{"id":32116,"date":"2025-09-20T19:20:07","date_gmt":"2025-09-20T17:20:07","guid":{"rendered":"https:\/\/www.pomgedichten.nl\/?p=32116"},"modified":"2025-09-21T10:36:17","modified_gmt":"2025-09-21T08:36:17","slug":"wie-wint-de-enige-echte-virtuele-naar-de-enige-echte-erik-lelieveld-het-was-op-een-dag-nog-niet-eens-zo-lang-geleden-toen-was-ik-de-zon-zondagochtend-weds","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.pomgedichten.nl\/index.php\/2025\/09\/20\/wie-wint-de-enige-echte-virtuele-naar-de-enige-echte-erik-lelieveld-het-was-op-een-dag-nog-niet-eens-zo-lang-geleden-toen-was-ik-de-zon-zondagochtend-weds\/","title":{"rendered":"Ellis van Atten wint de enige echte virtuele – naar de enige echte ERIK LELIEVELD – \u2018het was op een dag – nog niet eens zo lang geleden – \u00a0toen was ik de zon\u2019 – \u00a0\u00a0zondagochtend wedstrijd (trofee) op pomgedichten.nl – Vera zilver, Frans Brons."},"content":{"rendered":"
\n
\"\"<\/a>

moeilijk is het wel deze week de winnaar aan te wijzen. grote dank aan alle inzenders, dichters die samen een waar eerbetoon hebben verzorgd bij de prachtige verzameluitgave NO ZERO van Erik Lelievelds po\u00ebzie verzorgd door de familie. Carla Lelieveld heeft toegezegd de winnaar of de winnares een prachtexemplaar van Eriks bundel toe te zenden. wellicht – ik geef dat de familie ter overweging – is het een idee – om een NO ZERO po\u00ebzie-ZONdag-middag te houden als eerbetoon aan Erik dan wel als presentatie van deze werkelijk prachtig uitgegeven bundel. ik vermoed nee weet wel zeker \u00a0dat heel wat dichters belangeloos hun medewerking zullen verlenen.

hoe dan ook staan wij van hier toch voor de schier onmogelijke opgave het goud, het zilver en het brons aan te duiden. ik citeer nog maar eens Sultan Goksen die ooit dichters als volgt kenschetste: \u201cDichters zijn mensen met diepte.\u201d en zo is het ook – \u00a0dichter Frans Terken toont een alles en iedereen verwoestende erik lelieveld – een kant van erik die we herkennen – en toont tegelijkertijd ergens in de diepte actuele ellende – zoals ook een erik lelieveld dat soms liet zien – ik zeg mooi gedaan en brons.
dichter Vera van der Horst schreef een werkelijk zeer op erik toegesneden prachtig I.M. en ontroerend eerbetoon – de stuiterende taal en mensen kant van Erik in het licht – in het zonnetje gezet – ik zeg zilver.
en dan het goud – voor het gedicht met naar mijn idee de meeste diepte – warme diepte – invoelende diepte – geestige diepte en absurdistische weemoedige diepte geschreven – dat kan niet anders geschreven door een mens met diepte: dichter ELLIS VAN ATTEN – van harte gefeliciteerd. onder de gedichten leest u de commentaren.<\/figcaption><\/figure>\n<\/div>\n\n
\n
\"\"<\/a>

in het gras ligt een man
hij viel van mijn paard
ik liet hem achter

als compost

in het gras wordt hij aarde
hij zal weggespoeld worden
in rivieren. opgaan in zee

in het gras ligt een man
– die mijn zon was –
onder te gaan

in de verte
galoppeert een paard
zonder ruiter


Met vriendelijke groeten,
Ellis van Atten
www.ellisvanatten.nl<\/a>

tsja een eerbetoon aan Erik Lelieveld. mooi – Erik was nooit samen te vatten in en gedicht noch in een bundel – maar wat fijn dat de familie het toch heeft aangedurfd in een prachtige uitgave. in de prachtige uitgave: NO ZERO. het gekozen thema is arbitrair – het winnende gedicht moet een vleugje absurditeit in zich herbergen anders doen we ERIK geen recht. wij van de pom zijn verheugd met een Lelieveld in het zonnetje – prachtige gedichten mochten we ontvangen – oa deze van Ellis van Atten. Ellis weet het bijzondere van een Erik Lelieveld aan te raken – in een mix met lichte weemoed – een zwaar verhaal heel toegankelijk gemaakt. en dan is er die wereldstrofe die ongenadig binnenkomt:
 
in het gras ligt een man
\u2013 die mijn zon was \u2013
onder te gaan

<\/em>
dan weten we waarover we het hebben – wellicht een scene op een natuurbegraafplaats – de film  – in ieder geval een briljante scene in een gedicht – lezen we eerst toch ook een vleugje absurdisme een lelieveldje – compost in de tweede strofe. bij elkaar een prachtige compositie. dank je wel.<\/strong><\/figcaption><\/figure>\n<\/div>\n\n
\n
\"\"<\/a>

Wieowie<\/strong>

wie zorgt nu voor je poes,
die zo graag tussen de boeken lag
Erik en wie zorgt nu voor de taal
voor de kunst en voor de kunst
van de taal, jouw taal

ik vond een draadje tussen
mijn vingers het trilde alsof je sprak
de bomen buiten wiebelen
alsof ze weten dat ergens

een vergeten map van het internet
je stem bewaart, je glimlach fonkelt
in pixelstof en in een gedichtenregen
je hart de vrijheid geeft aan
 
een vogel met twee schaduwen
\u00e9\u00e9ntje van licht en \u00e9\u00e9ntje van vragen
 
je bent herkenbaar
aan het spoor van licht
dat achterblijft
als je om de hoek verdwijnt
 
Vera van der Horst
<\/strong>
een indringend en zeer persoonlijk gedicht – Vera verwijst naar de eerste bundel van Erik Lelieveld uitgegeven in 2003 met en bij de kunstwerken van Josja
Caecilia – ik herinner me nog het grote feest – de manifestatie – en een Erik die stuiterde van geluk. Vera brengt en verwoordt eenwaardig eerbetoon bij de toch wel legendarische Lelieveld die nu weer in een prachtige uitgave van zijn po\u00ebzie verzorgd door de familie in een lelieveldzonnetje is gezet. voor wie o wie hem niet heeft gekend of mogen kennen – vera geeft een inkijkje en maakt Erik Lelieveld “herkenbaar”.
<\/strong>
<\/figcaption><\/figure>\n<\/div>\n\n
\n
\"\"<\/a>
Goedemiddag Pom, 
Mooi, een bundel van Erik Lelieveld, een mooie aanvulling op je verzameling!
Het thema roept bij mij weliswaar heel andere gedachten op; of ik jou, laat staan Erik, hier een plezier mee doe? Dit dient zich aan, ik moet het er maar mee doen, als ook de aanhang van die mevrouw met haar trekker.

Zonnige weekendgroet, 
Frans


Zoals ik zon<\/strong>

Zoals ik zon de wereld in brand zet
rookwolken jaag dwars over het laagland
op verkoolde akkers slaat een laatste boer
op de vlucht voor wat ik aanricht


mijn verschroeiende stralen halen hem in
voordat hij zich verbergen kan
verscheur ik het dak van zijn schuur 
blaas mijn hitte in zijn nek tot hij neervalt


zo neem ik op zekere dag wraak
dat zij daar beneden smeulen in de as
stikken in de stof die ik laat neerdalen


niet langer de schijn opgehouden 
van hun wankele zaaien en harken
gestaag in zwarte aarde gesmoord


\u00a9 FT 19.09.2025 

het is een 100 procent Terken die we mogen lezen – maar het is ook ahw een  Lelieveld – maar dan die woedende die als een alles verwoestende zon heel erg boven de mensheid uit toornt\/ torent en  een laatste waarschuwing doet uitgaan in termen van po\u00ebzie. dat de mensheid zal smeulen in as – zoek maar dekking als een boze lelieveld aanstormt. erg mooi gedaan hoor.<\/strong><\/figcaption><\/figure>\n<\/div>\n\n\n