{"id":32858,"date":"2025-12-13T01:28:32","date_gmt":"2025-12-13T00:28:32","guid":{"rendered":"https:\/\/www.pomgedichten.nl\/?p=32858"},"modified":"2025-12-14T06:40:07","modified_gmt":"2025-12-14T05:40:07","slug":"wie-wint-de-enige-echte-virtuele-naar-de-woorden-van-joke-kaviaar-we-moeten-echt-wat-met-de-aarde-trofee-op-pomgedichten-nl","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.pomgedichten.nl\/index.php\/2025\/12\/13\/wie-wint-de-enige-echte-virtuele-naar-de-woorden-van-joke-kaviaar-we-moeten-echt-wat-met-de-aarde-trofee-op-pomgedichten-nl\/","title":{"rendered":"CARTOUCHE wint de enige echte virtuele – naar de woorden van joke kaviaar – we moeten echt wat met de aarde -trofee op pomgedichten.nl – karlijn groet zilver, anke labrie brons"},"content":{"rendered":"
\n
\"\"<\/a>
foto: Babs Witteman<\/em><\/figcaption><\/figure>\n<\/div>\n\n\n

ik geloof dat ik wel al mag afronden – wij van de pom moeten vandaag nog door naar haarlem – ontvluchten vanmiddag maar even 020 – ajax, feijenoord, concertgebouw, al waar de feesten van de verbinding hoogtij zullen vieren, de feesten van angst en pijn als ik polleke mag citeren, hoe dan ook – dank aan alle inzenders – de jury is er uit hier. de po\u00ebzie en deze po\u00ebziesite zijn er voor de verjaagden uit de wanhoop – we blijven het herhalen – dank aan joke kaviaar voor de inspiratie – de nimmer aflatende activiste – op weg naar een betere wereld, een droomwereld wellicht, een tegenwereld. mooie gedichten mochten wij ontvangen, verbindende oproepen en vurige hartekreten oproepend tot verzet – allemaal ook samengebracht in het gedicht van CARTOUCHE – vandaag voor hem het goud – van harte. zilver voor de onontkoombare analyse van karlijn groet -en brons voor de helende smeekbede van anke labrie. ook van harte.<\/p>\n\n\n

\n
\"\"<\/a>

als we blijven denken als schapen
de natuur te kunnen behouden door Abraham
door Bram te offeren diens zonen te redden
van god los de wereld te kunnen beheersen

vergeten we dat een enkel paar, een aantal
wilde wolven een cascade van veranderingen
teweeg kan brengen, een heel landschap
herscheppen in een ecosysteem dat
zichzelf in stand weet te houden zoals
Yellowstone N.P. ons heeft geleerd

laten we dan de \u2018homo homini lupus\u2019 van
Thomas nu achter ons laten opdat het klimaat
ons opwarmt tot samenspraak met moeder
Aarde en water weer schoon en vrijelijk
kunnen ademen, het ijs kan breken

zonder dat rivieren en oceanen
overstromen van vergeefs vergoten tranen
in een verbond van welwillenden als
po\u00ebten die we in wezen zijn rebelleren
opstaan in woord en geschrift in een
mars van vrede voor al wat leeft

13-12-2025 \/ Cartouche

nou Cartouche maakt het weer deftig hoor – de mens de mens een wolf welja – arme bram haha – hoe dan ook een warme oproep lezen we in de laatste twee strofen. ik vind het gedicht wel mooi maar het is me net te breed – te – ik weet niet. maar ja shaffy zong het al: ik houd van schamel \u00e9n van duur – ik ben meer voor schamel cartouche voor duur – allemaal een kwestie van smaak – het is een pamflet. dat is dit. maar wel een heel sympathiek pamflet<\/strong> – v\u00f3\u00f3r ‘een
mars van vrede voor al wat leeft’ – ja mooi<\/strong>

<\/strong>

<\/figcaption><\/figure>\n<\/div>\n\n
\n
\"\"<\/a>

waarvan akte<\/strong>

aan de basis 
was het goed 
er was een muur 
waarachter men 
een macht bedacht
die de massa 
van haar kracht voorzag


dat het daarachter 
chaos was 
het boeide niet
men wist van niks
de illusie 
deed zijn werk 
zoals slechts een 
placebo werkt


niets heerste 
want alles had gelijk
het was windstil
we hadden precies 
genoeg om te bestaan
en een grote zachtheid
nam je mee 
als je moest gaan


maar dan de mens-
het verveelde beest
zocht een ziekte 
die zich niet genezen liet
vond ruimte in de stilte 
voor de zelfbedachte storm 


maakte zich een 
zelfbedacht lawaai 
en ontdekte: het hardst 
geluid in de natuur 
komt voort uit angst


de rest werd met 
de paplepel ingegoten
getuige de 
gebolde toet
na elke angstdroom 
kwam het zoet
-waarvan akte-


Karlijn Groet

een gedicht met typische Karlijn Groet wendingen – de mens zocht.. maakte zich.. en ontdekte – de paplepel ook in taalere hersteld – in een zowel letterlijk als figuurlijk taalgebruik. ja zo lezen we Groet graag. en dan die mooie optimistische blik:

niets heerste 
want alles had gelijk
het was windstil
we hadden precies 
genoeg om te bestaan
en een grote zachtheid
nam je mee 
als je moest gaan

<\/em>
en voorts de onvermijdelijke teloorgang
 
de mens-
het verveelde beest
zocht een ziekte 

<\/em>
hier wordt een monument opgericht en voorts zorgvuldig maar onontkoombaar wordt het weer gesloopt. ja zo gaat dat.<\/strong><\/figcaption><\/figure>\n<\/div>\n\n
\n
\"\"<\/a>
moeder aarde<\/strong>

wij, uw kinderen
bedenk toch 
dat we nog maar 
kinderen zijn 
en in  onze onnozelheid 
denken dat wij u kunnen redden 

waarschijnlijk is het andersom 
mits u een goede moeder bent

wees niet zo streng voor ons
straf ons niet te hard
met aardschokken en overstromingen 
wij leren het hopelijk nog wel
u te eerbiedigen
heb nog wat geduld 

anke labrie 

min of meer een smeekbede gericht aan de moeder aller moeders – een poging om te verbinden – de mensheid met moeder aarde waaruit die mensheid is voortgekomen en weer in zal opgaan. ik heb het vermoeden dat moeder aarde zelf niet meer in staat is om te beschikken. ze heeft een monster gebaard – een monster met zogenaamd veel I-Q – met nog meer A-I en in de kern de bommen.<\/strong>
<\/figcaption><\/figure>\n<\/div>\n\n\n