![\"\"](\"https:\/\/www.pomgedichten.nl\/wp-content\/uploads\/2025\/08\/IMG-20250530-WA0003-scaled.jpg\")
<\/a>De idealist
<\/strong>
Je wilde je lichaam aan de aarde geven
je was begaan met het heelal
helpen was het motto in jouw leven
toezien dat was niet het geval.
Je wilde dieren op een voetstuk zetten
te zijn als wolken was jouw droom
je maakte educatieve bouwpakketten
van de wind, inclusief stoom.
Je breide een mantel voor de zee\u00ebn
je wilde enkel goedheid schenken
aan die beer met trage hartslag,
door hem adrenaline te geven
en daarom dat wij jou herdenken
ieder jaar, op dierendag.
Andr\u00e9 Heijnekamp
de cursus hoe te sterven als idealist in \u00e9\u00e9n aflevering te volgen en te genieten – u behoeft geen handboek te kopen en het cursusgeld hoeft niet betaald – voordat u het weet haalt u de avond hier niet en volgend jaar dierendag zullen wij herdenken. de mens als opofferingsgezind wezen getypeerd. wat gunnen we graag een aantal wereldleiders het idealisme van Heijnekamp!
<\/strong>
<\/figcaption><\/figure>\n<\/div>\n\n\n
- \n
- Frans Terken – heeft het thema met poes Bambi besproken<\/li>\n\n\n\n
- Rob Mientjes – het hoofd in<\/li>\n\n\n\n
- Rik van Boeckel – die tijd ademt af en toe verder in mijn leven <\/li>\n\n\n\n
- Luk Paard – JIJ trouw altijd<\/li>\n\n\n\n
- Anke Labrie – zo\u2019n mooie vlieg<\/li>\n\n\n\n
- Vera van der Horst – Je ogen – twee tunnels vol vertrouwdheid<\/li>\n\n\n\n
- Ien Verrips – de ogen die het doen<\/li>\n\n\n\n
- Andr\u00e9 Heijnekamp – dat wij jou herdenken<\/li>\n<\/ul>\n\n\n\n
![\"\"](\"https:\/\/www.pomgedichten.nl\/wp-content\/uploads\/2025\/10\/hond.jpg\")
<\/a>wie wint de enige echte virtuele dieren dagdag trofee op pomgedichten.nl?
ach ja de beestjes – gisteren werd in het journaal bericht dat de psychiaters het druk hebben met leedverwerkingprogramma\u2019s na het heengaan van het geliefde huisdier – \u2018mij niet bellen\u2019 zou ons nationale huisdier roepen – hoe dan ook – op dierendag en op de day after aandacht voor het dier – dichters zijn vrij het thema dier, beest, huisdier, beestachtigheid dichterlijk vorm te geven. we lezen het zo graag – u kent de regels: gedichten niet te lang svp<\/em> tenzij noodzaak<\/em><\/strong> \u2013 20 regels is genoeg \u2013 insturen voor zondag 10 uur 30. stuur in op het u bekende gmail.com adres van pomgedichten@ \u2013 of benut de blauwe contact functie boven aan de pagina. of laat onder dit item een reactie achter -ik zorg er voor dat uw gedicht in het item wordt geplaatst. commentaar als altijd verzekerd.<\/em>
genoeg<\/strong>
<\/strong>
een blik n\u00f3g in het huis
waarin je woonde
en de bomen zei
dat het zo niet blijven kon
hier zachte stem mijn oor
vertel me nog een keer
van die bomen
van de dieren en het kind
in jouw taal wil ik leren
hoe in een machteloze orde
de vrede zich hervindt
\u00a9pw
<\/figcaption><\/figure>\n<\/div>\n\n\n![\"\"](\"https:\/\/www.pomgedichten.nl\/wp-content\/uploads\/2025\/09\/frans-terken.jpg\")
<\/a>Goedemorgen Pom,
Mooi, dit thema dit weekend, als ook jouw po\u00ebtische voorzet. Heb het met poes Bambi besproken, zij gaf me dit mee.
Warme weekendgroet,
Frans
Mijn poezendag<\/strong>
Alle dagen mijn dag
mauwt de poes als ik haar kopje kroel
het ochtendritueel eenmaal beneden
en geef mij de schoot van het vrouwtje
om bij te komen van een vermoeiende nacht
dat er buiten stormwind zeven heerst
deert mij niks dan kruip ik op de vensterbank
om in het grote waaien de vogels te volgen
mekker van genot als ze naar me zwaaien
zoals al die wervelende blaadjes ook
het is vast herfst dat voel ik wel
hier boven de verwarming
lekker spinnen een gloedvolle mauw nog
goed nu wil ik wel naar buiten
\u00a9 FT 04.10.2025
we leven even mee met Bambi – heel herkenbaar – de volstrekt eigenzinnige aanhanklijkheid – en dat het maar even duurt – want dan gaat bambi de goddelijke eigen gang – door storm en regen en boven op de verwarming – altijd alert op wat er over vliegt. mooi.<\/strong><\/figcaption><\/figure>\n<\/div>\n\n\n![\"\"](\"https:\/\/www.pomgedichten.nl\/wp-content\/uploads\/2025\/10\/rob-mientjes-kopie-768x1024.jpg\")
<\/a>Goedemorgen Pom,
Hier mijn kriebelige bijdrage aan de wedstrijd die geen wedstrijd is. Zoals de dierendag dag geen dag dag voor dieren is. Kriebelig niet te verwarren met kriegelig.
Fijn weekend … en niet te nat.
Paraplu mee.
Groet, Rob
\u2010—————
Beestjes in het hoofd<\/strong>
Achter ogen
op lenzen
zwemmend in
hersenaders
kriebelig
kriegelig
latent aanwezig
schurend
transmitters overstuur
gedachtengang verstopt
paniekaanvallen
dorstig zijn naar antwoorden
snelheid van bestaan
natuur op megatransport
nullen vreten eentjes
zon bloedheet zindert smoort
beestjes in het hoofd
vreten zich door slimheid heen
zagen aan achillespezen
bomen benen vallen om
knettergekmakend
scheren ze de schedel
schuimen het verstand af
in zwevend bestaan
oorlog vrede door elkaar
de vijand wil graag vriendje worden
het houdt nooit op
retoriek in de kop
https:\/\/youtu.be\/Jwp1eIaZDI8?si=RndD-NuzzoU9_CI4<\/a>
Rob Mientjes
ach ja ronnie en de ronnies – dat is een tijd geleden – een associatief gedicht bij de bezongen beestjes – wat je ziet als je gedronken hebt – ik vermoed – nogal stevig – dan lopen de dingen, de mensen en de dingen door elkaar. i know.
<\/strong>
<\/figcaption><\/figure>\n<\/div>\n\n\n![\"\"](\"https:\/\/www.pomgedichten.nl\/wp-content\/uploads\/2025\/10\/rikfrance-769x1024.jpg\")
<\/a>Hallo Pom
Ik heb een tragische ervaring met een hond.
Toen ik bij mijn ouders woonde liet ik lente 1963 hond Kniertje uit en die rende zich dood aan de Laan van Meerdervoort in Den Haag waar ik tot mijn 17e jaar woonde en toen schreef ik mijn eerste gedicht Onder de muziek. Maar niet over honden en katten die we thuis hadden.
Dit gedicht is dan ook een herinnering aan die tijd. Het gaat me er niet om deze wedstrijd te winnen maar alleen maar jou op de hoogte te stellen van mijn verleden met honden en katten zoals Kniertje, Peerke en Raanske. Raanske komt zonder naam ook voor in mijn muzikale gedicht Ochtendjazz op de cd Beweeg als een strateeg die jij met de gelijknamige po\u00ebziebundel hebt gerecenseerd.
Onherroepelijk ongeluk van Kniertje
<\/strong>
De hond ademt onherroepelijke muzes uit
na zijn dodelijke ongeluk
oh Kniertje tijdens mijn leven als jochie
brak de nieuwe riem met passie af
jij rende naar de hond aan de overkant
de auto reed verder ondanks de plas bloed
ik liet jou vermoeid uit als elf jarige
naar de Bosjes van Pex in Den Haag
die tijd ademt af en toe verder in mijn leven
het jeugdtrauma wordt mij nooit vergeven
dode honden geven h\u00fan blaffende ziel
door aan de levende honden
onze Siamese tweeling Raanske
roept miauw naar de hond Peerke
de Belgische herder blaft niet terug
maar doet heel normaal voor hem
de dagen van het uitlaten in de bossen
zoals die van Pex bestaan in herinnering
zo zing zing zing met die voorbije tijd
de liederen van de huidige dierendag.
Rik van Boeckel
4 oktober 2025
de lieflijke bijsluiter graag gelezen – en woorden zacht gezongen op papier hier.
dat het leven ook het hondenleven altijd maar weer doorgegeven wordt –<\/strong>
dode honden geven h\u00fan blaffende ziel
door aan de levende honden
<\/em>en ja het trauma tot po\u00ebzie gemaakt en bezongen. zoals het gaat en ook moet gaan. en ging.<\/strong>
<\/em>
<\/figcaption><\/figure>\n<\/div>\n\n\n![\"\"](\"https:\/\/www.pomgedichten.nl\/wp-content\/uploads\/2025\/10\/559724032_10239977919687612_3877916921502951102_n-768x1024.jpg\")
<\/a>(de rockdichter): dierenwerelddag…ah al sinds mijnheugenis…(paardwoordje)…is’et te paards place dierendag….en dus ook nu en hier ter poms site waar de zondagwedstrijd die geen wedstrijd….kortom dat’k schrijf over…
” with a look in her eyes “
( ondertitel: de blik in haar oogjes)
dat’k je dag na dag
en na elke nacht
de ochtendgroet
de dag door doe
JIJ trouw altijd
en de oogjes mooi
op’et baasje kijkend
asof’n vrouw zo verliefd
(ik zie je wel lonke)
die sfeer d\u00e0t beeld
ja zo jij
that female belgian malinois
met’n enorm “will to please “
en ik blij en trots
dat’k zeg ” I love her “![\"\u2764\"](\"https:\/\/static.xx.fbcdn.net\/images\/emoji.php\/v9\/t6c\/1\/16\/2764.png\")
\u00a9 luk paard
(ode aan me prinses tevens private bodyguard…de belgische herder…mechelaar…teefje!! )
een hartenkreet van de dichter in luks woorden vorm gegeven. zoals de woorden van het papier spatten zo spat de liefde voor de geliefde hond, bewaker en huisvriend in en uit het gedicht over de lage landen. van mechelen tot amsterdam buitenveldert.<\/strong><\/figcaption><\/figure>\n<\/div>\n\n\n![\"\"](\"https:\/\/www.pomgedichten.nl\/wp-content\/uploads\/2025\/10\/544883637_10238625781413443_6117690791003435355_n.jpg\")
<\/a>onlangs verhuisd naar Buitenveldert – ‘onze’ Anke Labrie – naar oa het Buitenveldert zoals dat werd getekend en recent geleden nog werd ge exposeerd in Caf\u00e9 Eijlders in de werken van Marijke van Oostrum – het eerste gedicht in Buitenveldert geschreven door Anke Labrie:
Zo<\/strong>
zo\u2019n mooie vlieg
had ze nog nooit gezien
gewoon tussen het riet
boven de sloot
leek ze te zweven
smal en doorzichtig
met haar lange lijfje
waarin iets van blauw
herinnering in beeld
een libelle weet ze nu
besef van schoonheid
voor de allereerste keer
anke labrie
(4-10-2025)
buitenveldert kent veel groen en water ook – zo gezien past dit gedicht in de nieuwe omgeving die Anke beleeft. je moet er oog voor hebben. de drukte van de stad maakt dat moeilijk. Anke heeft een leven lang gekeken en al het leven in kleuren gezien. waar dan ook.<\/strong>
<\/figcaption><\/figure>\n<\/div>\n\n