{"id":32924,"date":"2025-12-20T06:47:27","date_gmt":"2025-12-20T05:47:27","guid":{"rendered":"https:\/\/www.pomgedichten.nl\/?p=32924"},"modified":"2025-12-21T10:18:08","modified_gmt":"2025-12-21T09:18:08","slug":"wie-wint-de-enige-echte-virtuele-die-plaats-waar-alles-ja-alles-even-anders-was-of-leek-zondagochtend-trofee-op-pomgedichten-nl","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.pomgedichten.nl\/index.php\/2025\/12\/20\/wie-wint-de-enige-echte-virtuele-die-plaats-waar-alles-ja-alles-even-anders-was-of-leek-zondagochtend-trofee-op-pomgedichten-nl\/","title":{"rendered":"3x goud – Joke Kaviaar, Vera van der Horst, Cartouche – zij winnen de enige echte virtuele – die plaats waar alles ja alles even anders was of leek – zondagochtend trofee op pomgedichten.nl"},"content":{"rendered":"
\n
\"\"<\/a>
de geschiedenis, de cultuur geschiedenis en de menselijke teloorgang – prachtige thema\u2019s gedestilleerd uit het gevraagde thema – die plaats waar alles ja alles even anders was of leek – met de tijd – het vergaan van de jaren – onlosmakelijk verbonden. drie dichters laten de jury hier in dit krakend pand te buitenveldert geen ruimte – het moet wel drie keer virtueel GOUD zijn op deze vroege zondagochtend.\u00a0 dank aan alle inzenders dichters die deze week de decembermaand wel heel erg mooi maakten. ze zullen mij niet kwalijk nemen dat ik hier de zondagochtend laureaten joke kaviaar, vera van der horst en cartouche het goud omhang. van harte! onder de gedichten kunt u lezen waarom.<\/strong><\/figcaption><\/figure>\n<\/div>\n\n
\n
\"\"<\/a>
TERUG NAAR DE UILENBURCHT

Er huisden muizen, ratten en de zwarte kat
En wij, die de holen van de stad opzochten

Fabiola<\/a>, de elfenkoningin, had er haar grot
bekleed met haar gevleugelde wonderen
Zij zelf de dichtende eenhoorn der krakers
Fluorescerend, de vlinder van de stad

Hansie-boy, punk voor het leven, zoals het pand
Bespeelde er zijn bas, een staccato springen op 
het ritme van goedkope drank en wie weet
ook het grote aanbod van coke en dope

IJsbloemen op de ramen, dekens bedekt
met knisperende kerstversiering, de lucht vol
witte wieven \u2013 schaars het water aan een enkele
kraan in de kelder, voor wie het waagde

We ruilden er gejatte vla voor een kom rijst
Dit was thuis, een matras op de vloer, een deur
als eettafel, kamperen in de kamer en de bouvier
die tussen ons in lag, in dat pand aan de gracht

Niets hebben heeft wel wat.


Joke Kaviaar, 20 december 2025

ach ja ‘Hansy-boy’ – hans kok dood gevonden in een politiecel <\/strong>– een waar tijdsbeeld geschetst door joke kaviaar, uit de tijd van hanneke groenteman, haar spraakmakende verslag voor de zender at5 bij het oranjehuwelijk van dat mens – de moeder van die zoon nu – die we nooit gekozen hebben – hoe <\/strong>lang gaat dat nog door – \u00e9n de krakersrellen – wellicht is de uilenburcht in de tijd een beetje later – hoe dan ook – een prachtig gedicht van binnenuit maar met hart en ziel geschreven. een document bijna dat zo door het museum\/instituut van en voor de sociale geschiedenis kan worden opgenomen.<\/strong><\/figcaption><\/figure>\n<\/div>\n\n
\n
\"\"<\/a>

Onderweg naar hier
<\/strong>
Het is niet de weg die buigt
 maar de tijd in ons
terwijl wij langs de oevers
 van ons weten lopen en telkens
 in een ander water kijken.

Het gras
draagt nog de deuk van wie wij waren
toch vreemd alsof jij naast mij
uit je eigen gisteren bent gestapt

Zo worden wij
in elk weerzien opnieuw geboren
vervreemd en toch vertrouwd
in dit decor waar niets beklijft
dan de verandering van ons gezicht

Vera van der Horst

prachtig werkelijk prachtig – waar hebben we deze nieuwe vasalis – aan verdiend? de woorden doen ook aan de dichter rawie denken – aan die gouden regels bij de dood van vader:

‘Wij volgen \u00e9\u00e9n voor \u00e9\u00e9n hetzelfde pad,
en worden met dezelfde maat gemeten;..’

elke strofe hier werkelijk prachtig – ik zeg topgedichten in de nacht – de ware dichters winnen vandaag, winnen in de nacht – zo willen we elke nacht wel in een tijdeloze pracht van woorden geboren worden- bij bijvoorbeeld die onvergankelijke regel hieronder – een groot kado:

‘Zo worden wij
in elk weerzien opnieuw geboren’<\/strong><\/figcaption><\/figure>\n<\/div>\n\n
\n
\"\"<\/a>

ach de tijd
<\/strong>
dat er nog godinnen waren
om mee te slapen, bh\u2019s niet te dragen
verbeelding schaduw liet werpen over
het bestaande en lijnen gedeconstrueerd
niet naar \u00e9\u00e9n punt maar in het oneindige liepen

de wereld als openbare vervoering
schouwtoneel zonder onderliggend plan
op vlagen van gezamenlijkheid stond
en elke hoogheid voor de val

met handen vol meimadelieven
in het blazen van zonnewind
zweefden we op kussen
en vleugels van was

zonder weet waarheen en
waar gebleven ben je, mijn lieve
nimwegen, jouw stuwwal je geest
mijn reden van bestaan \u2013 want

loslaten kan ik je niet

21-12-2025 \/ Cartouche

marieke zal het weten – een meer filosofische en zeker ook cultuur historische benadering door cartouche van het vergaan van de jaren, ovr de beleving, ook hier een tijdsbeeld op een wel heel bijzondere wijze beschreven, met historische, politieke en alledaagse maar ook lieflijke en menselijke elementen – als bh’s en meimadelieven en de geliefde die een leven lang meegaat. het wordt steeds moeilijker deze week om het goud aan een iemand toe te wijzen.
<\/strong><\/figcaption><\/figure>\n<\/div>\n\n\n