{"id":31053,"date":"2025-04-12T07:44:17","date_gmt":"2025-04-12T05:44:17","guid":{"rendered":"https:\/\/www.pomgedichten.nl\/?p=31053"},"modified":"2025-04-13T10:51:29","modified_gmt":"2025-04-13T08:51:29","slug":"wie-wint-de-enige-echte-virtuele-en-bij-welk-kunstwerk-schreef-u-of-had-ooit-wel-een-tekst-willen-schrijven-trofee-op-pomgedichten-nl","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.pomgedichten.nl\/index.php\/2025\/04\/12\/wie-wint-de-enige-echte-virtuele-en-bij-welk-kunstwerk-schreef-u-of-had-ooit-wel-een-tekst-willen-schrijven-trofee-op-pomgedichten-nl\/","title":{"rendered":"Max Lerou en Anke Labrie winnen de enige echte virtuele – en bij welk kunstwerk schreef u – of had ooit wel een tekst willen schrijven – trofee op pomgedichten.nl – Rik van Boeckel en Luk Paard zilver."},"content":{"rendered":"\n

een moeilijke keuze deze week – ik zie het als twee tegen twee – twee keer gedichten in vlammende en uiteenspattende woordentaal naar aanleiding van een kunstwerk – rik van boeckel en luk paard – \u00e9n – twee keer een doordringend beeldend dichterlijk vermogen ge\u00ebtaleerd in een po\u00ebtische parel – die van anke labrie en die van max lerou – de laatste twee goud! van harte! de eerstgenoemde zilver ook van harte – alle inzenders dank jullie wel voor de inzendingen van hoog nivo. <\/p>\n\n\n

\n
\"\"<\/a>
een schilderachtig tafereel
 <\/strong>
in de gracht langs het wijk
een afgedreven kind
uit de kop van een oude meester
 
hij herkent het plastic
van de jaren vijftig
je houdt het schuin en het piept nog
 
ml

inderdaad een tafereel waar je niet meer omheen kunt kijken. met dichterlijke precisie het beeld geschilderd.<\/strong><\/figcaption><\/figure>\n<\/div>\n\n
\n
\"\"<\/a>

Ha Pom,
Mooi thema.
Weliswaar geen schilderij, maar ik dacht meteen aan het bezoek aan de Chapelle du Rosaire in Vence,
toen ik jaren geleden deze kapel bezocht. Het maakte diepe indruk op me.
Verder nog een fijn weekend gewenst.
Met hartelijke groet,
Anke

Chapelle du Rosaire<\/strong>


zijn penseel gedoopt in zonlicht
gaf die gloed aan al zijn kleuren
dat Matisse dat kon dat wist ik

hier in deze kapel word ik stil
hij zag het als zijn meesterwerk
voor mij is het meer een wonder

losgezongen van de aarde
dansen kleuren naar het licht
ontsnapt aan het glas-in-lood

brandschilderen is achterhaald
het was zijn vuur dat vlamde
het glas werd hier gematisseerd


anke labrie

we gaan mee in de droom die Anke Labrie ons voordroomt in de kapel die zij bezoekt – waarin Matisses licht loskomt van de aarde en opstijgt tot ver boven het hoofd van de dichter. de kosmos verlicht.<\/strong><\/figcaption><\/figure>\n<\/div>\n\n
\n
\"\"<\/a>

Hallo Pom
Hier mijn gedicht bij het kunstwerk dat onder het gedicht te zien is. Zal het ook apart mailen. Het kunstwerk \u2018Stuck inside; again\u2019 is van Sharon Welsh. 

Met dichterlijke groet 
Rik van Boeckel 


Ingedamd<\/strong>


Ingedamd aan de rand van het bestaan
geen traan verlaat zijn dappere grijns


geen binnenwereld weerspiegeld
een knipoog naar vrijheid ontluikt


het zicht verborgen achter vliezen van smart
strepen van \u2018t hart hangen rond dag en nacht 


hij wil tralies breken met armen van ijzer 
gedachten wijzen naar denkbeeldige kracht


grimmig en slim kronkelend langs lippen
ze willen spreken met aandacht en strijd


weerbarstig zijn streven dat vlijtig gedijt
hij zal alles openbreken dat dwars ligt


de strepen zullen geen tralies meer zijn
lijnen uitzetten naar een hoopvolle tijd


nooit meer nooit meer roept hij verdwaasd
raast langs de opening voelt zich bevrijd. 


Rik van Boeckel

interessant is ook of de tekst het alleen af kan – de kracht die de kunstenaar in het kunstwerk legde weerspiegelt, verbeeldt. rik komt een end in de buurt. een krachtige tekst zeg ik als buitenstaander. de weg naar de vrijheid wordt hier ook in de taal opengebroken – het is alsof het kunstwerk uiteenspat in taal.<\/strong>
<\/figcaption><\/figure>\n<\/div>\n\n
\n
\"\"<\/a>
(de rockdichter): zondag dan mag\u2019et es wat heftig… en terwij\u2019et dorp de misgang doet schrijf ik en roep dat\u2019et van de lust mag mense…van de lust oooh lust en \u2026.inspired by the ART van sylvia reijbroek…en voor de zondagwedstrijd die geen wedstrijd is en toch zo pom wolls zondag nu<\/em>

\u201c ik wil door jou bevare \u201c luk paard<\/strong>

word wakker jij
machtig rood
zo vurig

sleur me hart naar buite
gooi me om doorklief me
elk uur van elke dag
totdat\u2019k jou smeek
me ziel verkoop

ik plooi me wel wil zelfs breke
haal mezelf neer zak weg

jouw lust wil’k drage
door merg en been
over de zeve zee\u00eb
bevaar me
spoel met me aan
spreid me aan jouw zacht

leef mij in jouw zijn
verslind met mij de tijd

\u00a9 luk paard (bij de prachtige schildering van sylvia reijbroek)

bij zo een gedicht heb je geen schilderij nodig – hoe was het spreekwoord ook al weer – bij zulke vrienden heb je geen vijand meer nodig haha. grapje. een kolfje naar de schrijvershand van luk paard deze opdracht – het van plezier en lust en leven uiteenspattend schrijfvermogen van deze dichter geeft aan het leven meer uitbundigheid dan welk schilderij dan ook.<\/strong><\/figcaption><\/figure>\n<\/div>\n\n\n