{"id":33098,"date":"2025-12-31T21:22:03","date_gmt":"2025-12-31T20:22:03","guid":{"rendered":"https:\/\/www.pomgedichten.nl\/?p=33098"},"modified":"2025-12-31T21:23:26","modified_gmt":"2025-12-31T20:23:26","slug":"met-von-solo-het-nieuwe-jaar-in-het-leven-is-en-zal-nooit-een-safe-space-worden","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.pomgedichten.nl\/index.php\/2025\/12\/31\/met-von-solo-het-nieuwe-jaar-in-het-leven-is-en-zal-nooit-een-safe-space-worden\/","title":{"rendered":"met VON SOLO het nieuwe jaar in – Het leven is en zal nooit een safe space worden…"},"content":{"rendered":"
\n
\"\"<\/a>


We hebben een dak boven ons hoofd. We hebben te eten. Als we hoger op de Maslow-piramide willen komen, hebben we onvermijdelijk ook veiligheid nodig. Of ten minste een veilig gevoel. En dat kun je gelukkig kopen of kiezen. Het komt in de vorm van side-impact-airbags, rijbaancorrectie, censuur op ongepaste inhoud in je algoritme, regeltjes om u veiliger te laten denken, een vuurwerkverbod, griepvaccins, Defensie en als kers op de taart fietshelmpjes. Het is goed, dat al deze veiligheid er is. Hoe zou je anders als kind nog de volwassen leeftijd moeten bereiken?

Het fietshelmpje dus. Een hulpmiddel tegen hersenletsel. Toegepast door ouders, die het eigenlijk te druk hebben met andere dingen, om hun kinderen te beschermen tegen een schedelbasisfractuur. En het zijn natuurlijk niet alleen die continu afgeleide ouders, die niet de hele tijd op hun kroost kunnen passen, maar het zijn ook al die duizenden mensen in dezelfde openbare ruimte, waarvan het merendeel met het hoofd en gedachten ergens anders is, dan in de verkeerssituatie. Dat wordt nou eenmaal van ons ge\u00ebist. Kijk maar op het schermpje. Dus een terechte interventie. Een kind moet leren, dat een helm je helpt, waar je omgeving het niet meer kan. Zo kan een kind ouder worden. Door de percentuele kans te verlagen, dat het z\u2019n kop stoot.

En dan ineens is het kind zestien. Het moet wat het doet. Alsof het een kopie van jezelf is. Alsof alles weer negentiennegentig is. Alsof alles nog steeds is als toen. Met alle onveilige situaties erbij. En je kunt er niet meer naast fietsen. Erger nog, je ligt al te slapen, als het nog op de fiets zit. Dat hoop je tenminste. Gelukkig is er een alcoholverbod onder de zestien. Het enige manco is, dat ze dat fietshelmpje niet meer hebben. En dat ze nu ineens veel verder naar beneden vallen als ze van hun fiets zouden sodemieteren. Je zou je bijna afvragen, waarom we ze in hun kinderjaren zo angstvallig hebben betutteld met een gepantserde bakfietsbak en valhelmpjes? Het heeft nu allemaal helemaal geen zin meer. Ze staan er ineens alleen voor. En je kunt niet meer die bescherming bieden. Jezelf het gevoel geven, dat je de controle hebt over de situatie.\u00a0

Het was allemaal een illusie. Waarbij je investeringen in spullen en dingen buiten jezelf, geen enkele waarde meer hebben in het heden. Het leven is en zal nooit een safe space worden. Misschien is het soms beter een stap over te slaan op weg naar de top van de piramide.\u00a0\u00a0


VON SOLO
DICHTER, COLUMNIST, \u00a0PERFORMER EN CINEAST
Check de actualiteiten van\u00a0VON SOLO\u00a0op www.vonsolo.nl<\/a>
Lees ook de wekelijkse column van VON SOLO op www.POMgedichten.nl\u00a0<\/strong>
<\/figcaption><\/figure>\n<\/div>\r\n\t\t