Je eigen onvermijdelijkheid
Pas als we begrijpen
dat de kracht van de Natuur
door ons en door iedereen gaat,
als we begrijpen dat dit een en hetzelfde is
bereiken we een vorm van intuïtief weten
die dieper reikt dan rationeel begrip
van de natuurwetten
dan vereenzelvigen wij ons met de wereld
zoals die is, in het hier en nu:
het troostende besef dat ontstaat
in het bewustzijn van de eenheid
van de ziel met de hele natuur.
Elk bewust individu kan namelijk
in uitzonderlijke momenten van intuïtieve
kennis zichzelf leren zien
als opgenomen in het onontkoombare
systeem van de Natuur.
Dit intuïtieve inzicht gaat gepaard
met een gelijktijdig en bijzonder krachtig
besef van de eigen onvermijdelijkheid.
Dit werkt bevrijdend en vandaar
dat juist dit inzicht een geestelijk moment
van verlossing oplevert –
moment van gelukzaligheid.
—————
Dit is geen gedicht, maar een tekst van Benedictus de Spinoza (1632-1677). Mijn enige ingreep is dat ik de tekst – niet geheel willekeurig – van afbrekingen voorzien heb, om er wat lucht in te blazen en de toegankelijkheid te vergroten. Ik heb deze tekst tot mijn credo gemaakt, omdat ik zo in de wereld, ons en mijzelf kan geloven. Hoop dat het delen ervan jou ook sterkt.
Let op dat Benedictus een realist is: dit inzicht, dit gevoel kunnen we niet altijd hebben, we moeten genoegen nemen met momenten van intuïtief inzicht, momenten van gelukzaligheid – maar we hoeven natuurlijk nooit te twijfelen aan onze eigen onvermijdelijkheid, dat is de bottom line: ik en jij bestaan met evenveel recht als een bergtop, een rivier, een amoebe of een olifant.
BART TOP
