{"id":33167,"date":"2026-01-10T05:45:06","date_gmt":"2026-01-10T04:45:06","guid":{"rendered":"https:\/\/www.pomgedichten.nl\/?p=33167"},"modified":"2026-01-11T14:55:41","modified_gmt":"2026-01-11T13:55:41","slug":"wie-wint-de-enige-echte-virtuele-koudste-nacht-van-het-jaar-trofee-op-pomgedichten","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.pomgedichten.nl\/index.php\/2026\/01\/10\/wie-wint-de-enige-echte-virtuele-koudste-nacht-van-het-jaar-trofee-op-pomgedichten\/","title":{"rendered":"Vera van der Horst wint de enige echte virtuele koudste nacht van het jaar trofee op pomgedichten – Ellis van Atten zilver, Conny Lahnstein brons."},"content":{"rendered":"
\n
\"\"<\/a>
we zochten gedichten om bij te schuilen – om tegen aan te kruipen in dit ongenadige on-weer en we kregen gedichten om tegen aan te kruipen. drie dames dichters verzorgden heerlijke po\u00ebzie – vera van der horst met een hartverwarmend gouden hoogtepunt in po\u00ebzie – ellis van atten legde een warme zilveren gloed over de door haar gekozen woorden en we lazen een briljante samenvatting door conny lahnstein – dank aan alle inzenders – vera, ellis, conny van harte.<\/figcaption><\/figure>\n<\/div>\n\n
\n
\"\"<\/a>
Onderstaande woorden gelden helaas alleen voor mensen die de rijkdom hebben van een verwarmd huis.

Als de kou rozen blaast op je raam<\/strong>

Hoe meer de geteisterde wereld zich verbergt
onder een koud smetteloos wit laken,
hoe warmer het  binnen is en hoe eenvoudiger,
om alleen de mooie gedachten toe te laten.

Wat ooit te groot was om te dragen,
legt zich nu voorzichtig naast je neer,
terwijl buiten de nacht tot stilte krimt,
groeit binnen een breekbaar weten,

dat alles wat verloren leek,
zich niet heeft opgelost,
maar wachtte op deze traagheid,
op dit ademen in rust.

Dat de kou geen vijand is, maar een vriend, 
 die vasthoudt wat anders zou vervliegen
en dat je, als je niets meer hoeft, heel even mag geloven,
dat het leven zichzelf herstelt

Vera van der Horst


ja ik herinner ze nog de bloemen op de ruiten van het ouderlijk huis – van je kamertje met alleen in de huiskamer de kachel aan – vader met de kolen van zolder geschept – en dat je voor warmte voor de kachel moest liggen. gelukkig vinden we in vera’s bijdrage prachtige troostrijke regels om bij te schuilen.
–
terwijl buiten de nacht tot stilte krimt,
groeit binnen een breekbaar weten,<\/em>…

troostrijke hartverwarmende regels te mooi om niet bij te snotteren – prachtig – een open haard – goudschitterende oplichtende pareltjes van po\u00ebzie – zo kunnen we deze zondag aan:

Wat ooit te groot was om te dragen,
legt zich nu voorzichtig naast je neer,<\/em>…<\/figcaption><\/figure>\n<\/div>\n\n
\n
\"\"<\/a>
Ha Pom
Voor de zondagse dip in zee dit:<\/em>


laat het vriezen<\/strong>

onder mijn voeten kraakt het
sneeuw en ijs. vloeibaar als water
als ik grip probeer te krijgen
en de kou wil beheersen
die mijn leven vertraagt
ook geluiden dragen niet ver

ik ben vergeten hoe je klinkt
als je praat als je lacht
je ogen zijn blauw bevroren

maar als de dooi invalt tintelt mijn huid
alsof jij
ja jij

laat het vriezen
laat het sneeuwen
ik ontdooi zo graag in jouw armen


Met vriendelijke groeten,
Ellis van Atten<\/em>
www.ellisvanatten.nl<\/a>

gelukkig nog meer hartverwarmende woorden in de zondagochtendwedstrijd die geen wedstrijd is – maar meer in deze kou een barre overlevingstocht aan het infuus van de po\u00ebzie – een levenslustige opwekkende injectie – een homeopathisch gedicht bijna – na het zo smartvolle ‘ik ben vergeten hoe je klinkt…’ de hier door zeewater zilver tintelende huid en het ontdooien in de armen van de geliefde. Ellis kiest altijd zo zorgvuldig haar woorden en dat dan woord voor woord.<\/figcaption><\/figure>\n<\/div>\n\n
\n
\"\"<\/a>

en de winnaar is\u2026
<\/strong>
de virtuele waarheid laat zich graag voorspellen 
wij houden van trofee\u00ebn, verheugen ons op 
het ergste, het mooiste, het meest bizarre,

de koudste nachten, en toch, Koning Winter 
sluiten we buiten, hij die ons verblindt door  
zijn witste wit, ons overweldigt en bedelft onder 

striemende hagel, stervenskoud ons bestaan 
lam legt \u2013 behalve op 1 januari wanneer we 
ons halfnaakt onderdompelen – gebied onze 

steenkoude ledematen te warmen, desnoods 
relaties op het spel te zetten of hartverwarmend 
lief te kozen tot in het holst van de nacht, op 

het elektrisch verwarmde bed – want de lente 
staat alweer te popelen – terwijl ijsberen op 
ijsschotsen naderen, wolffen hongerhuilen, 

de branding verwaait tot gestolde sneeuwvlokken
en we ondanks de gevreesde rekening schuldbewust
de ketel opstoken tot ongekende hoogte

Conny Lahnstein
10 januari 2026

het is allemaal zo vreselijk waar Lieve Conny – een perfecte analyse wat we allemaal te dragen hebben – had ik geen troostdicht gevraagd jij zou tot winnares zijn uitgeroepen hier – alex roeka zingt:  \u2018noem het geen liefde – noem de liefde liever niet..\u2019 – ik had de liefde liever wel genoemd gezien dit keer. tis koud in amsterdam.
<\/strong>




<\/figcaption><\/figure>\n<\/div>\n\n\n