{"id":30510,"date":"2025-02-07T19:30:30","date_gmt":"2025-02-07T18:30:30","guid":{"rendered":"https:\/\/www.pomgedichten.nl\/?p=30510"},"modified":"2025-02-09T12:50:05","modified_gmt":"2025-02-09T11:50:05","slug":"30510","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.pomgedichten.nl\/index.php\/2025\/02\/07\/30510\/","title":{"rendered":"Cartouche wint de enige echte virtuele – ja elke levensfase kent zijn eigen eigenste schoonheid – ankes liefdevolle trofee op pomgedichten – (een eerbetoon aan de schilder Anke Labrie – haar donatie aan de stichting ‘Care4BrittleBones’) – Rik van Boeckel zilver en Frans Terken brons."},"content":{"rendered":"\n

lieve lezers – de uitslag van de wedstrijd (die natuurlijk geen wedstrijd is) en vandaag al helemaal niet – met dit eerbetoon aan Anke Labrie – is hieronder te lezen- met de commentaren. dank aan alle dichters die inzonden op deze editie van de zondagochtend\/middag wedstrijd.<\/em><\/p>\n\n\n\n

Cartouche wint de enige echte virtuele – ja elke levensfase kent zijn eigen eigenste schoonheid – ankes liefdevolle trofee op pomgedichten – (een eerbetoon aan de schilder Anke Labrie – haar donatie aan de stichting ‘Care4BrittleBones’) – Rik van Boeckel zilver en Frans Terken brons.<\/p>\n\n\n

\n
\"\"<\/a>
Hoi Pom,
Met Ankie als ankervrouw begeven we ons, enigszins broos maar ongebroken, op pad voor een nieuwe afslag in de  wereld van beeld en woord om onze zieleroerselen aan het licht te doen komen.
Hulde aan grote hart en voorbeeldig gedrag!<\/em>

Alles valt op zijn plaats<\/strong>

stilstaan is allesbehalve achteruitgang
alleen het nodige – leed haar aangedaan
en het mooie dat jij mee hebt gemaakt
beleden, al wat je gegeven – verlangen en
vrees, verspilde woorden, verspeelde energie

om ouder en grijzer, kaler maar wijzer
dan pas op de plaats te maken ten einde
in verwondering omziend voort te gaan
de rimpels in je gezicht te tellen, het rekken
en vlekken van je huid te laten spreken
met droef opgeruimd gemoed

de onafzienbare ruimte voor je
met een onwijs aardsblauw te kleuren
met kariger, veelzeggender woorden
de wereld in te kaderen \u2013 haar
voor de liefde te winnen

ik zie het voor me
niets gaat, niets is nog verloren


08-02-2025 \/ Cartouche

die wereld regels aan het einde van het gedicht – zijn mede een waar eerbetoon aan dichteres die zich altijd wist te omgeven met prachtige kleuren  – een eerbetoon aan het leven – aan de fases van het leven – aan de ontontkoombare ouderdom en de liefde in het algemeen – Cartouche weet wel weer even een compleet gedicht te genereren. ik zeg goud! van harte!<\/figcaption><\/figure>\n<\/div>\n\n
\n
\"\"<\/a>
Goedemorgen Pom
Hier is mijn bijdrage aan de schoonheid van elke  levensfase en het eerbetoon aan schilder en dichter Anke Labrie.
Met dichterlijke groet
Rik van Boeckel 


Kleurrijk tafereel van de wereld <\/strong>

Tijd schildert haar geluk met passie
kleurrijke dagen veranderen langzaam 
elke levensfase laat botten gaan
tot ze met penselen worden genezen 

zo keert schoonheid jarenlang terug
op het monumentale onkwetsbare doek 
verwondering is een dankbaar moment 
dat zij toont met natuurlijke po\u00ebtische kunst. 

Rik van Boeckel

ook Rik tekent een waar eerbetoon voor dichter \/ schilder Labrie. mooi kort gehouden de rake typeringen – ik zeg zilver. van harte.<\/figcaption><\/figure>\n<\/div>\n\n
\n
\"\"<\/a>
Goedemorgen Pom,
Ja, eigenste schoonheid, dat is bij Anke in goede en vertrouwde handen, altijd mooi om te zien.
Weekendgroet,
Frans


Het leven vieren<\/strong>

Ach ooit dat droeve begin
van meisjes- en jongensleed
hoe je je woorden oeverloos verloor
aan sonnetten-gesnotter

om later ruim te baden
in de taal van het vrije vers
van vrouwen- en mannenverdriet
over liefde die je achter je moest laten

dat het leven niet van toen maar van nu is
de oude dag vol glinster
het genot van schoonheid
gemak van levenswijs

niet dat elke dag de laatste kan zijn
maar zien wat je er elk moment van maakt
bij alles wat om je heen gebeurt
schildering gevangen op je netvlies

het leven vieren ook op broze dagen
met de kunst van woord en beeld

\u00a9 FT 08.02.2025

de po\u00ebtische analyse van Frans Terken mag er zijn – samengevat in de laatste twee regels van de laatste strofe – hoe met woord en beeld het leven nog altijd te vieren is. ik zeg brons en ik zeg van harte.
 <\/figcaption><\/figure>\n<\/div>\n\n
\n
\"\"<\/a>
Ha Pom,
Wat vreemd om zelf ook met een gedicht te reageren deze keer, nu ikzelf een soort inspiratiebron ben.
Toch maar iets geschreven.<\/em>

slagbomen vervagen langzaam
de grens blijkt niet afgesloten 
bepakt met je herinneringen 
op weg naar een nieuw tehuis

vermoeid na die lange reis 
geniet je van een uitzicht
waar de kleuren zijn gebleven
misschien iets zachter nu

geen begrenzing houdt je tegen
zolang je maar de paadjes weet
naar liefde en naar schoonheid 
tot aan het einde van de reis

anke labrie
08-02-2025

we zullen Anke het wedstrijd karakter niet aandoen – een prachtig po\u00ebtisch eerbetoon door de dichters aan haar hier gepresenteerd – in de verwachting dat Anke haar tweede \u2019tak van sport\u2019 de po\u00ebzie  <\/em>tot in lengte van jaren zal kunnen blijven uitoefenen. getuige hierboven haar inzending deze week. een pleidooi voor liefde en schoonheid – het pleidooi dat Anke tekent. en wat een prachtig initiatief haar donatie aan de stichting \u2018Care4BrittleBones\u2019.<\/em>
 


<\/figcaption><\/figure>\n<\/div>\n\n\n