{"id":32584,"date":"2025-11-10T13:21:31","date_gmt":"2025-11-10T12:21:31","guid":{"rendered":"https:\/\/www.pomgedichten.nl\/?p=32584"},"modified":"2025-11-10T14:48:35","modified_gmt":"2025-11-10T13:48:35","slug":"de-nieuwe-bundel-van-de-dichter-paul-roelofsen-en-de-vissen-lispelen-tegen-het-riet-51-genadeloze-prachtige-gedichten-over-het-leven-en-de-onontkoombare-dood","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.pomgedichten.nl\/index.php\/2025\/11\/10\/de-nieuwe-bundel-van-de-dichter-paul-roelofsen-en-de-vissen-lispelen-tegen-het-riet-51-genadeloze-prachtige-gedichten-over-het-leven-en-de-onontkoombare-dood\/","title":{"rendered":"De nieuwe bundel \u00a0van de dichter Paul Roelofsen \u2018En de vissen lispelen tegen het riet\u2019 – 51 genadeloze prachtige gedichten over het leven en de onontkoombare dood"},"content":{"rendered":"
\n
\"\"<\/a>

Paul Roelofsen heeft een heel eigen en bijzondere manier gevonden om oud te worden. Hij schrijft gedichten. Hij loopt door de polder en schrijft \u00a0gedichten. Ook hoort hij vissen lispelen en schrijft gedichten.

Voor lieve minzame po\u00ebzie niet met Paul meelopen, svp dan graag doorlopen. Maar gaat u mee met de geestige venijnigheid van de dichter Roelofsen dan is Paul uw maatje. Paul Roelofsen, in 1940 geboren – het leven gunt je niet zomaar 85 levensjaren – als Paul in po\u00ebzie over leven en de aankomende dood verhaalt dan weten we waar we aan toe zijn – als we zijn nieuwe bundel met po\u00ebzie tot ons hebben genomen. 49 gedichten over leven en de dood, over lust \u00a0en lusteloosheid, \u00a0ingeklemd tussen 2 gedichten – \u00e9\u00e9n over het toen VERHEERLIJKING 1 \u00e9n \u00e9\u00e9n over het nu VERHEERLIJKING 2. \u00a0

De nieuwe bundel \u00a0van de dichter Paul Roelofsen \u2018En de vissen lispelen tegen het riet\u2019<\/strong> onlangs in ons polderland gepresenteerd \u00a0in de openreeks van uitgeverij U2pi, Den Haag, leest als een trein, over leven, lust, over herinneringen & observaties & goede raad, over \u2018naastenliefde\u2019 ook maar dan wel met enige \u00a0flinke \u00a0scheuten van die bijzondere \u00a0en geestige roelofsenvenijnigheid:
(..)<\/em>
wierp ik de drenkelinge<\/em>
mijn laatste kleingeld toe<\/em>
misschien, dacht ik<\/em>
kan zij er nog een vis mee kopen<\/em>
\u00a0
nee voor klef niet aanbellen bij dichter Roelofsen! We lezen voorts verder over nalatenschap, over vechtscheiding, over teloorgang en over de onontkoombare. DE DOOD!

7 hoofdstukken op leven en dood – \u00a0over leven, levenslusten en de dood met steeds 7 gedichten per hoofdstuk. \u00a0Keurig geordend: \u00a0de lust in het eerste hoofdstuk, de levenslust en de teloorgang en het verval in de volgende en in het zevende en laatste hoofdstuk is de dood prominent aanwezig. Soms waaien er kinderen weg in de bundel – \u00a0in\u00a0 hoofdstuk 3, in hoofdstuk 4 slaat de vervreemding toe in de bundel met titels als \u2018High\u2019 \u00e9n \u00a0\u2018En vragen de zwijnen ten dans . \u2019

Ook niet aanbellen voor sentiment bij de dichter Roelofsen. In het gedicht \u201cZomaar op een zomerdag\u201d wordt de neiging naar sentimenteel bij oudere mensen vakkundig ontmanteld. Heet het hoofdstuk nog \u201cik huilde een beetje in de tuin\u201d lezen we dat er niets in die tuin te huilen viel. Haha!

De realist Roelofsen is ook aanwezig in de bundel. Het vertrouwen van zijn medemens in een \u00a0\u2018oneindige vrede\u2019 wordt spijkerhard de grond ingeboord maar wel natuurlijk op \u00a0po\u00ebtische wijze: \u00a0wie op die dwaling vertrouwde \u201cen nu ontwaakt en zich voor het hoofd slaat rust uit in wonden die spreken\u201d.<\/em>

En alle hoofdstukken zijn even boeiend – in het voorlaatste hoofdstuk \u2018Een oude beer die de weg kwijt is\u2019<\/em> komen we als het ware die prachtsong \u00a0om te janken zo MOOI van Maarten van Roozendaal tegen: \u2018 Ik ben God dank nog een keer een jonge lente waard!!!! \u00a0maar dan op zijn Roelofsen:

Lippen<\/em><\/strong>

Het is de hoogste tijd, maar zo sterf ik nooit<\/em>
mijn laatste jaar weigert te eindigen<\/em>
(..)<\/em>
waar mijn verzuurde hart<\/em>
nogmaals brak voor lentelippen als rode kersen<\/em>
die zoeter smaakten dan het bitterste bitter<\/em>
lippen, lippen, niets dan lippen zo zoet<\/em>

In het zevende en laatste hoofdstuk is de dood prominent aanwezig. We lezen over uitzaaiingen, over fatalisme en de angst, \u00a0over de grafsteen die zijn naam draagt – \u201cwaarom draag je zelf geen naam – teer en zacht als mos – het zou je open maken – minder steen en meer een gezel – ik in de grond en jij bovenop mij \u201c – <\/em>en over hoe weinig er van weinig overblijft. Ja dat je kunt wandelen in Pauls woorden – in de regen van de overledene.

Het is wat het is bij de dichter Paul Roelofsen. Ik heb de recensie karig en koel gehouden – maar de po\u00ebtische waarheid is een andere: ik las 51 genadeloze prachtige gedichten van Paul Roelofsen over het leven en de onontkoombare dood.\u00a0 Deze oude beer \u2018die de weg kwijt is\u2019 moet zeker \u00a0toch nog maar een aantal jaren onder ons blijven, (in ieder geval nog tot en met een volgende bundel). Ik loop zo heel erg graag nog einden mee met Paul en in zijn zo levendige po\u00ebzie.

pom wolff 10-11-2025<\/figcaption><\/figure>\n<\/div>\n\n\n

https:\/\/www.openpoezie.nl\/paul-roelofsen<\/a><\/p>\n\n\n

\n
\"\"<\/a><\/figure>\n<\/div>\r\n\t\t