{"id":31216,"date":"2025-05-02T17:24:16","date_gmt":"2025-05-02T15:24:16","guid":{"rendered":"https:\/\/www.pomgedichten.nl\/?p=31216"},"modified":"2025-05-02T17:24:16","modified_gmt":"2025-05-02T15:24:16","slug":"job-degenaar-in-zijn-nieuwe-dichtbundel-zomerschaduw-wie-schrijft-er-mooier-over-vrouwen-op-boulevards-stralend-nog-als-korenbloemen-over-mooie-avonden-job-een-recen","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.pomgedichten.nl\/index.php\/2025\/05\/02\/job-degenaar-in-zijn-nieuwe-dichtbundel-zomerschaduw-wie-schrijft-er-mooier-over-vrouwen-op-boulevards-stralend-nog-als-korenbloemen-over-mooie-avonden-job-een-recen\/","title":{"rendered":"Job Degenaar in zijn nieuwe dichtbundel ZOMERSCHADUW \u00a0– wie schrijft er mooier over \u2018vrouwen op boulevards stralend nog als korenbloemen\u2019, over mooie avonden? \u00a0Job! Een recensie."},"content":{"rendered":"
\n
\"\"<\/a>
Job Degenaar in zijn nieuwe dichtbundel ZOMERSCHADUW \u00a0– wie schrijft er mooier over \u2018vrouwen op boulevards stralend nog als korenbloemen\u2019, over mooie avonden? \u00a0Job! Een recensie.
\u00a0
Uitgeverij P p<\/em>resteert het toch altijd weer om aan de po\u00ebzie een prachtbundel te geven. NU weer is heel veel uitgeversschoonheid te bewonderen in ZOMERSCHADUW gedichten van Job Degenaar. Het is een genot om zo een bundel in je handen te nemen.

\u00a0Ongeveer 50 gedichten (veelal eerder her en der gepubliceerd) en dan nog een serie van 9 gedichten over IJsland en nog 14 over Portugal. U krijgt waar voor uw geld. Job Degenaar is nogal een reislustig tiepje in zijn po\u00ebzie door de jaren heen. Italie, Frankrijk, Ierland, Vlaanderen, berichten uit Praag, Parijs, Venetie – we kennen Job Degenaar in zijn door meerdere uitgevers (o.a Rap, Opwenteling)\u00a0 verzorgde bundels op tal van locaties.

In ZOMERSCHADUW duikt Degenaar op \u00a0in IJsland en Portugal, getuige de aantekeningen achterin de bundel als auteur \u2018in residence\u2019. U begrijpt wat ik wil zeggen – po\u00ebzie is geen reisgids. En dat is een beetje het gevaar als je vanuit een dichtersresidentie een serie gedichten schrijft. Natuurlijk Job Degenaar is een meer dan voortreffelijke dichter en beschrijvingen van zijn hand zijn zonder meer bijzondere beschrijvingen – maar bij een dichter als Degenaar willen we meer.

Tegen mijn kleinzoon MIO roep ik vaak over dingen en mensen\u00a0 \u2018kan mij niks schelen\u2019 waarop mijn kleinzoon van vier steevast terug roept \u2018kan mij ook niks schelen opa!\u2019 – zo kan het mij niet schelen wat IJsland in Degenaar oproept en ook niet waartoe Portugal de dichter brengt. De beschrijvingen zijn me net te obligaat, natuurlijk prachtige regels, rake opmerkingen, maar ik mis in die beschrijvingen het hart van de po\u00ebzie, de po\u00ebtische storm en de bevlogenheid van de dichter. Ik wil dromen, ik wil wegdromen in de taal van de dichter, ik wil meegenomen worden naar een tot dusver niet door een andere dichter\u00a0 ont-dekte wereld, naar een nieuwe binnenwereld van de dichter die mij mooi en troost en liefde biedt. Kortom ik wil PO\u00cbZIE!

Zo! het tweede deel van de bundel is nu besproken. Dat is er uit. Maar Jobs po\u00ebzie ligt mij al jaren na aan het hart. Kreeg ik in het eerste deel van bundel dan wel PO\u00cbZIE? Hoor ik u vragen. Het antwoord is JA! En natuurlijk worden ook in het eerste deel van de bundel locaties aangedaan,\u00a0 Amsterdam, Wenen, Parijs, ik heb niets tegen locaties waar de dichter herinneringen ophaalt of neerlegt voor ons lezers. Ik begon in ZOMERSCHADUW te lezen gisteren in mijn tuintje in Amsterdam en droomde langzaam maar zeker de wereld van dichter Degenaar in: heden en verleden, dag en nacht, licht en duisternis:
wie schrijft er nog zo mooi? Degenaar!:

\u2018dat het duister barstte uit zijn voegen en ik<\/em>
in een langgerekte flits zag hoe de velden velden<\/em>
werden, de sterren sterren, hoe de maan kroop over<\/em>
de zwarte rivier en een mens zich spiegelde aan zijn beeld\u2019<\/em>

Zo wil ik de dichter Degenaar! en op elke bladzijde verder lezend streepte ik zachtjes met mijn recensiepotlood de mooiste passages aan, de mooiste regels. Bijvoorbeeld in het gedicht Nachtbloemen worden strofe na strofe zwarte populieren, vuurballen, reigers, kauwen, maanlicht en de Kouwenaarse perzikmaan opgevoerd alsook de sterren:

\u2018die zich over ons ontfermden<\/em>
toen nevel om ons heen kwam sluipen<\/em>
In haast sacrale overgave daalde je, liefste<\/em>
af naar mij: we openden de kelken\u2019<\/em>
\u00a0
De natuur en de natuurbeelden\u00a0 vaak beschreven door Job Degenaar als spektakel,\u00a0 als spectaculair\u00a0 intro op\u00a0 wat er staat te gebeuren tussen mensen. In de gedichten van het eerste deel\u00a0 ontwikkelt zich (ontwikkelt de dichter)\u00a0 een patroon – steeds weer is er een vrouw die dichters \u2018bestaan beaamt\u2019 – of is er de dichter die op zoek is naar zo een vrouw – of een vrouw die aanstaande is: \u00a0het is inmiddels lente geworden schrijft de dichter met\u00a0 \u2018de vrouw die zich ontvouwt\u2019- steeds weer natuur beelden, steeds weer dat verlangen maar ook heel vaak is er het – weer – alleen zijn op de weg \u00a0hoe een mens zichzelf kan (uit)vinden.
\u00a0
\u2018en waar ze liep, kleurden<\/em>
de bomen, zongen vogels<\/em>
bloeide alles naar haar toe<\/em>

tot ze voorbij was, het park vergrijsde (\u2026)<\/em>
en de dingen weer besloten lagen in hun naam<\/em>

Ze komt als je er niet om vraagt<\/em>
om winters te wreken met haar zoete geuren<\/em>
het licht te breken in duizend kleuren\u2019<\/em>

Zo wil ik de po\u00ebzie – zo wil ik Job Degenaar en de po\u00ebzie van Job Degenaar. Ik wil geen reisgids. Gelukkig bestaat het eerste gedeelte van de bundel uit meer dan 40 gedichten en vinden we daar\u00a0 de JOB DEGENAAR die we willen,\u00a0 die ooit (1989) in het gedicht Ooit (Opwenteling nr 220 – \u2019t Vlak ligt klaar) schreef:

Ooit schreef je sneeuw in sneeuw,<\/em>
wiste je dit uit met sneeuw<\/em>

De dichter die natuur, licht en duisternis,\u00a0 de geliefde en het beeld van de weg op de barre tocht van hoe een mens zichzelf moet (uit)vinden als geen ander in po\u00ebzie weet te verenigen.
\u00a0
Pom Wolff\/2 mei 2025<\/figcaption><\/figure>\n<\/div>\n\n
\n
\"\"<\/a><\/figure>\n<\/div>\n\n\n
\n
Zomerschaduw<\/a><\/blockquote>