{"id":34122,"date":"2026-04-17T15:37:16","date_gmt":"2026-04-17T13:37:16","guid":{"rendered":"https:\/\/www.pomgedichten.nl\/?p=34122"},"modified":"2026-04-19T06:21:56","modified_gmt":"2026-04-19T04:21:56","slug":"wie-wint-de-enige-echte-virtuele-en-zit-u-de-laatste-tijd-wel-goed-trofee-op-pomgedichten-nl","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.pomgedichten.nl\/index.php\/2026\/04\/17\/wie-wint-de-enige-echte-virtuele-en-zit-u-de-laatste-tijd-wel-goed-trofee-op-pomgedichten-nl\/","title":{"rendered":"Bart Top wint de enige echte virtuele – en zit u de laatste tijd wel goed? trofee op pomgedichten.nl – Vera vd Horst zilver, Anke Labrie brons"},"content":{"rendered":"
\n
\"\"<\/a>
laten we meteen maar de daad bij het woord voegen – het goud gaat op deze zondagochtend naar BART TOP – van harte – nee het zit niet goed bij en in de wereld om ons heen. het wordt echt tijd om op te staan – de stem van de dichter klinkt luid en duidelijk en voor iedereen onontkoombaar in zijn po\u00ebtisch vormgegeven pamflet. maar eigenlijk is pamflet niet het goede woord. Bart schrijft in de beste traditie van de sociaal democratie een hartverwarmende tekst – bijna een eerbetoon aan die prachtregels van dichteres HRH: \u00a0
\u00a0<\/em><\/strong>
De zachte krachten zullen zeker winnen
in ’t eind – dit hoor ik als een innig fluistren
in mij: zo ’t zweeg zou alle licht verduistren
alle warmte zou verstarren van binnen.<\/em><\/strong>
\u00a0
het zilver op deze zondag moet zonder meer naar Vera van de Horst – madam schreef weer eens een onvergankelijk gedicht. de stoel met prachtleuningen van Anke Labrie zetten we nog even in een bronzen licht – winnaars van harte – \u00a0dank aan alle dichters die inzonden – het was weer een bijzondere – bijzonder mooie zondagochtend. de commentaren leest u onder de gedichten.<\/figcaption><\/figure>\n<\/div>\n\n
\n
\"\"<\/a>

Niet blijven zitten: opstaan!<\/strong>

Wat is de waarde van een mensenleven
als dag na dag de prijs van olie 
hoger wordt opgedreven. Hoe hoger
dat die stijgt, hoe harder zijgt 
neer de prijs van vlees en bloed.
Het is hun oorlog die zich 
met onze lichaamsvochten voedt
die graait en maait
en zonder onderscheid
leed toevoegt aan al wie 
al zo lang zo bitter lijdt.

Hen is het om het even
of bommen vallen op
oorlogsschepen of
op een ziekenhuis.
Hoe ver is elke vorm
van humanisme weggedreven.

Terwijl de verbeelding is gestorven
ruiken verdorven geesten
grenzeloos profijt, Hun zielen
leven op: de geur van geweld
smaakt op hun tong naar geld.

Wie draait er terug
het wiel van de geschiedenis
dat doldraait op hebzucht en haat?
Of is het al te laat om
met rede en met recht 
het strijdperk in te perken
de wapens te begraven
de massagraven op te graven
de doden weer een naam
te geven. En ook een naam 
aan wie bleef leven.
.
Blijven we kijken, of zelfs
helemaal ontwijken?
Zitten we verlamd te staren
naar onafwendbaarheid
of zoeken we de blik in elkaars ogen
putten we kracht uit onvermogen
om de kaarten nieuw te schudden
de richting te verschuiven
putten geloof uit ongeloof
dat dit zo door kan gaan?

Laten we beginnen op te staan
Dat is een basis voor bewegen.

Bart Top<\/em>
https:\/\/www.gedichtbijzee.nl\/<\/a>

nou in de wereld om ons heen zit het niet echt goed – dat beschrijft de dichter Bart Top als geen ander – een alles en iedereen overstijgend bijna – strijdlied lezen we hier – de tekst lijkt ook in de beste traditie van de sociaal democratie geschreven – aan de 20 – 20 regel van deze site hoeft een dichter zich niet te houden als de noodzaak zich opdringt. en de schrijfnoodzaak van de vele gekozen woorden, rijmwoorden is hier evident. de wereld moet beter! zo kan het niet langer. sta op! in machteloosheid wordt kracht geboren. het is zoals kiki schippers in haar prachtlied  NAVALNY zingt: \u2018\u2019..kwaad wordt geholpen door alles wat zwijgt\u2026 het kwaad triomfeert als je niks doet\u2026\u201d – met de kracht van de po\u00ebzie een prachtig pleidooi om op te staan tegen het ons omringend kwaad – dit wordt op deze zondagochtend niet meer overtroffen: GOUD! en van harte Bart.<\/strong><\/figcaption><\/figure>\n<\/div>\n\n
\n
\"\"<\/a>

Zoals we hier zitten
jij met die ogen en je handen in je schoot
ik met de tranen en de lach
Het rommelt buiten, een ver geluid van ernst en angst,
van ijzer op steen en glas

Hier zijn de muren van nevel gemaakt
en spelen we een spel zonder regels of verlies
we vangen de stofjes uit het zonlicht
niets hoeft hier te landen

We raken los van huis en stad
dwingende namen van dingen
Zullen we zo blijven zitten, alsjeblieft
totdat de wereld vergeet dat wij bestaan.

Vera van der Horst

dat heerlijke bijna smartelijke einde van dit gedicht – die bijna machteloze po\u00ebtische oproep in de laatste 2 regels – die zo enorm van de po\u00ebzie zijn maken dit gedicht (compleet) –

Zullen we zo blijven zitten, alsjeblieft
totdat de wereld vergeet dat wij bestaan.<\/em>
 <\/em>
de eerst drie regels – een beetje arbitrair gezegd kunnen best weg – verder lezen we dan een onvergankelijk gedicht – wie zo kan schrijven verdient eremetaal!

Het rommelt buiten, een ver geluid van ernst en angst,
van ijzer op steen en glas
Hier zijn de muren van nevel gemaakt
en spelen we een spel zonder regels of verlies
we vangen de stofjes uit het zonlicht
niets hoeft hier te landen

We raken los van huis en stad
dwingende namen van dingen
Zullen we zo blijven zitten, alsjeblieft
totdat de wereld vergeet dat wij bestaan.

Vera van der Horst<\/em>
 <\/figcaption><\/figure>\n<\/div>\n\n
\n
\"\"<\/a>


de boekenkast
blank eikenhout
biedt onderdak
aan mijn geliefden
de schilders
naast de filosofen
de dichters 
binnen handbereik

mijn stoel ernaast
weerbarstig leer
gevormd naar lichaam 
en naar geest
de leuningen gevuld
met dromen 
en draaibaar
in de tijd


\u00a9 anke labrie

(genomineerd literaire wedstrijd Schrijvenswaard
en gepubliceerd op ansichtkaarten meubelzaak) 

een mooie stoel dat moet gezegd! en prachtige leuningen \u2018gevormd naar lichaam en naar de geest\u2019 – ja zo een beeld is niet meer uit het zondaghoofd te krijgen.
<\/strong><\/figcaption><\/figure>\n<\/div>\n\n\n