{"id":33519,"date":"2026-02-06T21:04:20","date_gmt":"2026-02-06T20:04:20","guid":{"rendered":"https:\/\/www.pomgedichten.nl\/?p=33519"},"modified":"2026-02-08T11:19:14","modified_gmt":"2026-02-08T10:19:14","slug":"wie-wint-de-enige-echte-virtuele-de-afgelopen-weg-trofee-op-pomgedichten-nl","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.pomgedichten.nl\/index.php\/2026\/02\/06\/wie-wint-de-enige-echte-virtuele-de-afgelopen-weg-trofee-op-pomgedichten-nl\/","title":{"rendered":"Peter Berger wint de enige echte virtuele – de afgelopen weg – trofee op pomgedichten.nl – Jorge Bolle zilver"},"content":{"rendered":"
\n
\"\"<\/a>
uw webmaster staat voor de zware taak de eremetalen te benoemen en dat dan ook nog in een olympische maand – dank natuurlijk aan alle inzenders – het was toch weer een troostrijk genot om alle woorden van pijn bij de dichters te genieten – we staan er als lezers tenminste niet alleen voor. soms is het zo een week dat op alle gedichten wel iets is aan te merken. let wel het is slechts de particuliere mening van een lezer. het was deze week iets te voorspelbaar ook. op een gedicht na. het gedicht van PETER BERGER waarin liefde en bloed met elkaar werden verbonden en de pijn met de belofte van ooit die nooit zal worden waargemaakt – Peter – voorheen vaste columnist op pomgedichten – pakt zeer onverwacht het olympisch goud deze week – wij feliciteren onze bloedeigen Lollobrigida – van harte. doe ik toch even zilver bij voor Jorge Bolle – onder de gedichten eest u waarom. van harte!<\/figcaption><\/figure>\n<\/div>\n\n
\n
\"\"<\/a>

de wereld was nog leeg
alsof er stilte heerst
maar jij dronk mijn bloed
en ik dronk er het jouwe
dat is alles. 

\u00b4ooit\u00b4 – werd er gezegd
om het recht te praten
maar wij dronken elkaar, en
hebben het daarbij gelaten.


Peter Berger

\u2018en ik dronk er het jouwe..\u2019 dat woordje \u2018er\u2019 kan wel weg – en ik dronk het jouwe – is mooier. de liefde wordt met bloed gelardeerd – de pijn met \u00e9\u00e9n woordje afgemaakt: ooit. ja zo kan het gaan. ben nog wel even benieuwd naar welke partner het woordje ooit sprak. of zei de een het en de ander knikte en sprak het na. in de liefde is ooit nooit.<\/strong><\/figcaption><\/figure>\n<\/div>\n\n
\n
\"\"<\/a>
weg<\/strong>

nu deze kamer
zo alleen is
de muur een muur
de deur geen deur
staar ik
uit het dubbelglas

geen dag
geen nacht
seizoenen uitgebleven
de lente
te laat voor deze afspraak
in het donker

nu deze kamer niet meer
van ons is
is er niets

Jorge Bolle

ja een gedicht met pijn – de weg is weg geworden.  niets rest. mooi kort gehouden – ook de overdrijving – eenvoudige beelden in de eerste twee strofen. gedicht komt bij mij wel binnen.<\/strong><\/figcaption><\/figure>\n<\/div>\n\n\n
    \n
  • Jorge Bolle – nu deze kamer niet meer van ons is<\/li>\n\n\n\n
  • Rob Mientjes -richting grasduinen<\/li>\n\n\n\n
  • Frans Terken – en jij die verder trok<\/li>\n\n\n\n
  • Magda Haan – eindeloos bemind<\/li>\n\n\n\n
  • Rik van Boeckel -samen en alleen <\/li>\n\n\n\n
  • Luk Paard – met koude gekleed<\/li>\n\n\n\n
  • Elbert Gonggrijp-stilzwijgend los <\/li>\n\n\n\n
  • Vera van der Horst -Het heeft mij losgelaten<\/li>\n\n\n\n
  • Peter Berger – \u00b4ooit\u00b4 – werd er gezegd<\/li>\n\n\n\n
  • Cartouche – alleen die ene<\/li>\n\n\n\n
  • Vera Jongejan – doodlopend<\/li>\n\n\n\n
  • Anke Labrie-een andere richting <\/li>\n<\/ul>\n\n\n\n
    \n