![\"\"](\"https:\/\/www.pomgedichten.nl\/wp-content\/uploads\/2025\/03\/ien-verrips11.jpg\")
<\/a>Ik zag de eerste regel van je zondagwedstrijd over die wieg enzo en verder kwam ik niet.
Mijn gedachten gingen uit naar het allereerste gedichtje dat ik schreef op de eerste cursusdag van woordkunstenaar Ellis van Atten. Dat was in januari 2018. Misschien voldoet het niet aan de opdracht maar het is toch een soort wieggedicht. Dus daar komt’ie.
<\/em>
verlangend naar de lente
naar de koeien in de wei
de herinnering aan vroeger
de klok,
het houten trapje,
de boerderij
Ien Verrips
ja hoor in alle eenvoud verlichte waters bij de boerderij deze woorden – lucebert zou er trots op zijn. en ellis was het ook al natuurlijk – laat ik zeggen in zeggingskracht kan cartouche – hieronder – er een puntje aan zuigen. po\u00ebzie is soms een houten trapje. en dat zal alles zijn – schreef jan arends in zijn recensie op het leven – ook geldig voor dit gedicht.
<\/strong>
<\/figcaption><\/figure>\n<\/div>\n\n
\n![\"\"](\"https:\/\/www.pomgedichten.nl\/wp-content\/uploads\/2025\/03\/martinB-1.jpg\")
<\/a>
dwarrelliedje
<\/strong>
slaap maar ik
de wereld is te groot
voor mijn
kleine handen
wiegt de wind
mij zacht
of is het de
sneeuwstorm
die mij wiegen zal
er is geen
maan vannacht
geen sterren om op
te wensen
alleen de schaduw
van morgen
slaap maar joh
dromen duren langer
dan geluk
Martin B
met een algemeen geldende waarheid in de laatste strofe
zingt martin \u00a0zijn eigen wiegeliedje. jong en van de eenvoud schoon.<\/strong><\/figcaption><\/figure>\n<\/div>\n\n\n
<\/a>dwarrelliedje
<\/strong>
slaap maar ik
de wereld is te groot
voor mijn
kleine handen
wiegt de wind
mij zacht
of is het de
sneeuwstorm
die mij wiegen zal
er is geen
maan vannacht
geen sterren om op
te wensen
alleen de schaduw
van morgen
slaap maar joh
dromen duren langer
dan geluk
Martin B
met een algemeen geldende waarheid in de laatste strofe
zingt martin \u00a0zijn eigen wiegeliedje. jong en van de eenvoud schoon.<\/strong><\/figcaption><\/figure>\n<\/div>\n\n\n
- \n
- Rik van Boeckel –<\/strong>vanaf 16.30 treed ik met reggaeband The Dub Ark op in caf\u00e9 De Stamboom in Den Haag<\/li>\n\n\n\n
- Frans Terken – <\/strong>van boven de berg af naar de kleine stad<\/li>\n\n\n\n
- Anke Labrie –<\/strong> de smalle hoge dijk – en zondag(ochtend) 30 maart een bijzondere ANKE LABRIE dag<\/a><\/li>\n\n\n\n
- Luk Paard <\/strong>– in\u2019et mooie pajottenland<\/li>\n\n\n\n
- Max Lerou<\/strong> – de lucht was er om te snijden<\/li>\n\n\n\n
- Martin B-<\/strong> met een dwarrelliedje<\/li>\n\n\n\n
- Jorge Bolle – <\/strong>Zinnen waaien af en aan,<\/li>\n\n\n\n
- Ien Verrips –<\/strong> het houten trapje<\/li>\n\n\n\n
- Rob Mientjes<\/strong> – aan de tap <\/li>\n<\/ul>\n\n\n
\n![\"\"](\"https:\/\/www.pomgedichten.nl\/wp-content\/uploads\/2025\/03\/frites.jpg\")
<\/a>
wie wint de enige echte virtuele – en waar stond uw wieg – trofee op pomgedichten.nl?<\/strong>
de zangeres zingt fragiel over kwetsbaarheden, in de krant wordt vandaag verhaald over een jonge actrice die moest wennen aan het hectische leven in de 020-stad – het parool natuurlijk – of over die media vrouw die nu op het bachplein woont – deftig amsterdam – maar als boerendochter het boerenland van haar geboorte ophemelt (toch verhuist ze niet terug – haha zou ik ook niet doen) – hoe dan ook waar stond uw wieg en wat heeft het met u gedaan of wat heeft het u gegeven. we lezen graag van authentiek en zo – en dichters kunnen dat geven – u kent de regels <\/strong>– gedichten niet te lang svp tenzij noodzaak<\/strong> \u2013 20 regels is genoeg \u2013 insturen voor zondag 10 uur 30. stuur in op het u bekende gmail.com adres van pomgedichten@ \u2013 of benut de blauwe contact functie boven aan de pagina. of laat onder dit item een reactie achter -ik zorg er voor dat uw gedicht in het item wordt geplaatst. commentaar als altijd verzekerd.<\/em>
snackbar bastiaans
<\/strong>
zat op de plek weer
waar ik ooit ook met mijn vader
snackbar bastiaans, velsen noord
tafeltjes buiten en de zon oplichtend rood
op de fiets toen ijsje ola
nu kroketten en wat brood
straks het kanaal langs
voorbij de sluizen tot de boot
als je eindelijk de weg vindt
in ijmuiden loopt ijmuiden dood
pomwolff
<\/figcaption><\/figure>\n<\/div>\n\n\n![\"\"](\"https:\/\/www.pomgedichten.nl\/wp-content\/uploads\/2025\/03\/IMG04299-20130609-1523.jpg\")
<\/a>Goedemorgen Pom,
Ja, waar mijn wieg stond, dat weet ik nog goed; bij deze mijn bijdrage.
Weekendgroet,
Frans<\/em>
Hooggelegen
<\/strong>
Gebakerd in doeken lag ik
in een bakje in de Vroedvrouwenschool
zag een zuster boven mij bewegen
dacht eerst dat dat mijn moeder was
ging ik gelukkig met echte moeder
van boven de berg af naar de kleine stad
waar het leven door de straten stroomde
Pleegzuster Bloedwijn om mij groter
te groeien dat was later
moeder verwende me met brood
en bad nou ja in een zinken teil
mocht ik plonsen tot het water koud was
goed gekweekt in katholieke sferen
en verzorgd tot op het bot
het heeft niet standgehouden
de kerk verder links laten liggen
de geur van wierook enkel nog in hippietijd
het stadje verruild voor het wilde westen
\u00a9 FT 29.03.2025
van hoog naar laag, van het zuiden naar het westen. een mooi inkijkje – hoe het kan vergaan – de zinken teil – de kerk van zondag met wierook en al – en moeders die er altijd voor je was. een herinnering om te koesteren. mooi Frans.<\/strong><\/figcaption><\/figure>\n<\/div>\n\n\n![\"\"](\"https:\/\/www.pomgedichten.nl\/wp-content\/uploads\/2024\/08\/IMG_15331-1024x768.jpeg\")
<\/a>
Goedemorgen Pom
Dit gedicht gaat over het begin van mijn leven in Den Haag tot aan vandaag want vanaf 16.30 treed ik met reggaeband The Dub Ark op in caf\u00e9 De Stamboom in Den Haag.
Met dichterlijke groet
Rik van Boeckel
De wieg van het leven<\/strong>
Mijn wieg in het Statenkwartier
geeft het leven enig vertier
tussen de schouders van ouders
het leven in Den Haag leidt naar Leiden
laat het optreden in de Stamboom verblijden
opent het pad naar po\u00ebzie met muziek
in de wieg danst \u2018t hart van de kleuter
op de driewieler word ik de peuter
op school de puber met Hoornik en Slauerhoff
zo gaan de jaren naar Vinkenoog en Lorca
en vallen de dagen warm en droog in Lisboa
bij het zittend standbeeld van Pessoa.
Rik van Boeckel
29 maart 2025
ook een inkijkje – meer een doorsnede van het leven zoals het tot nu toe en tot gisteren zaterdag werd geleefd door rik van boeckel en band. en vanaf vandaag weer blijmoedig voorwaarts.<\/strong><\/figcaption><\/figure>\n<\/div>\n\n\n![\"\"](\"https:\/\/www.pomgedichten.nl\/wp-content\/uploads\/2025\/03\/anke2.jpg\")
<\/a>Ha Pom,
Geboren in Nieuwerkerk aan den IJssel, waar ik mijn jeugd doorbracht, speelde De Hollandse IJssel een belangrijke rol in mijn leven. De inspiratiebron voor meerdere gedichten, waarvan deze er een is.
Een mooi weekend met heel veel po\u00ebzie!
Hartelijke groet,
Anke
de ogendichtrivier<\/strong>
de smalle hoge dijk
op onbepaalde plaatsen
spiegelglad
het strooizout schaars
doodstil zit ik achterin
mijn voeten
om de schooltas heen geklemd
pal naast me beneden
het diepe donkere water
bij elke bocht
knijp ik mijn knokkels wit
om de harde leuning van de bank
vandaag wordt het heelal
door Buschauffeur bestuurd
anke labrie<\/a>
wensen wij van hier Anke een mooie dag, een mooie ochtend, feliciteren wij dichteres en schilderes met haar verjaardag – een nieuwe fase – een nieuwe lente – een nieuw geluid voor mooie jaren. en dat de angsten bij de Ijssel voor goed gevangen zijn in het gedicht.<\/strong><\/figcaption><\/figure>\n<\/div>\n\n\n![\"\"](\"https:\/\/www.pomgedichten.nl\/wp-content\/uploads\/2025\/03\/luk.jpg\")
<\/a>zo zondag…ter pom wolffs site de wedstrijd die geen wedstrijd is die zondag nu …d\u00e0\u00e0r in’et boerengat…’et pajottenland…noem’et maar zo:
” paard & land ” luk paard<\/strong>
waar de adem die’et alles begon
‘et leve en ik de gebore zoon
de eerste buitenlucht de nieuwe stapjes
d\u00e0\u00e0r waar’et bloed stroomt
door me alles heen
‘et kloppende hart
d\u00e0t begin
‘et paard de rockdichter
met liefde doordronge
in’et thuisland ‘et boerengat
pajottenland\u2019et zware ploegenland
\u201claat de paardjes
laat de wind
laat’et grauwe
door de zon losbreke\u201d
wij spiegele ons tot mooi elkaar
de boerenjongens en paardenmeisjes
\u2018et pajottenland dat ik vanuit de wieg
van altijd en voor mij\u2019et paardenland
\u00a9 luk paard
in\u2019et mooie pajottenland stond paards wieg…
in het zware ploegenland stond – mogen wij lezen – lukpaards wiegje – en wat zij toen nog niet wisten en wij lezers nu al een leven lang – van die bruisende fontein de spraakwaterval – de taalexplosies – een leven lang het levendige leven van de woorden zinnen strofen paards.<\/strong><\/figcaption><\/figure>\n<\/div>\n\n\n![\"\"](\"https:\/\/www.pomgedichten.nl\/wp-content\/uploads\/2025\/02\/gerdinmaxpom-1024x765.jpg\")
<\/a>
atmosfeer
<\/strong>
de lucht was er om te snijden
pall mall streed met samson
en geur van de gebraden haan
die wachtte op het mes
de tafel helemaal uit oisterwijk
met eikenhouten asbak overvol
daarnaast de aangebroken nieuwe
vieux de fles bleef altijd open
gordijnen in de kleur campari 7up
vitrage bruin met eens in het kwartaal
een emmer water en de magie van nicotine
die zich als thee uit het kant trekken liet
en in het kamertje voor met zicht op de kade
tussen muren van een oud verhaal lag te vroeg
de prachtige kleine met een vreselijk kabaal
ontrukt uit zijn wiegje van vlees en bloed
ml
de kleine in het kamertje voor en het kabaal – haha – ja de kleine lerou liet zich al snel horen en zo is het een leven lang gebleven – de ingredi\u00ebnten van het oude leven goed en vakkundig wel gesmeerd en goed doorrookt in het gedicht aangebracht – de nicotine te trekken als thee – bruine vitrage en geelfluweel de mode. de meubels uit oisterwijk in dezelfde tinten – erg stevig aanwezig.<\/strong><\/figcaption><\/figure>\n<\/div>\n\n - Frans Terken – <\/strong>van boven de berg af naar de kleine stad<\/li>\n\n\n\n