![\"\"](\"https:\/\/www.pomgedichten.nl\/wp-content\/uploads\/2025\/04\/frans-terken.jpg\")
<\/a>Geknipt voor mij<\/strong>
Met de dag het haar dunner
niet om alles beter te willen zien
of verder te kunnen kijken
maar de afdracht van jaren
hoe er haren voor het netvlies zweven
die scheurtjes ontstaan in de tijd maskeren
zoals zij die verknocht aan haar
krultang de watergolven fixeert
tegen tranen van verlies
dat het daar niet om draait
maar dat zij en ik er nog zijn
en het haar zo behaagt
naast me te gaan
zo geknipt voor mij
\u00a9 FT 29.11.2025
een lieflijk eerbetoon bij het verstrijken van de jaren. samengevat in een liefdevolle laatste strofe. eenvoud behoeft geen grote woorden.
<\/strong><\/figcaption><\/figure>\n<\/div>\n\n\n
- \n
- Jorge Bolle – voor Frans<\/li>\n\n\n\n
- Rob Mientjes – over haar gesproken<\/li>\n\n\n\n
- Rik van Boeckel – kapsels zijn verdwenen in de tijd <\/li>\n\n\n\n
- Frans Terken – dat ‘het haar zo behaagt’ naast hem te gaan<\/li>\n\n\n\n
- Cartouche – zo draag ik haar<\/li>\n\n\n\n
- Ien Verrips – zo mooi was je<\/li>\n\n\n\n
- Vera van der Horst – zoekende<\/li>\n\n\n\n
- Anke Labrie – kapt<\/li>\n<\/ul>\n\n\n