{"id":30824,"date":"2025-03-23T06:18:00","date_gmt":"2025-03-23T05:18:00","guid":{"rendered":"https:\/\/www.pomgedichten.nl\/?p=30824"},"modified":"2025-04-30T13:01:26","modified_gmt":"2025-04-30T11:01:26","slug":"wie-wint-de-enige-echte-het-virtuele-hockeymeisje-trofee-op-pomgedichten","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.pomgedichten.nl\/index.php\/2025\/03\/23\/wie-wint-de-enige-echte-het-virtuele-hockeymeisje-trofee-op-pomgedichten\/","title":{"rendered":"uw passie graag in woorden van po\u00ebzie – DITMAR BAKKER en MARTIN B winnen de enige echte – het virtuele hockeymeisje – trofee op pomgedichten – Karlijn Groet zilver"},"content":{"rendered":"
\n
\"\"<\/a>

Waar ik naar zoek
<\/strong>
We weten allemaal allang 
dat liefde niet gevonden kan
waar ze niet werkelijk bestaat,

zo ook dat w\u00e8rkelijk houden van 
zich niet verbergen laat.
Het is daarom dat ik dit schrijf.

Ik delf me hier mijn eigen graf,
precies zo breed en juist zo lang
en met dezelfde ronde vormen.

Dit op maat gemaakte gat,
dat me als koude huid omsluit,
is waar ik alles achter laat.

\u00d2f waar ik in de aarde vind 
waar ik hartstochtelijk naar zoek-
een liefdevol begin, diep onderin

Karlijn Groet

passie het toverwoord deze week in de zondagochtendwedstrijd – de regels aan alle kanten overschreden – ditmar stuurde twee gedichten, max lerou met excuses meer dan 20 regels – kan mij niet schelen zegt mn kleinzoon hier op mijn  schoot – kan mij ook niks schelen zeg ik hem. dank aan alle dichters die inzonden – zo hebben we de zondag weer mooi. bjorn van rozen en ik zullen onze passie vanmiddag uitvoeren bij caf\u00e9 l\u2019affiche 020 – de jaarlijkse manifestatie van po\u00ebzie en andere mooie dingen – ooit gepresenteerd door Lisan Lauvenberg – nu dacht ik door Seraphina Hassels – bjorn en ik zullen drie liedjes doen uit ons programma \u2018dichter bij de bron\u2019 – heel veel dichters zullen de revue passeren vanaf 1600 uur daar – wij na 1700 uur. <\/strong>

hoe dan ook een prachtig begin van de wedstrijd met het gedicht van Karlijn – op zoek naar de liefde mogen we begrijpen – wellicht te vinden in de koude grond ooit – of liever anders mogen we de ik – persoon toewensen. een rond en af gedicht. eigenlijk is dit een gedicht zoals neeltje maria min er ooit \u00e9\u00e9n schreef – karlijn groet schrijft er gewoon elke week een. vorige week goud hier – eens kijken wie haar van het goud deze week afhoudt.<\/strong>

het antwoord luidt: DITMAR BAKKER en MARTIN B 2X GOUD! van harte heren – ZILVER voor Karlijn Groet<\/mark><\/strong><\/sup><\/figcaption><\/figure>\n<\/div>\n\n
\n
\"\"<\/a>

dag hockymeisje <\/strong>

heeft je vader
een BMW
of een Mercedes

geeft je moeder
thuis de bloemen
water
drinkt ze wijn in

de avond waarom sta je
nu hier
zijn je vrienden
op TikTok
allemaal
voor Trump

het kan mij
weinig schelen

de nasa heeft high
definition
foto’s gemaakt van
de maan

en de klokken op
het perron
zijn overal nog
steeds hetzelfde

kom vooral goed aan


Martin B

ha fijn weer een b te mogen ontvangen – dat lieflijke toontje op de rand van de afgrond van het leven of het meisjes zijn of jongetjes of anders. het maakt b niet uit – hij voert ze op, hij stelt een vraagje en voorziet de lezer van een wereldbeeld. zo moet dat in de po\u00ebzie.<\/strong><\/figcaption><\/figure>\n<\/div>\n\n
\n
\"\"<\/a>
Ha Pom, omdat ik niet kiezen kan, stuur ik je er twee waaruit jij kiezen kunt.
De eerste schreef ik wat jaren terug en lijkt toepasselijk; het tweede schreef ik vorig weekend als mijn vijfjaarlijkse zelfportret:<\/em>


HET OPGEBEURDE DRAMA<\/strong>
Vergetelheid\u2014zal alles niet verglijden?
Neen, heren, wees indachtig toch het nu!
Wat staat er immers weer op het menu?
Denk Martin Bril, denk rokjes! Dolle meiden

die bronstig van door duinen heen paardrijden
en moe van dat gespannen-zwart tenue
het manvolk vinden. Men hoort ing\u00e9nues
in bosjes openvouwen, dan zich spreiden

om lid & hockeystick binnen te leiden:
gepiep om God daarvan het revenu
maar zacht, gevoeglijk-preuts om gene zijde,

zoals dees dichter roept om vroeger tijden,
in hemels waanzin die een continu
orgasme van geen hellevaart weet scheiden.


ik denk toch dat ik voor deze passie hierboven ga. de hockeystick wordt liefde vol omarmd door het meisje. een beetje god erbij nooit weg voor de jus – een dichter die \u2018om vroeger tijden\u2019 roept – prachtig – en een \u2018continu orgasme\u2019 – tsja wat willen we op deze door ditmar ingewijde zondag nog meer?
<\/strong>



DE ARTIEST<\/strong>
Twaalf jaren, met de Hel nu. Goed dan: tien,
daarmee raakt zo’n sonnetje sneller vol
terwijl zijn onderwerp (op alcohol)
iets van de horror afdoet\u2014en misschien


had ook je tripsitter geen Hel voorzien:
een schok\u2014je schrok\u2014en golven cortisol
(dat stresshormoon) maakten je horendol
tot aan vandaag, al ben je jaren clean.


Je zou hem invalide schoppen, toch,
zo iemand, kwam je ‘m tegen, zo op straat\u2014
maar hij ging dood. Een tikje beter nog.


De Hel, die je alleen en levend laat
zelfs in de dood, tot kiemcel en tot zog
vergetelheid\u2014en God weet wat er praat.
***[D.B.]<\/figcaption><\/figure>\n<\/div>\n\n\n