pomgedichten.nl

pom wolff – het is weer eens hommeles in de PvdD…

**het is weer eens hommeles in de PvdD**

het eerste tweede kamerlid voor de dieren
dat zich zo heeft ingezet voor de zeehondjes
gemanipuleerde ratten en katten vlooien
-als het maar vleugels heeft poten, vinnen
mevrouw was er als de kippen bij –
is nu niet meer het eerste tweede kamerlid voor de dieren

‘van dat wijf met der gladde praatjes
en der gemanipuleer krijgen we zo langzamerhand wel acute jeuk’
hoorde je elke dag wel één keer in de wandelgangen
maar toch altijd met de nodige nuance:

‘dat zij zich te pas en te onpas door een paard laat neuken
is natuurlijk wel roddel meneer
en wat betreft de frequentie al helemaal achterklap’

pw

Lieke Marsman overleden – dankzij de dood verliezen we onze onschuld…

VON SOLO – Een feest was geen feest als er geen tabak was geweest…

Zitten is het nieuwe roken. Dat zeggen ze.
In de jaren vijftig van de vorige eeuw werden we door de geallieerden bevrijd en naast chocolade en nylons, waren sigaretten de meest begeerde handelswaar. Dokters adviseerden te roken tegen de spanning. Tandartsen raadden het aan voor wittere tanden en een frisse adem. Herbergiers deelden sigaretten uit om de dorst te bevorderen. Een feest was geen feest als er geen tabak was geweest. Daarnaast zou het ook helpen tegen een hele keur aan ontstekingen, parasieten en infecties. Roken was het nieuwe leven.

Bij roken was het zo, dat je wel even door de zure appel heen moest. De eerste keren mondden vaak uit in misselijkheid en hoestbuien. Als je dat stadium gepasseerd was, werd het leven enkel mooier. Je werd er aantrekkelijk door als op de posters met de cowboys en de mooie vrouwen op de fijne plekken van de wereld. Ontbijt kon je reduceren tot een bakje koffie en een sigaret. Na de seks was er altijd wel een eerste ding dat je kon zeggen en doen. Zelfs in de momenten van diepste duisternis was er altijd nog een gloeiend lichtpuntje. En iedereen deed het. In sommige landen zelfs nog steeds.

Na verloop van tijd echter, werd medisch aangetoond, dat roken diverse soorten verschrikkelijke ziekten kan veroorzaken of kan bijdragen aan een voortijdige dood. De stoffen in tabak bevatten een veelheid aan stoffen, die je liever niet op je planten zou willen spuiten, omdat alle bijen ervan doodgaan. Verder bevat het materiaal, dat je beter zou gebruiken om snelwegen aan te leggen. Het heeft meer dan veertig jaar geduurd eer het algemeen besef ontstond, dat roken wel eens niet zo goed voor je zou kunnen zijn, als iedereen in de begintijd beweerde.

Sinds een jaar of tien heeft de elektrische fiets zijn intrede gedaan in het straatbeeld. In beginsel een noviteit voor ANWB bejaarden. Heden ten dage is het de standaard geworden. Gesubsidieerd met belastinggeld koopt heel Nederland een elektrische fiets met zijn fietsplan. Zogezegd omdat we dan minder vaak de auto pakken. Maar de auto wegdoen ho maar. Nee, ook die kopen we elektrisch. Intussen kunnen er geen huizen meer gebouwd worden, omdat het stroomnet er niet op berekend is. Niemand vraagt zich af waar al die grondstoffen voor die batterijen vandaan komen. Niemand vraagt zich überhaupt wat af. De eenzame fietser van Boudewijn de Groot is een schim uit een ver verleden. Men is blij, dat men geen tegenwind meer voelt. Getroost door het nieuwe comfort. Geen weerstand meer. Geen ruggengraat. Zelfs de kinderen rijden passief mee. Elektrisch fietsen is het nieuwe roken.

VON SOLO
DICHTER, COLUMNIST, PERFORMER EN CINEAST
Check de actualiteiten van VON SOLO op www.vonsolo.nl
Lees ook de wekelijkse column van VON SOLO op www.POMgedichten.nl

https://youtu.be/vvyV0AVP2hU?si=E59FKJWhyy4nKmGt

Vera Jongejan – En dat we denken te weten wie we zijn…

En dat we denken
te weten wie we zijn
tot we wakker worden
in de huid van iets anders
een zoemend geluid
en iets klappert aan ons
gaat op en neer in de wind
hulpeloos hangen we
spartelend

dan werken we maar mee
ook nu willen we overleven

Vera Jongejan

Lotte Asveld nogal mild over bijzondere stap van partner Donald Pols ( weggestuurde AD milieudefensie) – het geeft niet.. nu ook na een dag weggestuurd bij TATA STEEL – het geeft niet deel 2

https://www.nu.nl/algemeen/6397927/voormalig-directeur-milieudefensie-donald-pols-alweer-weg-bij-tata-steel.html

‘het geeft niet dat je stappen aldoor vallen op uitgeteerde grond…
het geeft niet dat je steeds dezelfde mensen met dezelfde weg verlaat…’

https://www.nu.nl/binnenland/6394810/directeur-milieudefensie-stapt-over-naar-tata-steel-onverenigbaar.html

**Strijd tegen ANC**
Uit onderzoek van NRC blijkt dat Pols in 1991, voorman was van een ‘extreemrechtse’ studentenbeweging ASF die **onder meer** streed tegen het ANC, de partij van oud-president Nelson Mandela, ten tijde van de afschaffing van de apartheid in dat land.
De ASF was een groepering die pleitte voor een apart vaderland voor de witte Afrikaanse gemeenschap. De ASF wilde voorstanders van meer rechten voor zwarten het spreken onmogelijk maken en verstoorde allerlei bijeenkomsten.

Ien Verrips – zij die weten…

**Vrienden**

zij die weten wat het is om spijt te hebben
zij die weten wat verliezen is
zij die hun kindzijn niet vergeten
die het moeten stellen met wat is
zij die kunnen delen
en ontvangen
laat dat je vrienden zijn

zij die weten dat de liefde kwetsen zal
zij die weten dat er niemand was
die zei dat het gemakkelijk wezen zou
zij die gewoon de buren groeten
zij die met zachte ogen kijken
laat dat je vrienden zijn

want met deze mensen
valt te lachen en te huilen
te dansen en te rouwen
laat dat je vrienden zijn

mei 2026 IV

Rob Mientjes – Live aus Osttirol.

Guten Abend pom,
Hier ist der Montagsbeitrag für pomgedichten am 1. Juni. Live aus Osttirol.
Habt eine schöne Woche. Grüße, Rob

**Verkeerd gras**

Hoe gek een koe kan worden
van gras niet meer zo groen als gras
om ziek van te worden
de pest van al dat mest

Günter wil het niet weten
strikt zijn koe roodbont
en voert hem appels Jonagold
daarna eet hij hem zelf op

Black Angus nu klein van stuk
en stoïcijns geplaatst op eigen voetstuk
zegt nooit meer goedemorgen
en nooit niet meer tot ziens

Rob Mientjes

BART TOP wint de enige echte virtuele – vrij naar Berang – ach de tijd neemt altijd wel wat van onze tijd – trofee op pomgedichten.nl

mijn oprechte dank aan BERANG voor de inspiratie deze week en ook aan alle dichters die inzonden en een bijzondere wending aan de tijd wisten te geven. de tijd heelt alle wonden is een gezegde – poëzie heelt ook zoveel is zeker – deze week in tegenstelling tot het vele goud vorige week slechts één keer goud – voor een gedicht dat gezien kan worden als een eerbetoon aan de overledene – in casu de vader van de dichter BART TOP – een werkelijk prachtige beschrijving van leven en heengaan – als je aan je vader een krans van poëzie meegeeft doe het dan zo. om stil van te worden – met bewondering gelezen:

**Uw tijd**

Behoedzaam kruipt de lentemorgen
door het gordijn uw richting op
Voorzichtig licht valt op het hoge bed
Ik kijk bewogen maar bewegingloos
tot er een schelle bel klinkt in dit vroege uur
Uw arm schiet al gehoekt omhoog
de hand draait naar het oog
dat niets meer ziet
De tijd hangt voor uw neus
U weet het niet

U, die voor komen en voor gaan
voor koffie en voor thee
voor werk en wandeling
voor elke handeling
een vast moment bewaarde
bent bijna losgekomen van de aarde
los van de klok
die klaaglijk tikt
om uw gedoofde oren

De arm zakt op de borst
de hand glijdt op het laken
in pijn vertrekt uw mond
Het hart klopt even sneller
voordat het stopt
op
uw moment, dat dan maar duren zal

Bart Top

hier wordt op waardige wijze afscheid genomen van degene die met U nog kan worden aangesproken – nog heel even U – nog heel even de beschrijving de laatste minuten van een mens voordat de tijd de beschrevene in het verder wezenloze en onontkoombare zwarte gat van de herinnering zal storten en stort. het zwarte gat waarin we uiteindelijk allemaal – ook de dichters – in worden gezogen – zoals deze dichter hier ooit schreef: *uiteindelijk gaat alles over.*

Frans Terken – tijd voor taart
Vera van der Horst – We tellen de jaren –
Bart Top – De tijd hangt
Jorg Bolle – Hier heb ik geen tijd voor,
MartinB – en het werd later
Rik van Boeckel – de nacht wacht al eeuwen
Ien Verrips – hoe we logen in die tijd
Max Lerou – zo dwingt hij de tijd
Cartouche – van nu en toen
Luk Paard – alles rusteloos
Rob Mientjes – Waar blijft de tijd
André Heijnekamp – over de zoekgeraakte uren
Anke Labrie – Clandestien reis je mee

wie wint de enige echte virtuele – vrij naar berang – ach de tijd neemt altijd wel wat van onze tijd – trofee op pomgedichten.nl? afgelopen woensdag genoten van berang in antwerpen bij ballonnenvrees van gert – top singer songwriter – klinkt goed – klonk goed – lekker vrij lekker relaxed – dit weekend vullen de dichters hun eigen tijd – u kent de regels: gedichten niet te lang svp tenzij noodzaak – 20 regels is genoeg – insturen voor zondag 10 uur 30. stuur in op het u bekende gmail.com adres van pomgedichten@ – of benut de blauwe contact functie boven aan pagina. of laat onder dit item een reactie achter -ik zorg er voor dat uw gedicht in het item wordt geplaatst. commentaar als altijd verzekerd.