{"id":30762,"date":"2025-03-14T17:24:52","date_gmt":"2025-03-14T16:24:52","guid":{"rendered":"https:\/\/www.pomgedichten.nl\/?p=30762"},"modified":"2025-03-16T11:48:55","modified_gmt":"2025-03-16T10:48:55","slug":"wie-wint-de-enige-echte-virtuele-is-de-ergste-dag-echt-aanstaande-trofee-op-pomgedichten-punt-nl","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.pomgedichten.nl\/index.php\/2025\/03\/14\/wie-wint-de-enige-echte-virtuele-is-de-ergste-dag-echt-aanstaande-trofee-op-pomgedichten-punt-nl\/","title":{"rendered":"Anke Labrie, Karlijn Groet en Jorge Bolle winnen de enige echte virtuele – is de ergste dag echt aanstaande – trofee op pomgedichten punt nl"},"content":{"rendered":"\n

dank aan alle dichters die inzonden. ik kom tot 3x goud dan kunnen de andere eremetalen in de kast blijven. de waterhoentjes en de twee zwarte zwanen van Jorge Bolle ontroerden. zo ook het beeld van ‘hem’ in Anke Labries hart \u00e9n zo ook Karlijn Groets hoop op dat gebaar met de hand van elk van ons. onder de gedichten de commentaren – de winnaars van harte gefeliciteerd.<\/p>\n\n\n

\n
\"\"<\/a>
ANKE LABRIE<\/a>

Een beetje laat; lange aarzeling om het in te sturen.
Ik kan niet altijd opbeurend schrijven in deze confronterende tijden.
Zie maar of je het plaatst.
De zon schijnt in ieder geval en ik moet denken aan een lied van Maarten van Roozendaal, met die lammeren (nog opzoeken).
Een mooie zondag voor jullie.  
Hartelijke groet,
Anke

noodpakket
<\/strong>
radiootje: al gesloopt bij het uitproberen
wc papier: beperkt verkrijgbaar
potjes witte bonen: koud ook wel te eten
pakjes crackers: hoelang houdbaar
kaarsen: licht en nog wat warmte
water: daar bestaan we vrijwel uit 
en die paar gedichten
toch ook maar uit haar hoofd gaan leren

het laatste beeld van hem  
op die allerergste dag 
zit veilig in haar hart


anke labrie
16-03-2025

Anke schetst het leven nu – onontkoombaar en genadeloos. en zie hieronder hoe en waarom en met welk een vermogen:

hier groeien geen blauwe plekken
hier wordt in kleur bekend
<\/em>
hier beheerst een vrouw de grond
zie hoe zij het leven draagt
en het leven vond
 
pw<\/em><\/figcaption><\/figure>\n<\/div>\n\n\n
\"\"<\/a>
<\/a>Op zondag 30 maart 2025<\/strong> nodigt de Care4BrittleBones Stichting<\/strong> u van harte uit voor een inspirerende ochtend in Villa Maarheeze, Wassenaar<\/strong>. Deze speciale bijeenkomst is niet alleen een moment van samenkomst en steun, maar ook een viering van de verjaardag van Anke Labrie<\/strong>!
\"\u23f0\" Tijd:<\/strong> 10:30 – 13:00 uur
\"\ud83d\udccd\" Locatie:<\/strong> Villa Maarheeze, Rijksstraatweg 675, Wassenaar (toegang via Oud Clingendaal straat<\/em>)
\"\ud83d\udc99\" Voor wie?<\/strong> Iedereen die Anke Labrie en de Care4BrittleBones Stichting een warm hart toedraagt.|
Wat kunt u verwachten?
\"\u2728\" Een sfeervol ontbijt & po\u00ebzie<\/strong>
\"\u2728\" Indringende verhalen over een leven met OI<\/strong>
\"\u2728\" Muzikale klanken van Bjorn van Rozen<\/strong>
\"\u2728\" Een tentoonstelling van Anke Labrie’s prachtige schilderijen<\/strong>

Deelname is gratis<\/strong>, maar wij hopen op een vrijwillige donatie om het leven van mensen met broze botten te verbeteren. Uw steun maakt \u00e9cht een verschil!
Kom langs, laat u inspireren en vier deze bijzondere dag met ons mee. We kijken ernaar uit u te verwelkomen!
Aanmelden?<\/strong> Laat ons even weten of u erbij bent via dit link:  https:\/\/www.formdesk.com\/care4brittlebones\/Ontbijt_30_Maart_2025<\/a>
Met warme groet,
Care4BrittleBones Stichting<\/strong><\/figcaption><\/figure>\n\n\n
\n
\"\"<\/a>
Regenbandjes<\/strong>

Het regent op de Grand Prix,
Max Verstappen wisselt simpelweg
vier brandende banden.
Het mag wat kosten,
rijendik betaalt men de prijs.

Ik verstop me in een Louis Vuttontasje
en doe niet meer mee.
Nergens ben je meer veilig voor
de snelheid van de waanzin.
Alleen de waterhoentjes
en twee zwarte zwanen juichen nog.

Jorge, Melbourne 2025

ik val op de waterhoentjes en de zwarte zwanen van jorge. het zijn die onverwachte wendingen die een gedicht zo mooi maken. ze doen denken aan een gedicht van – hoe heette ze ook al weer – jet heette ze – crielaert met ae of aa of met een d – zij zal het weten – jet schreef een gedicht over een geliefde met de meest vreselijke dingen erin om dan met die slotregel te eindigen: en dan kom jij met bloemen – zoiets was het. alle waterhoentjes houden van jorge.<\/strong><\/figcaption><\/figure>\n<\/div>\n\n
\n
\"\"<\/a>


het is de hand

<\/strong>nu de wereld wordt vervangen
en wat ontstaat uit kwaad bestaat,
wordt het later, alsmaar later;
de nacht valt zo de hater haat

oorlog woedt in naam van wapens,
in naam van trots en winst en nijd,
niemand ziet een mens als ziel, 
met wie betaald wordt in die strijd

in de staat van deze wereld
schuilt nog hoop in \u00e9\u00e9n gebaar:
het is de hand van elk van ons
waarmee we reiken naar elkaar

Karlijn Groet

over handen gesproken – zie hierboven bij Cartouche. ik zou bijna spreken van een klassiek gedicht. een soort heli gedicht – en wat er aan de hand is in de wereld in po\u00ebtische pracht neergelegd – de taal bijna te mooi om de verderfelijkheid van de wereld te beschrijven. handen die naar elkaar reiken – een mooi beeld.<\/strong><\/figcaption><\/figure>\n<\/div>\n\n\n