{"id":33946,"date":"2026-03-27T19:11:44","date_gmt":"2026-03-27T18:11:44","guid":{"rendered":"https:\/\/www.pomgedichten.nl\/?p=33946"},"modified":"2026-03-29T11:27:11","modified_gmt":"2026-03-29T09:27:11","slug":"wie-wint-de-enige-echte-virtuele-vrij-naar-anke-labrie-in-welke-doolhof-leefde-u-in-uw-kinderjaren-trofee-op-pomgedichten-nl-kortom-wie-wint-de-kinderjaren-trofee","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.pomgedichten.nl\/index.php\/2026\/03\/27\/wie-wint-de-enige-echte-virtuele-vrij-naar-anke-labrie-in-welke-doolhof-leefde-u-in-uw-kinderjaren-trofee-op-pomgedichten-nl-kortom-wie-wint-de-kinderjaren-trofee\/","title":{"rendered":"Anke Labrie wint de enige echte virtuele – vrij naar Anke Labrie – in welke doolhof\u00a0 leefde u in uw kinderjaren- trofee op pomgedichten.nl – kortom: wie wint de kinderjaren trofee?"},"content":{"rendered":"
\n
\"\"<\/a><\/figure>\n<\/div>\n\n
\n
\"\"<\/a><\/figure>\n<\/div>\n\n\n

ik geloof dat de trouwe lezers van de site het mij niet kwalijk nemen dat we vandaag de morgen jarige ANKE LABRIE het goud toedichten – dank ook voor de inspiratie deze week – het doolhof van de kinderjaren – we kregen mooie inkijkjes in de jeugdjaren van de dichters die inzonden – dank daarvoor – het is altijd toch een beetje kwetsbaarheid die we lezen in de beschreven kinderjaren – van leiden tot limburg – een speciale vermelding voor Merelstraat 4 van Andr\u00e9 Heinekamp die de min of meer universele jeugdliefde een plaats gaf in zijn gedicht. dank aan alle inzenders – voor Anke een mooie dag morgen.<\/p>\n\n\n

\n
\"\"<\/a>


Jeugdliefde<\/strong>
 
 
 
De koplampen en de grill
 
van de Volvo uit de polder
 
zaten onder de muggen
 
en aan de rubber bumpers
 
hingen mistlampen van Hella.
 
 
 
Op het kentekenbewijs
 
dat achter het raam zat
 
kon je het adres lezen.
 
 
 
Merelstraat 4
 
daar woonde je
 
veel meer is het niet geworden.


 Andr\u00e9 Heijnekamp

Dichter memoreert naar ik aanneem zijn – onze – jeugdliefde(s) – je wist niet waar of wat of hoe je moest kijken – die jeugdliefdes die een leven in een mensenhoofd meegaan, zo af en toe nog rondspoken, in ieder geval tot enorme proporties buitenproportioneel vergroot zijn – veel is het niet geworden schrijft de dichter – veel zal er ook niet van over zijn is het grote realistische vermoeden – het is maar goed dat we niet weten waar zij zich ophouden – in de grond, in de oven, wellicht in de omaschappen of de opaschappen in het warenhuis van het leven. of heel misschien als lezer van deze site der sites uw pomgedichten. een mooie impressie Andr\u00e9.<\/strong><\/figcaption><\/figure>\n<\/div>\n\n\n