{"id":6392,"date":"2025-06-20T06:00:45","date_gmt":"2025-06-20T04:00:45","guid":{"rendered":"http:\/\/www.pomgedichten.nl\/?p=6392"},"modified":"2025-06-20T06:00:46","modified_gmt":"2025-06-20T04:00:46","slug":"de-zondagochtendwedstrijd-van-21-januari-2012-kende-karin-beumkes-als-juryvoorzitster-wij-wachten-nog-steeds-op-het-juryrapport-van-onze-karin-en-de-gedichten-maar-wachten","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.pomgedichten.nl\/index.php\/2025\/06\/20\/de-zondagochtendwedstrijd-van-21-januari-2012-kende-karin-beumkes-als-juryvoorzitster-wij-wachten-nog-steeds-op-het-juryrapport-van-onze-karin-en-de-gedichten-maar-wachten\/","title":{"rendered":"de zondagochtendwedstrijd van 21 januari 2012 kende karin beumkes als juryvoorzitster – wij wachten nog steeds op het juryrapport van onze karin. en de gedichten maar wachten!"},"content":{"rendered":"
\n
\"\"<\/a><\/figure>\n<\/div>\n\n\n

we gaan in de zomermaanden zo af en toe terug in de tijd – als het zo uitkomt met de zondagochtendwedstrijd – en dit weekend komt het zo uit – en ja hoor in 2012 hadden we ook al een zondagochtendwedstrijd -met bijdragen van JONGE dichters – nou dat kunnen ze nu niet meer zeggen – een wesseling, een kok, een bakker, een malinka (zou ze nog leven?), een heij en een ploos, een helena declercq en een tiefenthal, een kaatje – ja kaatje is dood dat weten we – die brachten we weg – een paulusma (zou ie nog steeds zo boos op me zijn omdat ik 1x een gedicht van zijn hand als minder beoordeelde haha, een martinB, een van Weenen – geniet van DE JONGE EN DE DODE DICHTERS! u groetend uw eeuwig jonge pom.<\/strong><\/p>\n\n\n

\"\"<\/a><\/p>\n

de zondagochtendwedstrijd van 21 januari 2012 kende karin beumkes als juryvoorzitster – wij wachten nog steeds op het juryrapport van onze karin. en de gedichten maar wachten!<\/strong><\/p>\n

‘ze keek een beetje vreemd in hengelo’- schreef ik als laatste regel in mijn harrupgedicht. kijkt u ook weleens een beetje vreemd? Wanneer dan? Of een beetje vreemd op? en van wat dan wel? Vinden we nog wel iets vreemd. Of zijn we zelf gewoon vreemd. Nou ja de zondag ochtend wedstrijd iets met VREEMD. Als het maar vreemd is. Dan is het goed. Dat past het de mensch. En ook pomgedichten:
\nwie wint de enige echte virtuele en toch blijft het een beetje vreemd trofee op pomgedichten? Juryrapport in ieder geval verzekerd.<\/p>\n

 <\/p>\n

van de harp en van hengeloos<\/strong><\/p>\n

ja jongen
\nhengelo is anderhalf uur van amsterdam
\nzonder file
\n\u00e9n harp dat ze daar spelen
\nik kan er nog niet over uit
\nweet je wel hoe groot een harp is?<\/p>\n

of ZE een harp niet goedkoper tweedehands?
\nmaar dat was een stomme vraag
\nwant ze verminderen niet in waarde
\ndie dingen \u2013
\nhoe lang het duurt voor een harp af is
\nals je hem laat maken<\/p>\n

een heel jaar laten ze zo\u2019n hengeloos meisje wachten op der harrup
\nEEN HEEL JAAR galmde ik door de tuin dat de vogels ervan schrokken
\nlaten ze jou een heel jaar op die harp wachten hier
\nnou en zo werd het een toch nog een interessant gesprek<\/p>\n

speel je ook rachmani- tof vroeg ik op je harrup
\nen zing je ook?
\nen wat eet je eigenlijk door de week en wat lust je niet?
\nen heb je nog wel tijd voor andere dingen
\nen heb je een mailadres?
\nje weet hoe geinteresseerd ik ineens kan zijn<\/p>\n

en toen ze al mijn vragen had beantwoord zei ik \u2013
\nen toch houw ik niet van harrup
\nik houw er gewoon niet van
\nze keek een beetje vreemd in hengelo<\/p>\n

\u00a9pomwolff<\/p>\n

 <\/p>\n

\"\"<\/a><\/p>\n

Het is geen feest tot de doemprofeet is langsgeweest<\/strong><\/p>\n

Ik wilde ze eigenlijk vragen, de twee Jehova\u2019s
\nof ze elkaar ook mogen<\/p>\n

naast de voorgeschreven naastenliefde.
\nMaar Jehova\u2019s, ze ruiken te veel naar buiten.<\/p>\n

Ook vergat ik ze te vertellen van het gezicht
\ndat ik zag in een gezicht
\ndat weggekeken was, tot
\nhet naar me toe draaide en mij aankeek
\nen ik inene wist dat ik niks begrepen had.<\/p>\n

Cognitieve resonantie: ik had er wel eens
\nover mogen beginnen.<\/p>\n

Ik keek maar uit het raam, daar
\nis een betrekkelijke verte te zien
\nvoor binnenstadse begrippen,
\nterwijl zij hun lesje opzegden.<\/p>\n

Het tikken van de klok
\nhad zich voorgoed op de voorgrond geplaatst.<\/p>\n

Ik was de eerste niet en zeker niet de laatste.
\nWachten was op<\/p>\n

natuurgeweld uit de Bijbelbelt.<\/p>\n

Bernard Wesseling<\/p>\n

hoop wel dat karin beumkes uit der winterslaap ontwaakt daar op dat altijd zo winderige tessel. Anders sta ik alleen voor de jury waarden vandaag. Zouden er op tessel jehovaas rondlopen? Of doet god niet aan eilanden. En ja het is een goede morgen. Zondagochtend, de jehovaas op de stoep en we hebben bernard wesseling die wel even voor ons opendoet. Dat is wel een beginnetje zou ik zo denken! geraffineerd als olie dit gedicht. Heerlijke eerste 9 regels. Lees ze nog een keer. Glimlach. Precies raak. ‘ze ruiken naar buiten’. In dat opzicht zou tessel wel goed passen. Alle jehovaas op tessel \u2013 en maar rondjes lopen jongens, in de wind, dat is goed voor jullie! God staat er ook achter. En de teso afschaffen natuurlijk. langzaam de dreiging opgevoerd in het tweede gedeelte van het gedicht. Ja ik denk dat bernard hier met een quasi achteloos geschreven gedicht opent – geraffineerd tot jehovabot.
\n<\/i><\/p>\n

\"\"<\/a><\/p>\n

Bingo<\/strong><\/p>\n

De kooi ratelt. 25.<\/p>\n

Op de voorste rij
\neen kunstgebit.
\nHet klappert in een mond.<\/p>\n

Buiten blaft
\neen hondenkop
\nwaarschuwend
\nnaar een slome tram.<\/p>\n

Een permanentje
\npulkt iets uit de huid
\nen gaapt haar prijsvel leeg.<\/p>\n

Wordt het de knuffelbeer?
\nDe stemvork? Nee.
\nWellicht een epitaaf.<\/p>\n

De kooi ratelt. 43.<\/p>\n

In de verte
\nlekt een stoma.<\/p>\n

Josse Kok<\/p>\n

wat de kooi ratelt is god mag het weten. Ik zal wel wat missen. Vreemd is het wel zo een ratelende kooi met een nummer. Er zijn beesten in het gedicht dat wel. Een kunstgebitje voor de sfeer ook. Een lekkende stoma altijd goed op een vreemde zondagochtend. Josse schetst bij elkaar een vreemde optocht. Tis weer karnaval mag ik het zo samenvatten? Optochten altijd gezellig.
\nOOOO het is de bingo in de bejaardenflat. ok hihi!
\nhelena je weet wat je te wachten staat kind!
\n<\/i><\/p>\n

\"\"\"\"<\/a><\/p>\n

“De Mogelijkheden Van De Microgolfoven Schijnen Welhaast Onbegrensd”<\/strong><\/p>\n

Neem stevige aardappelen
\nVan een goede kwaliteit. Leg
\nKoude aardappelen voor het
\nKoken een halfuur in ijskoud<\/p>\n

Water. Kook aardappelen van
\nGelijke grootte; snijd grote
\nAardappelen \u00e9\u00e9n of tweemaal
\nDoor. Leg de stukken in \u00e9\u00e9n laag<\/p>\n

In een magnetronschaal, dek ze
\nAf en kook ze, per 500
\nGram zo\u2019n zes tot acht minuten.<\/p>\n

Controleer met een vork. Deze
\nMoet spontaan maar niet t\u00e8 gemakkelijk
\nDoor de aardappelen heen gaan<\/p>\n

Ditmar Bakker<\/p>\n

koude aardappelen leggen we in koud water. Niet langer dan een half uur. Pas op want dan branden ze aan. Een echte ditmar bakker. De verworvenheden van de nieuwe tijd even fijn de magnetron in \u2013 daarna goed afschudden en consumeren maar. Prettig gevonden stukje tekst. Soort object trouvee, wel vaker toegepast in de dichtkunst. Geile laatste strofe ook.<\/i><\/p>\n

\"\"<\/a>
\n\"\"<\/p>\n

Idioten<\/strong><\/p>\n

het ging niet om leven of dood
\nde waarheid lag tussen stenen het had een lichaam
\ndat elke dag in de spiegel stond
\nalleen was het kaal en er kwamen bomen uit de holtes
\nhaar huid was van leer<\/p>\n

een vriend vertelde dat het door de herfst kwam
\nraaskallen
\nmaar het was er nog
\nwe lachten op sterven na
\nis geen andere mogelijkheid<\/p>\n

waarom bomen<\/p>\n

hij zei als het vogels waren sprak je over de lente
\nik knikte en stak een sigaret op
\nwe rookten en zwegen<\/p>\n

wisten genoeg<\/p>\n

\u00a9 Amanda Malinka<\/p>\n

in de spiegel staan? Kan er niet zoveel mee. De personages ook een beetje te gezocht. Een hij, een ik, een het, een haar. Niet echt lekker zo: dit alles door elkaar. We zijn hier niet van de zoekplaatjes. Vreemd is niet vreemd gaan schrijven. Vreemd is iets helders vreemd laten zijn. <\/i><\/p>\n

\"\"\"\"<\/a><\/p>\n

eva’s lied<\/strong><\/p>\n

met hem
\nverstond ik me eindeloos<\/p>\n

met hem
\nwerd alles van waarde
\nwaardeloos<\/p>\n

voor hem
\nverbrandde ik al mijn boeken
\ntrok mijn nazikleed aan
\ntrok plunderend
\nvan erf naar erf
\nom op vossen te jagen
\nuit schedels te drinken
\nklaagzangen te reciteren
\nop rijm en geslachtsdelen
\naan kruizen te nagelen<\/p>\n

aan het einde van iedere dag
\nspelde hij mijn naam
\nsmeerde stroop om mijn lippen
\nbood me een slaapplaats aan<\/p>\n

waar het geurde naar klaprozen
\nen ik het bloed
\nvan mijn schouders spoelde
\nniet meer dacht aan
\nvlag en vaderland
\nof hoe je hiervoor afzien moet<\/p>\n

toen zijn as de bunker verliet
\nwas het ook hiermee gedaan<\/p>\n

Jolies Heij<\/p>\n

ja een echte heij. Eva braun weer eens even in een beeldend zonnetje. De liefde mag wel wat kosten he heij. 6 miljoen doden ze zaten er niet echt mee. En eva ook even vrolijk als altijd. Niet alleen savonds hoor kun je op de filmpjes zien met dat terras. Lekker in het zonnetje \u2013 eva kraait van plezier.
\nHeij pakt toch weer even een taboe beet. Over de liefde van eva braun schrijf je niet. Ja dat is dan wel natuurlijk gefundenes fressen voor heij. Het is een functie van poezie om taboes te doorbreken. <\/i><\/p>\n

\"\"\"\"<\/a><\/p>\n

Van de toren<\/strong><\/p>\n

Als ik in de stad ben,
\nwacht ik op luid oproepen tot gebed
\nik wil het mineure zingen horen
\n-dat me van boven bij de kladden pakt-
\nen er dan door weggeblazen worden
\nwat wilde ik dat wij dat hier ook hadden<\/p>\n

Hier luiden moeizaam lokkende maar minstens even dwingend
\nzondagse en allerhande doordeweekse klokken,
\nals er mensen zijn gestorven, trouwen
\nen er witte missen zijn, alles \u00e9\u00e9n Kana is
\nvan bier en wijn en vlees en vis
\nGeen wonder dat we toen geloofden<\/p>\n

Er wordt voortdurend opgeroepen uit de torens
\nwaar zwarte raven hoog nestelen in ronde stenen bogen
\nDaaronder en ertussendoor zegent de pastoor
\nbedekte hoofden<\/p>\n

Ploos<\/p>\n

dorpse geluiden en een verlangen naar de stad. Ik zal wel tegen heilige huisjes schoppen. En ik vind het wel mooi geschreven ook. Maar ik heb helemaal niets met dit gedicht. Het thema boeit me niet. Het is me te veilig ook, niets van spanning, het is de totale slapte van de dichter die mooi wil schrijven. Zo zijn we niet getrouwd ploos. Je bent nu natuurlijk wel een maand weer boos op me. Dat moet dan maar zo zijn. Ik hou ook niet van dat verhullende \u2013 dat je door de regels heen moet lezen dat het weer eens mis was bij die zwarte raven. Ze zijn het doodsteken niet waard. Het is verbranden of niet verbranden ploos. Dat is de wereld. Dat was de wereld. En de wereld zal nooit anders zijn. Hoe mooi je ook dicht. als het rot hebben pleisters geen zin.<\/i><\/p>\n

\"\"\"\"<\/a><\/p>\n

“…die zo sierlijk zijn…” P. v. O.<\/strong><\/p>\n

de dichter is een mens
\nmet zweetvoeten en
\npokkenpuisten weke
\nhandjes kunnen ook of
\nkolenschoppen en de pen
\nhoudt hij enkel voor de foto
\nelegant tussen zijn vingers
\ndie voor een keer
\nniet onrustig wriemelen
\nneusbeesten rollen noch
\naan korstjes pulken<\/p>\n

hij weet \u00e1nders<\/p>\n

daar zijn wereld
\nzonder vaste
\nassen wentelt wankelt
\ngyroscopisch
\nzoekt hij waarden
\nwoorden maar
\ner zijn geen woorden<\/p>\n

God!<\/p>\n

de dichter is god<\/p>\n

Helena de Clerrcq<\/p>\n

polleke van ostaijen altijd sympathiek. boempaukeslag boem in de bezette stad de bezeten dichter. Maar is dit nou heleentje wat jij met van ostaijen ons belooft. Jaja een gewoon mens de dichter maar dan toch weer niet, rondtollend. Ik neem het voor kennisgeving aan. raak er niet van in hogere sferen. soort draaimolentje op een kinderkermis dit.<\/i><\/p>\n

\"\"\"\"<\/a><\/p>\n

Portret zonder zelf <\/strong><\/p>\n

Wat! Ben ik dat, zo ver?
\nEnerzijds ronduit neger
\ndans ik lichtjes uit cadans in het ritme.
\nAnderzijds zing ik vals. Welja, dat ben ik.<\/p>\n

Had ik gelijk of liep ik gevaar
\nuit koers te raken? In elk geval
\nheb ik de fiets genomen om zo ver te gaan.<\/p>\n

Het zou kunnen dat ik het niet ben.<\/p>\n

—
\nmarc tiefenthal
\ndichter essayist \/ po\u00e8te essayiste
\nTemse
\nblogs: Tieftalen (nl) Profonde lalangue (fr)<\/p>\n

de reflectie maakt het geheel wat minder vreemd. Deze uit de persoon treding. Een beetje chrysanten roeiers vijver gedicht, beetje hans faverey. Opbouwen en dan toch weer terug het niets in. Het geschreven gedicht dat het inhoudelijk zelf ook weer opheft. Zo maakt de tief zichzelf tot poezie. Niet onaardig. Aardig zelfs.<\/i><\/p>\n

\"\"
\n\"\"<\/a><\/p>\n

naderhand<\/strong><\/p>\n

als kind verbeeldde ik mijzelf een grote hand
\nmet aders en een beetje haar ook
\nop de kootjes van de pink<\/p>\n

van \u00e9\u00e9n die strelen kon zo droomde ik als kind
\nvan in elkanders vuistje
\nwij getwee\u00ebn hij en ik<\/p>\n

ik weet, ik was een groentje toen, niet slimmer dan
\nde eerste man. het was een fantasie
\ngezogen uit de duim. wij waren protestant
\nheel naar want daar gebeurde die onschuldigheden niet<\/p>\n

tenminste, dat zegt men
\nnu, ik ouder ben en lang het kind voorbij
\nheb ik het wel getroffen<\/p>\n

enno paulusma<\/p>\n

het thema niet gehaald moet de conclusie zijn enno. Ik vind het allemaal niet zo vreemd. De droom over hoe het zou kunnen lopen en met blijdschap kennis van de vervulling genomen. Nou ja het is inderdaad wel vreemd dat het het ook wel eens goed kan gaan in het leven. Daar kijkt een mens van op. Ik zou het snel afkloppen.<\/i><\/p>\n

\"\"<\/a>
\n\"\"
\nsnapshot in brussel<\/strong><\/p>\n

zo zag ik onlangs een man zitten
\nbrussel sliep nog alleen
\nnaast hem twee vlooienhonden
\nzijn koperen bedelschaal vulde zich
\nmet het licht van de straatlampen
\neen eenzaam kwartje
\nniets is mij nog vreemd in deze stad<\/p>\n

Kaatje Wharton<\/p>\n

genadeloos beeld van de stad in een paar regeltjes. Een kaatje zoals we kaatje eigenlijk niet kennen. karig, kaal. Mooi. Brussel teruggebracht tot een kwartje. Ja dat is wel vreemd. in eenzaamheid is buiten jezelf alles vreemd. <\/i><\/p>\n

\"\"\"\"<\/a><\/p>\n

Hedendaagse Bezigheden<\/strong><\/p>\n

Begraven onder stapels van alles
\neen klein beetje om te leven
\nroeren in de pannen om te koken
\ndat wat je aarde kan noemen.<\/p>\n

Plant je voeten in de modder diep
\ntenen verdrinken zachtjes in wormen
\ndie langs broekspijpen mijn kruin bezien
\nwormen vliegen liever dan graven.<\/p>\n

Tussen boterhammen pindakaas kauwt
\nde vulling dromen weg gevangen tussen
\nwoorden die nooit uitgesproken worden
\ngeketend door het alledaagse.<\/p>\n

Liefhebbend probeert mijn hand je keyboard
\nte zeggen dat al deze emails nooit iets geven
\nom de lettertypes waarin zij worden opgemaakt
\nmeer nog dan dat schreeuwen ze om aandacht.<\/p>\n

Een beetje meer om te leven schrijft de journalist
\ndat nieuws al niet meer nieuw is op de momenten
\nvan gedachten vangen, vorm jij letters op papier
\nom te zwijgen over niets ?<\/p>\n

Gino van Weenen<\/p>\n

de enorme aanloop naar die twee laatste regels gevangen in die ene vraag waarin de zinloosheid van het bestaan wordt getroffen. De aanloop is wel een beetje vreemd lang ja op de pindakaas na en de woorden die nooit uitgesproken werden. Als het hier om de mooiste regel zou gaan dan zou gino vandaag winnen \u2013 de meest genadeloze vraag die in 2012 werd gesteld stelde gino vandaag:<\/p>\n

vorm jij letters op papier
\nom te zwijgen over niets ?<\/i><\/p>\n

\"\"\"\"<\/a><\/p>\n

vandaag telt de pijn niet mee
\ndat is ook wel een keer lekker<\/p>\n

ik zit aan het water
\ner komen vogels naar mij toe<\/p>\n

ik stel ze teleur
\nik heb niets in huis<\/p>\n

ik weet het
\nmen kan niet eeuwig blijven zitten
\n& kijken hoe de bootjes voorbij gaan<\/p>\n

ik sta op voel me best wel oke
\nmaak ik de straatstenen wijs<\/p>\n

MartinB<\/p>\n

het thema ‘vreemd’ niet gehaald. Volkomen normaal dit beeld. Een B die aan de waterkant zit en voor hem volstrekt normale gedachten op schrijft. Nee het moet echt wel wat vreemder B. hier kijken we niet van op.<\/i><\/p>\n\n\n

<\/p>\n\r\n\t\t