{"id":35236,"date":"2026-09-04T19:54:18","date_gmt":"2026-09-04T17:54:18","guid":{"rendered":"https:\/\/www.pomgedichten.nl\/?p=35236"},"modified":"2026-09-06T16:40:24","modified_gmt":"2026-09-06T14:40:24","slug":"wie-wint-de-enige-echte-virtuele-van-de-binnenwereld-of-van-de-wereld-buiten-zondagochtendtrofee-op-pomgedichten-nl-kortom-de-enige-echte-virtuele-van-de-wereldtrofee","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.pomgedichten.nl\/index.php\/2026\/09\/04\/wie-wint-de-enige-echte-virtuele-van-de-binnenwereld-of-van-de-wereld-buiten-zondagochtendtrofee-op-pomgedichten-nl-kortom-de-enige-echte-virtuele-van-de-wereldtrofee\/","title":{"rendered":"Vera van der Horst en Karlijn Groet winnen de enige echte virtuele – van de binnenwereld of van de wereld buiten – zondagochtendtrofee op pomgedichten.nl – (kortom de enige echte virtuele van de wereldtrofee)"},"content":{"rendered":"\n

dank aan alle dichters die inzonden. het nieuwe dichtseizoen op \u2018de pom\u2019 op bijzondere wijze geopend – leeswaardig en indringend – het eremetaal  deze week voor 2 vrouwen – karlijn groet en vera van der horst – lees onder de gedichten waarom – vera en karlijn van harte!<\/p>\n\n\n

\n
\"\"<\/a>


Ergens<\/strong>

Een sterrenlicht gleed
\u00a0door mijn kalk, ving\u00a0
daar mijn schim en\u00a0
zo ontstond ik als\u00a0
portret van binnenuit;\u00a0

een stramme kooi van\u00a0
grijze rib, rondom een\u00a0
bleke veeg. Een kil en\u00a0
feitelijk rapport van\u00a0
hoe het met mij gaat.

Het lijf gehoorzaamt\u00a0
braaf de pomp, de\u00a0
klok tikt stug en\u00a0
plichtsgetrouw, er is\u00a0
geen wolkje aan de lucht.

Maar zie die lichte\u00a0
vlek, mijn lief, temidden\u00a0
van de schaduwmij,
ergens in die holte
-daar woon jij.

Karlijn Groet


als we hieronder toch over \u2018verstilling\u2019 spreken – dan \u00a0duiken we met Karlijn maar meteen de onvergankelijkheid in
\u00a0
(\u2026)
hadden we moeten weten
dat als een mens
het ooit van stilte wint
zij in stilte heeft gewacht
heeft gedacht dat
in geluid groter gevaar

zoals je in een labyrinth\u00a0
bij kanteling
nooit eerder dan het water
de uitgang vindt

Karlijn Groet
\u00a0
de dichter die de vergankelijkheid in onvergankelijke regels weet te treffen heeft weer eens in de taal toegeslagen. een subtiel spel van binnen en buitenwereld, van schaduwdonker en licht, wordt de lezer voorgetoverd. een opname in de buitenwereld van de binnenwereld legt de binnenwereld op onnavolgbare eenvoudige wijze bloot – in een bijna klassiek gedicht waarin de opbouw der strofen leidt tot die ene regel – de slotregel – \u2018-daar woon jij.\u2019
\u00a0<\/strong><\/figcaption><\/figure>\n<\/div>\n\n
\n
\"\"<\/a>
Matglas

Er is een vreemde, matte stilte in mijn hoofd,
een schemergebied waar niets meer hoeft te heten,
een dragen van waarheid, die ik niet kan bewijzen.

Er is iets dat wacht, zacht en onvoltooid,
geen verdriet, maar overgave,
aan het onherstelbare van deze dag,
het ik dat loslaat en rust in zijn eigen donker.

Je hoort de uren elders vallen,
totdat gisteren niet verschilt van morgen.

Vera van der Horst

diepe gedachten verpakt in dichtregels die vera aan de oppervlakte
 weet te krijgen zodat wij als lezers deze hele zondag nodig hebben om ze van een eigen betekenis te voorzien. \u201chet ik dat loslaat en rust in zijn eigen donker\u2026\u201d – voor zo een regel heb ik wel een leven nodig om deze echt te doorgronden. vera is een dichter met onnavolgbare bijzondere regels. waar vind je schemer waar niets hoeft te heten? waar waarheden die niet te bewijzen zijn, waar vallen uren? ja in de verslavende  po\u00ebzie van Vera van der Horst!
<\/strong>



<\/figcaption><\/figure>\n<\/div>\n\n\n