{"id":30441,"date":"2025-01-31T19:46:39","date_gmt":"2025-01-31T18:46:39","guid":{"rendered":"https:\/\/www.pomgedichten.nl\/?p=30441"},"modified":"2025-02-02T11:41:46","modified_gmt":"2025-02-02T10:41:46","slug":"wie-wint-de-enige-echte-virtuele-naar-een-regel-van-dichter-zanger-alex-roeka-ineens-is-alles-anders-trofee-op-pomgedichten-nl","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.pomgedichten.nl\/index.php\/2025\/01\/31\/wie-wint-de-enige-echte-virtuele-naar-een-regel-van-dichter-zanger-alex-roeka-ineens-is-alles-anders-trofee-op-pomgedichten-nl\/","title":{"rendered":"Luk Paard en Cartouche winnen de enige echte virtuele – naar een regel van dichter\/zanger alex roeka – ineens is alles anders – trofee op pomgedichten.nl"},"content":{"rendered":"
\n
\"\"<\/a>
Dank aan alle dichters die instuurden bij het gevraagde thema – mooi bezongen door alex roeka – zeer herkenbaar thema. gisterenavond de inzendingen besproken met een andere dichter(es) – en we waren het eens – nouja eens ik vond twee gedichten eruit springen – zij dezelfde twee en nog een die van Frans Terken. dus we hebben twee winnaars bij een gelijkgestemde jury vandaag – feliciteren wij van hier LUK PAARD – onder het gedicht leest u waarom en dan ook ja hoor CARTOUCHE ons bloedeigen po\u00ebtisch wonderkind dat altijd net even meer schrijft dan nodig is. maar alaaf wat ie schrijft is prachtig – zie ook het commentaar onder zijn pracht. VAN HARTE!<\/figcaption><\/figure>\n<\/div>\n\n
\n
\"\"<\/a>

De loop der dingen<\/strong>

hoe hij zich koning te rijk rekende
op de meewind die hij kreeg, een zachte
vrouw, woning aan de wal, wolk van een kind
de slimste in een programma van beeld en klank

tot op een dag de dijk brak en het zout
dat hij zich waande -hemel op aarde -verwaterde
wind aanlandig, inpandig werd, storm het overnam
van de wolk waarop en de zon waarmee hij gezegend

de blikseminslag, ineens alles anders was, hoe
breekbaar al wat je bedacht en denkt te zijn
streling of geseling en welk een misverstand
dat je alleen kunt leven vanuit de hoogte

en met de wereld aan je voeten
naar de filistijnen, je lief die je aankijkt
met grote ogen, het kind dat in je verweesde
hoor je in een keer de stilte – zoals niet eerder

zie je de ander, voel je haar, de omvang
van je eigen pijn in haar blik – vind je vrede
een van velen te zijn, eenzaam maar niet alleen
in de loop der dingen


01-02-2025 \/ Cartouche

een prachtig gedicht – laat ik daarmee beginnen. een paar woorden storen mij – maar dat is particulier – \u2018gezegend\u2019 is zo een woord. laat ik een poging doen – bescheiden als ik ben om van dit prachtige de mensheid omvattende gedicht een wereld gedicht te maken – met enig schrapwerk – in der besch\u00e4nkung zeigt sich der meister – you know lieve Cartouche:
 
De loop der dingen<\/strong>

hoe hij zich koning te rijk rekende
op de meewind die hij kreeg, een zachte
vrouw, woning aan de wal, wolk van een kind

tot op een dag de dijk brak en het zout
dat hij zich waande -hemel op aarde -verwaterde
wind aanlandig, inpandig werd, storm het overnam

de blikseminslag, ineens alles anders was, hoe
breekbaar al wat je bedacht en denkt te zijn
en met de wereld aan je voeten

naar de filistijnen, je lief die je aankijkt
met grote ogen, het kind dat in je verweesde
hoor je in een keer de stilte \u2013 zoals niet eerder

zie je de ander, voel je haar, de omvang
van je eigen pijn in haar blik \u2013 vind je vrede
een van velen te zijn, eenzaam maar niet alleen

in de loop der dingen

<\/figcaption><\/figure>\n<\/div>\n\n
\n
\"\"<\/a>

(de rockdichter): dat’et allemaal geen sinecure is…’et lijkt altijd wel asof’n schreeuw….de bevrijding uit de angst…de angst die verlamt….de schreeuw as’n lelijk en de schreeuw as’n nieuw geborene ‘et schone…peis en vree…of’et knalle tot’et breekt en barst…wie zal’et zegge…’et is steeds’n zoektocht………………………………………………………………………………………………………………………………………………………..\u201c

schreeuw om\u2019et leve \u201c luk paard

ze hadde je’t leve ingetrokke
je kreeg de wortels mee
en wat licht vanuit de moederwond
met de tijd zou je voete zette
te hore as\u2019n ruige wind

vele hande zoude naar je slaan
en grijpe om elke pas te stuite
terwijl\u2019et vuur zich onder jou

\u2018et schreeuwe om\u2019et leve
de vlam
\u2018et vuur
en later wie weet
die mens in’n nieuw begin

\u00a9 luk paard


zelden zag ik de eerste levensjaren  mooier of korter samengevat als in de eerste strofe hier:
 
 ze hadde je\u2019t leve ingetrokke
je kreeg de wortels mee
en wat licht vanuit de moederwond
met de tijd zou je voete zette
te hore as\u2019n ruige wind

<\/em>
om vervolgens een maal het leven ingetrokken in drie regels het leven te beschrijven.
 
vele hande zoude naar je slaan
en grijpe om elke pas te stuite
terwijl\u2019et vuur zich onder jou

<\/em>
eigenlijk zou de dichter nu het gevraagde thema moeten loslaten na strofe 1 en 2 en zou hij met een derde strofe de dood genadeloos moeten laten oplichten – dan heb je het leven in een notendop beschreven. prachtig!<\/figcaption><\/figure>\n<\/div>\n\n\n
    \n
  • Frans Terken – wat vertrouwd was <\/li>\n\n\n\n
  • Max Lerou – de pleurop voor al uw graftakken<\/li>\n\n\n\n
  • Karlijn Groet – ’n laatste laatste keer <\/li>\n\n\n\n
  • Rik van Boeckel – leven na de donkere tijd<\/li>\n\n\n\n
  • Luk Paard – die mens in’n nieuw begin<\/li>\n\n\n\n
  • Rob Mientjes – niemand meer aan zet<\/li>\n\n\n\n
  • Cartouche – hoor je in een keer de stilte – zoals niet eerder<\/li>\n\n\n\n
  • Ien Verrips – het was al tijden aan de gang<\/li>\n\n\n\n
  • Anke Labrie – toen hij haar bij de hand nam <\/li>\n<\/ul>\n\n\n\n
    \n