{"id":32306,"date":"2025-10-10T21:59:16","date_gmt":"2025-10-10T19:59:16","guid":{"rendered":"https:\/\/www.pomgedichten.nl\/?p=32306"},"modified":"2025-10-12T10:25:39","modified_gmt":"2025-10-12T08:25:39","slug":"wie-wint-de-enige-echte-virtuele-van-welke-straat-streek-of-stad-wijk-of-streek-houdt-u-voor-goed-voor-altijd-en-forever","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.pomgedichten.nl\/index.php\/2025\/10\/10\/wie-wint-de-enige-echte-virtuele-van-welke-straat-streek-of-stad-wijk-of-streek-houdt-u-voor-goed-voor-altijd-en-forever\/","title":{"rendered":"JORGE BOLLE en ELBERT GONGGRIJP winnen de enige echte virtuele – van welke straat, \u00a0streek, of stad – \u00a0(wijk of dorp) houdt u voor goed voor altijd en forever"},"content":{"rendered":"
\n
\"\"<\/a>
NAFISS NIA: <\/strong>
‘Laat het moment <\/strong>
niet ontglippen – <\/strong>
houd de hoop vast – <\/strong>
blijf even.’<\/strong><\/figcaption><\/figure>\n<\/div>\n\n\n

met en mede dankzij de inspirerende woorden van Nafiss Nia van Granate hielden we deze week de enige echte virtuele zondagochtendwedstrijd – met werkelijk prachtig veel en prachtige inzendingen – dichters dank jullie wel. de plekken in het leven die er mochten zijn voor de dichters en die een leven lang meegingen. de amsterdam jury – kiest deze week voor twee keer GOUD! we werden er een beetje stil van – van de po\u00ebzie van  JORGE BOLLE maar ook van ELBERT GONGGRIJP – gefeliciteerd beiden – lees en geniet zou ik zeggen – de commentaren onder de gedichten spreken voor zichzelf.<\/p>\n\n\n

\n
\"\"<\/a>

Nieuw West<\/strong>

In de dijk van de Lelylaan
liggen mijn hamsters en cavia’s
ondiep begraven
toen gleed ik met mijn slee
vrolijk naar beneden

Op de dijk rijden nu treinen
de kleine botjes trillen
een paar keer per dag
mijn jeugd ver en verder weg

Een keer beet een hamster
dwars door mijn vinger,
die ik later
veel later
opstak voor een vraag

Jorge Bolle

ik ken de locatie in 020 nieuw west – ik moet bijna een beetje huilen bij de tweede strofe – die strofe is zo vreselijk mooi: over die caviabotjes die een jeugd verder weg doen trillen – prachtig –  maar dan nog mooier gezegd door Jorge. je zou bijna willen dat Nafiss Nia deze strofe op de Lelylaan aan de dijk laat graveren<\/strong>:

Op de dijk rijden nu treinen
de kleine botjes trillen
een paar keer per dag
mijn jeugd ver en verder weg<\/strong><\/em>
 <\/figcaption><\/figure>\n<\/div>\n\n
\n
\"\"<\/a>

EENVOUDIG GELUK<\/strong>

De klokken beieren hun tijd, de duinen verkleuren
in hun tertiairen \u2013 ik heb mijn dorp nog nooit zo
geliefd als nu, hier op het bankje gezeten, terwijl
het mij zo vertrouwd had geleken, terwijl ik het
beter ken dan wat dan ook. Het is weer eens
herfst en de vogels vliegen over.

Iedereen zou gelukkig moeten zijn, in dit park, met
deze grazige weiden, de bollenvelden, die ene oude
straat en de eeuwig aanwezige zee \u2013 maar de mens
een vluchtige groet en het vee slechts het vee \u2013 en
waar zijn toch de nachtegalen?

De rimpelroos een vertrouwde vreemde en
de nijlgans mij insgelijks. Ik kan het steeds 
herhalen hoe mooi en zeldzaam het voor
mij geworden is, maar zo gewoon in het
dagelijks bivakkeren \u2013 

Elbert Gonggrijp,
Egmond aan den Hoef,
zaterdag 11 oktober 2025

ook bij Elbert lezen we een wonderbaarlijk mooie tweede strofe – wat mij betreft had hij het gelaten bij deze prachtstrofe – po\u00ebzie dendert hier de kamer in –

Iedereen zou gelukkig moeten zijn, in dit park, met
deze grazige weiden, de bollenvelden, die ene oude
straat en de eeuwig aanwezige zee \u2013 maar de mens
een vluchtige groet en het vee slechts het vee \u2013 en
waar zijn toch de nachtegalen?<\/em>

soms val je stil door de alles innemende schoonheid van dichters woorden.
<\/strong>
<\/figcaption><\/figure>\n<\/div>\n\n\n