Yvonne Koenderman waant zich stiekem even Jane Fonda, al was het alleen maar om die weelderige bos haar en…het is tenslotte vrij dag

Op het moment dat Meneer Wolluff dit stukje op Pomgedichten plaatst, ben ik me ongetwijfeld
aan het voorbereiden op tunnelvisie.
De dag van morgen, vrijdag, vandaag dus begint goed met een tussentijdse scan, dat warme goedje en adem in en adem maar weer uit.
Een simpel onderzoekje, wat daarna drie dagen spanning op gaat leveren in de hoop van een positieve uitslag maandag, om daarna vol goede moed op woensdag chemo 4 naar binnen te laten druppen.

Daarna de collega van mijn man die naast zijn normale werk, holistische massages geeft en zich toen hij hoorde wat er speelde, vrijwillig aanbood om mij te behandelen.
Grote kans dus dat wanneer dit stukje gelezen wordt, ik lekker onder handen genomen wordt…
tenminste, daar hoop ik op.
Aan aandacht geen gebrek, huidhonger is niet een woord wat in mijn woordenboek voorkomt, maar wel een mooi woord trouwens.


In de tijd dat we niet op gepaste afstand met vier man aan tafel uit eten mogen, er bijna een mondkapjes verplichting is, 
niet op gepaste afstand aan een bar een biertje gedronken mag worden met vrienden, draait de sex industrie gewoon door en mogen we wel over op en in elkaar. 

Niet de prikkelende machine van Barbarella, maar het pure werk, zonder mondkapje.
Huidhonger die voor sommigen The Excessive machine al prikkelend genoeg maakt bij gebrek aan is er voor velen wel degelijk, want het is meer als erotiek en sex. 
Eerder gewoon die knuffel, dat klopje op de schouder, de simpele hand of die kus op de wang.
U begrijpt…ik laat mijn huidje even laven aan geurige olie, een paar warme holistische handen en de spanning voor de uitslag van maandag even wegdrijven op de energiegolven die binnendringen
en waan mij stiekem even Jane Fonda, al was het alleen maar om die weelderige bos haar en…het is tenslotte vrij dag


Yvonne Koenderman

Share This:

Gepubliceerd door Pom Wolff

Hoi, welkom op mijn site pomgedichten. De site is in langzame opbouw net als de dichter. Ik ben geboren in Amsterdam, ik leef daar en wil daar ook wel doodgaan. Ik studeerde Nederlands aan de Universiteit van Amsterdam, Rechten aan de Vrije Universiteit en werk als juridisch adviseur in de hoofdstad. Jan Arends is mijn favoriete dichter dan Kopland dan Menno Wigman. Paul van Ostaijen mijn dandyman. In slammersland geniet ik van Roop, Karlijn Groet, Peter M van der Linden - ACG natuurlijk, Ditmar Bakker, Jürgen Smit en Daan Doesborgh. En wat moet ik zeggen nog van Robin Block ( “hee ouwe wolf”) de wildemannen, lucky fonz III - Sander Koolwijk of Tom Zinger: "er is hier zeker 80 centimeter plant waar jij geen weet van hebt...." - mijn windroosmaatjes. Mijn optredens bezorgden mij eretitels: landelijk slamfinalist 2003, 2004, 2005 en brons in Tivoli in 2006, 2007 en 2010, 2011, 2012 en ook weer in 2013. - Dichter van het jaar in Delft 2005, voorts slamjaarwinnaar 2005 van de poëzieslag in Festina Len-te te Amsterdam, winnaar van Slamersfoort 2006. Jaarfinale Zeist 2007 en de BRUNA poézieprijs 2007 in mijn zak. Ik ben de hoogste nieuwe binnenkomer op de jaar-lijkse top-200 lijst van bekendste dichters Rottend Staal – Epibreren 2005. In 2008 kreeg Pom Wolff De Gouden Slamburger uitgereikt vanuit de Universiteit Utrecht – afdeling letteren en won hij het 2e Drentse open dichtfestival. op 19 april 2009 verscheen de bundel 'die ziekte van guigelton' - winnaar jaarfinale slamersfoort 2009. in 2010 won hij de dicht-slam-rap van boxtel en de dobbelslam van entiteit blauw te utrecht. in 2012 de grote prijs van Grimbergen én DE REBELPRIJS voor de poëzie van de REBELLENKLUP. Tot zover enig geronk. In 2014 presenteerde uitgeverij Douane op 22/11 in Café Eijlders de pracht bundel: 'een vrouw schrijft een jongen'. Sven Ariaans schreef in zijn juryjrapport Festina Lente Amsterdam: “Het is iemand die je zenuwen blootlegt om vervolgens op vaderlijke toon te zeggen dat die pijn jouw pijn moet zijn en dat er geen zalf bestaat. Elke cognitieve dissonantie die je voor jezelf op prettig hypocriete wijze had opgeheven, wordt je ingewreven, of zoals medejurylid Simon Vinkenoog het kernachtig zei: "hij verschaft illusieloos inzicht in de werkelijkheid". Ik voel me in deze omschrijving wel thuis.) 'je bent erg mens' van pom wolff verscheen in de befaamde Windroosserie in september 2005 en was in een mum van tijd uitverkocht. Nieuw werk - 'toen je stilte stuurde' verscheen op 18 november 2006 wederom bij Uitgeverij Holland te Haarlem. ook deze bundel was meteen uitverkocht. erik jan Harmens interviewde pom wolff over deze bundel in de avonden van villa VPRO.

Laat een reactie achter