{"id":33399,"date":"2026-01-27T16:22:28","date_gmt":"2026-01-27T15:22:28","guid":{"rendered":"https:\/\/www.pomgedichten.nl\/?p=33399"},"modified":"2026-01-27T16:22:29","modified_gmt":"2026-01-27T15:22:29","slug":"karin-schuitema-en-haar-bundel-onderweg-een-recensie-persoonlijk-integer-en-eigen","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.pomgedichten.nl\/index.php\/2026\/01\/27\/karin-schuitema-en-haar-bundel-onderweg-een-recensie-persoonlijk-integer-en-eigen\/","title":{"rendered":"KARIN SCHUITEMA en haar bundel ONDERWEG – een recensie – persoonlijk, integer en eigen."},"content":{"rendered":"
\n
\"\"<\/a>
KARIN SCHUITEMA en haar bundel ONDERWEG – een recensie – persoonlijk, integer en eigen.<\/strong>
\u00a0
en passant gaf karin schuitema mij vorige week haar in eigen beheer – nov 2025 – uitgegeven bundel – ONDERWEG – na haar optreden in think poets te antwerpen – die bundel een mixage in woord en beeld van gedichten en schilder-teken en collage werken – je gaat er bijna de taal van antwerpen\/berchem van praten.
een heel persoonlijke bundel – de min of meer symbolische\/ symbolistische werken met figuren die onderweg lijken te zijn vormen een achtergrond in het boekje bij de teksten die karin met ons lezers deelt. ik beperk me in deze korte bespreking tot de teksten zoals het een goed dichter betaamt. vrij naar polleke van ostaijen – ik ben niet bevoegd kunstwerken te bespreken, ik kan ze niet collectioneren, ik kan niks, niet eens postzegels verzamelen – helemaal niks, nada niente – ik kan alleen over integer, eigen en dat dan met een \u00a0diep gewortelde intentie, intensiviteit schrijven – \u00a0in wat ze ook wel po\u00ebzie noemen – ja dat kan ik nog net wel – gelukkig maar.

de bundel \u00a0van Karin\u00a0 is zeer de moeite waard – het is een cadeau – aan het einde van deze bespreking geef ik het mailadres van Karin opgenomen in die bundel. ik kan dit wonderwerkje echt aanbevelen. ONDERWEG – en ja als je karin leest weet je weer dat we allemaal ONDERWEG zijn – en zelfs god weet niet waarheen we moeten. in een bijna onleefbare wereld waar ook \u00a0karin weinig van moet hebben – lezen we prachtige regels, zeer persoonlijke regels en worden we meegezogen in de verstilde beelden op de achtergrond.

soms lezen we bijna de dichter Jan Arends – \u2018er is nog nooit een mens die een korrel aarde heeft bezeten..\u2019 schreef jan – Karin schrijft:

Wie cre\u00eberde de illusie van eigendom van grond: gebakken klei van grenzen en staten<\/em>
Die doen alsof ze iets bezitten uit angst iets kwijt te raken<\/em>
dat nooit echt van iemand was<\/em>
iets verder: \u00a0zodat – wij eindelijk begrijpen\/ Dat de wereld van ons allemaal is \/ En van niemand echt<\/em>

Ik ben altijd onderweg schrijft ze –<\/strong>

mijn lichaam rent opgejaagd door wat van binnen brandt – ik wandel op blote voeten in hersenkronkels waarin sommigen verdwalen –<\/em>

en dan met de kracht van de ware schilder lezen we – weg van haar eenzaamheid die ze soms wel en soms niet wil omarmen:

ik wil vrijheid verven streek voor streek<\/em>
(\u2026)<\/em>
En dat dan<\/em>, vanuit het puin<\/em>
-kwetsbaar maar onverschrokken –<\/em>
De wilde bloemen bloeien<\/em>

en zo ben ik \u00a0gevallen voor de woorden van karin schuitema. integere woorden, \u00a0eigen en dat dan met een diep ook in de po\u00ebzie gewortelde intensiviteit. MOOI!
karinschuitema ( en dan) \u00a0@gmail.com
\u00a0
pom wolff 27\/1\/26
\u00a0<\/figcaption><\/figure>\n<\/div>\n\n
\n
\"\"<\/a><\/figure>\n<\/div>\r\n\t\t