![\"\"](\"https:\/\/www.pomgedichten.nl\/wp-content\/uploads\/2026\/02\/maxmax.jpg\")
<\/a><\/strong>
hij grijpt wat letters en begrijpt
hij heeft nu een lettergreep
hij meet de greep en weet
vijf letters verankerd
in zwarte bodem bloeit de kleur
van het woord en het woord
heeft een ijzeren greep
het woord is bloed
ml
po\u00ebtisch praten het thema vandaag heeft zeker wat. zeker als de dichter max lerou het specialistische hand en mondwerk hanteert – dan vloeit er bloed en blinkt het goud.<\/strong><\/figcaption><\/figure>\n<\/div>\n\n
\n![\"\"](\"https:\/\/www.pomgedichten.nl\/wp-content\/uploads\/2025\/05\/erika-de-stercke-met-juryvoorzitter-le-nobel-1.jpg\")
<\/a>
samenkomst
<\/strong>
je ratelt door over films en cineasten
zonder ruimte te laten voor opmerkingen
of interessante aanvullingen
lesgeven doe je vanuit de knusse stoel
op het terras met de nodige gebaren
en voldoende babbelwater
welke gemiste kansen, jouw kennis
van zaken en het ijzersterke geheugen
na de gaten van strenge jeugdjaren
het tafeltje luistert naar de anekdotes
buigt bijna door omwille van trappisten
glazen, lacht uitbundig met ons mee
Erika De Stercke
erg fijn beschreven de situatie – toeval hoor dat peter le nobel op de foto hier het woord voert. haha. het gedicht lijkt op hem geschreven – maar dat is niet zo. erika weet toch het geratel van de ratelpersoon die door het hele gedicht heen ratelt tot een min of meer liefdevol en vloeiend einde te brengen in strofe vier. mooi gedaan. proost!<\/strong><\/figcaption><\/figure>\n<\/div>\n\n\n
<\/a>samenkomst
<\/strong>
je ratelt door over films en cineasten
zonder ruimte te laten voor opmerkingen
of interessante aanvullingen
lesgeven doe je vanuit de knusse stoel
op het terras met de nodige gebaren
en voldoende babbelwater
welke gemiste kansen, jouw kennis
van zaken en het ijzersterke geheugen
na de gaten van strenge jeugdjaren
het tafeltje luistert naar de anekdotes
buigt bijna door omwille van trappisten
glazen, lacht uitbundig met ons mee
Erika De Stercke
erg fijn beschreven de situatie – toeval hoor dat peter le nobel op de foto hier het woord voert. haha. het gedicht lijkt op hem geschreven – maar dat is niet zo. erika weet toch het geratel van de ratelpersoon die door het hele gedicht heen ratelt tot een min of meer liefdevol en vloeiend einde te brengen in strofe vier. mooi gedaan. proost!<\/strong><\/figcaption><\/figure>\n<\/div>\n\n\n
- \n
- Ien Verrips – we spraken over moordenaars<\/li>\n\n\n\n
- Frans Terken – een vloed van nietszeggendheid <\/li>\n\n\n\n
- Jorge Bolle – over neus en oren<\/li>\n\n\n\n
- Bert Dekker – over beide oren<\/li>\n\n\n\n
- Magda Haan – de boeren klagen al weken<\/li>\n\n\n\n
- Rob Mientjes – geen haute cuisine vandaag<\/li>\n\n\n\n
- Karlijn Groet – waar de stilte nog een stem heeft<\/li>\n\n\n\n
- Rik van Boeckel – zwijgen we met geluk en weemoed <\/li>\n\n\n\n
- Erika de Stercke – het tafeltje luistert naar de anekdotes<\/li>\n\n\n\n
- Max Lerou – kleurt in<\/li>\n\n\n\n
- Anke Labrie over de circel van stilte<\/li>\n<\/ul>\n\n\n\n
![\"\"](\"https:\/\/www.pomgedichten.nl\/wp-content\/uploads\/2026\/07\/IMG_2880.jpeg\")
<\/a>wie wint de enige echte virtuele – po\u00ebtisch praten heeft toch ook wel wat – trofee op pomgedichten.nl?<\/strong>
er wordt heel wat afgebabbeld in ons babbelland – met talkpoeder gestrooid in talkshows – babbelkousen uit alle hoeken en gaten van ons land gehaald dan wel gestopt – of moeten we het leven toch maar zoeken in de oorverdovende stilte van de ons bevrijdende adempauzes? u begrijpt het – het thema is nogal ruim deze week in de zondagochtendwedstrijd – u kent de regels: gedichten niet te lang svp <\/em>tenzij noodzaak<\/em><\/strong> \u2013 20 regels is genoeg \u2013 insturen voor zondag 10 uur 30. stuur in op het u bekende gmail.com adres van pomgedichten@ \u2013 of benut de blauwe contact functie boven aan pagina. of laat onder dit item een reactie achter -ik zorg er voor dat uw gedicht in het item wordt geplaatst. commentaar als altijd verzekerd.<\/em><\/strong>
de natuur is mooi – er loopt van alles uit
de bloesem van nu is je graftak morgen
ooit \u2013 vallen we uit elkaar
er ligt iets van wanhoop in de woorden
zoals er altijd iets van wanhoop in woorden ligt
als mensen met elkaar praten
soms lopen ze in de nacht langs een deur
waarachter een vermoeden slaapt
soms praten ze tegen muren
pomwolff<\/figcaption><\/figure>\n<\/div>\n\n\n![\"\"](\"https:\/\/www.pomgedichten.nl\/wp-content\/uploads\/2026\/03\/ienverripswormevreer1.jpg\")
<\/a>
we spraken over moordenaars
maar niemand kende er een
toen ging het over zwervers
die we ook niet kenden
en vluchtelingen evenmin
waarvan hoorden op het nieuws
totdat we kwamen te praten over voetbal en politiek
alsof het onze buren waren
juli 2026\/Ien Verrips
ja het gevraagde spanningsveld tussen gebabbel of bevrijdende stilte handig ontweken hoor – door de inbreng van een nieuw spanningsveld – wie kennen we niet en wie kennen we ook niet – haha – ik moet toch heel vaak even glimlachen bij de woorden van Ien – ze weet dan een bijzondere draai aan woorden te geven – aan situaties ook. hier wordt de hele avond over zaken en mensen gepraat zonder dat ook maar een van de gesprekspartners ook maar iets af weet van de gevoerde gespreksonderwerpen. geestig.
<\/strong><\/figcaption><\/figure>\n<\/div>\n\n\n![\"\"](\"https:\/\/www.pomgedichten.nl\/wp-content\/uploads\/2026\/05\/frans-terken3-783x1024.jpg\")
<\/a>
Waar de mond vol van is
<\/strong>
Kijk het volk aan praattafels
een vloed van nietszeggendheid
vanachter uit hun keel braken
om maar in het gevlei te raken
als je stevig aan ze schudt
zie je dat het schuimt en kolkt
de glanzende tafels bevuilt en
wie mag dan weer aan de slag
met een doekje
dat het tegen het bloeden is
als dichters de gasten bedwelmen
met in zoet en zout gelegde woorden
om zo de taal naar po\u00ebzie te buigen
dat het zich goedschiks tot goud verheft
aan \u00e9\u00e9n woord genoeg om van zin te zijn
\u00a9 FT 17.07.2026
zo had het gedicht ook gekund Frans – de goede verstaander heeft genoeg aan een half gedicht en bij de dichter Frans Terken zeker – scherpe observatie – onontkoombare werkelijkheid in een trefzekere schildering.
<\/strong>
Waar de mond vol van is
<\/strong>
Kijk het volk aan praattafels
een vloed van nietszeggendheid
vanachter uit hun keel braken
om maar in het gevlei te raken
als je stevig aan ze schudt
zie je dat het schuimt en kolkt
de glanzende tafels bevuilt
en
wie mag dan weer aan de slag
met een doekje?
dat het tegen het bloeden is<\/figcaption><\/figure>\n<\/div>\n\n\n![\"\"](\"https:\/\/www.pomgedichten.nl\/wp-content\/uploads\/2026\/05\/jorge-bolle2.jpg\")
<\/a>Neus en oren<\/strong>
Het komt me de neus uit,
gaat mijn oren niet meer in.
Zie wel monden bewegen,
zie wel ogen lachen,
maar neem het niet meer op.
Het gaat al lang niet meer
over de schoonheid van het voetbal.
Gaap om Gijp
en meneer Dercksen
was een aardige journalist
maar is verworden
tot een afzeiksnor.
Jorge Bolle
ik zeg een aardige TV recensie waar velen het mee eens zullen zijn. komrij kent een opvolger.<\/strong><\/figcaption><\/figure>\n<\/div>\n\n\n![\"\"](\"https:\/\/www.pomgedichten.nl\/wp-content\/uploads\/2026\/07\/747969898_27541544075467288_9154031228482559369_n-687x1024.jpg\")
<\/a>Bert Dekker
zeer geestig recept en inderdaad in po\u00ebzie gegoten – de woorden van Bert – bovendien kort en krachtig de woorden – wel een beetje veel eer voor de veroorzakers van de niet meer te harden geluiden. nou ja dan maar zo ok.<\/strong><\/figcaption><\/figure>\n<\/div>\n\n\n![\"\"](\"https:\/\/www.pomgedichten.nl\/wp-content\/uploads\/2026\/07\/magda-haan1.jpg\")
<\/a>
Dag zon
<\/strong>
Je hebt je aan je woord gehouden
wekenlang – uitbundig geschenen
op mensen die daar lang naar
verlangt hebben
ingesmeerd – als een kip aan het spit
alles moet zorgvuldig bruinen
maar nu huilt de verschroeide aarde
ze vergeelt – verdort en bromt
de boeren klagen al weken
grote machines spugen water
de mensheid puft in nattigheid
en gloeit in de avondzon
Magda Haan
ja hoe dat gaat – de zon wordt hier toegesproken vermoed ik – en voor de rest kan ik het alleen maar eens zijn met het beschrevene – eigenlijk weet ik niet zo goed raad met dit gedicht. zoals Magda schrijft zo is het! verlangd mag met een d.<\/strong><\/figcaption><\/figure>\n<\/div>\n\n\n![\"\"](\"https:\/\/www.pomgedichten.nl\/wp-content\/uploads\/2025\/10\/rob-mientjes-kopie-768x1024.jpg\")
<\/a>
Lellenbellen<\/strong>
Ik heb ze in
en maar goed ook
mijn onvervalste lellenbellen
grote ringen in de oren
en rechtstreekse verbinding
met mijn lief
mijn lellen bellen
doe maar frietje met
zoete mayonaise
en een kroket
po\u00ebzie is ver te zoeken
geen haute cuisine vandaag
maar wel ruige seks straks
bij 35 graden lekker lellebellen
maar dan wel de oortjes af of uit
geen poppenkast in de coup\u00e9
met sneltreinvaart in intercity
en gierende hormonen
richting huis
lekker boemelen
Rob Mientjes
een harte of harten kreet – de spellingspuristen weten het. lekker warm en de dichter gaat los. ik krijg toch rare beelden bij deze kroket en bij die zoete mayo – en dat dan allemaal in sneltreinvaart – dat ook nog.<\/strong><\/figcaption><\/figure>\n<\/div>\n\n\n![\"\"](\"https:\/\/www.pomgedichten.nl\/wp-content\/uploads\/2026\/07\/karlijn-groet-3-768x1024.jpg\")
<\/a>
hier<\/strong>
hier, waar de stilte nog
een stem heeft, valt ook
de overeenkomst op, tussen
een muze en een rode roos
zij die haar schoonheid
dankt aan het feit dat ze
alles behalve dat is; enkel
die kleur weerkaatst
word hoofdbewoner van
de tussenruimte; onbeweeglijk
als het doek waarop de
tijdsstreken al droogden
nog voor het ergens op ging
lijken, wees de vrijheid in die
stilte, het onbeschrevene
achter het ego, hou het leeg
Karlijn Groet
Karlijn belicht de andere kant van de medaille – de stilte – in een nogal kripties gedicht – ik hoop dat ik dat mag zeggen – de tegenstrijdigheden liggen hier voor het oprapen. de dingen zijn niet zoals ze zijn – de stilte heeft een stem en in strofe twee worden er nog een paar opdrachten verstrekt om de boel op te vullen – als het maar wel leeg blijft! zie hier hoe je met dichters gemak onmogelijkheden mogelijk maakt.<\/strong><\/figcaption><\/figure>\n<\/div>\n\n