{"id":33627,"date":"2026-02-21T07:00:52","date_gmt":"2026-02-21T06:00:52","guid":{"rendered":"https:\/\/www.pomgedichten.nl\/?p=33627"},"modified":"2026-02-22T10:00:22","modified_gmt":"2026-02-22T09:00:22","slug":"wie-wint-de-enige-echte-virtuele-ook-bij-tegenslag-heerst-de-liefde-trofee-op-pomgedichten-nl","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.pomgedichten.nl\/index.php\/2026\/02\/21\/wie-wint-de-enige-echte-virtuele-ook-bij-tegenslag-heerst-de-liefde-trofee-op-pomgedichten-nl\/","title":{"rendered":"Frans Vlinderman wint de enige echte virtuele ook bij tegenslag heerst de liefde – trofee op pomgedichten.nl"},"content":{"rendered":"\n

dank weer aan alle inzenders – de woorden van hoog nivo deze week en die werden dan ook nog eens overtroffen door de woorden van Frans Vlinderman – dank allemaal voor de gedichten met een gouden rand – dank aan Frans Vlinderman voor het gouden gedicht – met die enorne zeggingskracht. de commentaren leest u onder de gedichten. een mooie zondag!<\/p>\n\n\n

\n
\"\"<\/a>
Goeiemorgen, Pom
Zondagopdracht\u00a0afgelopen vrijdag gelezen, tot mij genomen, laten inzinken, verzinnebeeld jezelf eens in het verdriet, in het afscheid, in de pijn van de combinatie, zullen we eens iemand missen? Ik stuur je een nieuwe telg van mijn man-reeks (meer dan 20 regels, maar ach), we groeten jou en de wereld ermee \ud83d\ude09<\/em>


IM-man<\/strong><\/em>

volg mijn voorbeeld<\/em>
je woorden snoeren me<\/em>
nog steeds de keel dicht<\/em>
telkens ik vergeefs probeer<\/em>
exact datgene ook te doen<\/em>
waarvan ik nog altijd denk<\/em>
zou het dat zijn wat je toen<\/em>

de dagen zijn onderhand<\/em>
jaren, zijn decaden, zijn<\/em>
wat ze al waren vooraleer<\/em>
het besef ervan ingesijpeld<\/em>
al lijken de lijnen te zeggen<\/em>
ingeslepen, met diepten die verhalen<\/em>
over het schier oneindige malen<\/em>
van een bek vol tanden<\/em>
telkens weer<\/em>
stuk<\/em>

we spreken elkaar nog
toe, dan lijk je te luisteren
en knik je in mijn hoofd
of is het met, we verwarren soms
wie nu wie en hoe dat zo ver dan
maar evengoed mis je mij
als ik weer maar eens
het volgen vergeten
op een ander spoor
nieuw aas uitgelegd
verbaasd sta te kijken
hoe jij in stille fluister
iets in me mompelt<\/em>

dat heb ik toen
toch niet zo<\/em>


Hartelijk, Pom, en geniet van je zondagfeest,\u00a0wij doen dat ook, nu het onder woorden gebracht – waarvoor dank!
Groet-je,\u00a0
Frans V.\u00a0—
http:\/\/vlinderman.blogspot.com<\/a>

een waarlijk prachtig epos met een enorme zeggingskracht – met smartelijke uithalen van pijn en overlevingsdrang – precies daarvoor hebben we dichters in de lage landen – hebben we dichters voor uitgevonden – frans overstijgt het particuliere hier door een gedicht met algemene geldigheid te schrijven voor ons allemaal – want wie kent deze pijn niet?

de dagen zijn onderhand<\/em>
jaren, zijn decaden, zijn<\/em>
wat ze al waren vooraleer<\/em>
het besef ervan ingesijpeld<\/em>
al lijken de lijnen te zeggen<\/em>
ingeslepen, met diepten die verhalen<\/em>
over het schier oneindige malen<\/em>
van een bek vol tanden<\/em>
telkens weer<\/em>
stuk<\/em>

prachtig! GOUD!<\/figcaption><\/figure>\n<\/div>\n\n\n
    \n
  • Frans Terken – er schittert hartverwarmend leven<\/li>\n\n\n\n
  • Magda Haan – alsof het bij het leven hoort<\/li>\n\n\n\n
  • Rik van Boeckel – de liefdevolle werkelijkheid <\/li>\n\n\n\n
  • Ien Verrips – het olympisch goud<\/li>\n\n\n\n
  • Rob Mientjes – finish in zicht<\/li>\n\n\n\n
  • Max Lerou – dit donker is haar donker<\/li>\n\n\n\n
  • Cartouche – mijn liefste<\/li>\n\n\n\n
  • Frans Vinderman – zou het dat zijn wat je toen<\/li>\n<\/ul>\n\n\n\n
    \n