{"id":34197,"date":"2026-04-24T20:56:26","date_gmt":"2026-04-24T18:56:26","guid":{"rendered":"https:\/\/www.pomgedichten.nl\/?p=34197"},"modified":"2026-04-26T11:15:33","modified_gmt":"2026-04-26T09:15:33","slug":"wie-wint-de-enige-echte-virtuele-belofte-trofee-op-pomgedichten-nl","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.pomgedichten.nl\/index.php\/2026\/04\/24\/wie-wint-de-enige-echte-virtuele-belofte-trofee-op-pomgedichten-nl\/","title":{"rendered":"Frans Terken en Anke Labrie winnen de enige echte virtuele belofte -trofee op pomgedichten.nl"},"content":{"rendered":"
\n
\"\"<\/a>
met dank aan de koningin van po\u00ebtisch Texel Karin Beumkes voor de dichterlijke inspiratie – zo net voor moederdag en koningsdag – de enige echte koninginnedag vieren we natuurlijk vandaag op de pom. dank aan de dichters die inzonden – Frans Terken en zijn woorden van liefde in een levenslang eerbetoon en Anke Labrie met haar indringende ontwapenende en het leven in de schaduw overwonnen woorden – delen vandaag het eremetaal. van harte!<\/figcaption><\/figure>\n<\/div>\n\n
\n
\"\"<\/a>

het masker is voorgoed verdwenen  
zo nabij kon ik nog nooit 
ik houd haar hand nog even vast
die nu pas mijn warmte kan ontvangen 

deze blijkt mijn leven lang  
ondanks alle barre winters  
toch ergens te zijn opgeslagen

voor het eerst geen u 
ook moeder past hier niet 
hier ligt een doodmoe kind 
dat altijd groot moest zijn

zacht fluister ik haar meisjesnaam

anke labrie 

een bijna schokkend tafereel – een besef – een overweging die aankomt bij de lezer en binnenkomt bij de ik-persoon van het gedicht. de leeswijzer is in de eerste regel gegeven – we kunnen veel ophouden maar daar houd je altijd wat van over.<\/strong>
<\/figcaption><\/figure>\n<\/div>\n\n
\n
\"\"<\/a>
Goedemorgen Pom,
Mooi om je bij de koningin van Texel te zien, ze houdt de belofte levend!<\/em>

Koninklijke groet,
Frans<\/em>

Glans<\/strong>

Hoe je hart zich openstelt
de klop zwelt aan bij het zien
van zoveel tederheid
de hand over het oude grijze haar

strijkt de herinnering boven
dat grootse van hoe je bewoog
sierlijk en toch daadkrachtig
tot je in rimpels verdronk

als een vlies over vroeger
lippen die blonken van levenslust
zoals ze elke ochtend gekust

de glans van gouden jaren
nog in een foto aan de muur
de belofte van toen waargemaakt

\u00a9 FT 25.04.2026

de herinnering beschreven in woorden van liefde – de foto aan de muur die nu in een po\u00ebtisch licht wordt geplaatst – die wonderschone tweede strofe ook:
 
strijkt de herinnering boven
dat grootse van hoe je bewoog
sierlijk en toch daadkrachtig
tot je in rimpels verdronk

<\/em><\/strong><\/figcaption><\/figure>\n<\/div>\n\n\n