Beslag
Het zijn altijd weer de normale mensen
die worden gewaarschuwd of gered
maar tegen de zot of de dwaas
zegt men niet dat de wind niet zingt
of dat de lucht niet voedt, men zegt
niets en denkt het.
Laat staan een dichter die het waaien
in onbegrijpelijke taal verwoordt
en daar brood van denkt te maken.
Dat bouwt geen huis, richt niets in
en laat je enkel dwalen
als een dwarrelend blad.
Die passen niet in een stoel
en komen nooit thuis
die zijn niet meer te kneden.
André Heijnekamp
mooie dromerige beschrijving in bijzondere vaststellingen door André. heeft u ook zo een hekel aan normale mensen? haha. ik ben een beetje bevooroordeeld omdat ik bijna altijd val voor dit soort poëzie – van een dichter die bijzondere beelden hanteert maar deze altijd weet terug te brengen tot wat in een ieders leven zich afspeelt.
André maakt wat bijzonder is gewoon.
de bijdrage….’n dichter….soulmannetje…rocker…stoere paratrooper….geslage hond…zielepleister….hartenbreeker…verlore zoon….fijne schoonzoon….onbeholpe vader…krachtpatser….de kleine reus met de stierenarme…de zieke….en alles wat’n wereld kan en nog veel meer en alles d’r tussenin en nog veel meer….’et hoofd met’n waarheid…alles zoveel groter dan op aarde….alles allemaal binne handbereik….dàt schrijve dat dichter zijn….zet je schrap!!
groetjes, luk
(de rockdichter): zo ‘n nieuwe zondag en we gaan ter pom….pom wolffs site ‘n favoriete dichter van mij….dichter zijn….sterk zijn banger zijn hopeloos of dromend gelukkig…’n dichter kan alles en zoveel d’r tussenin….van’et leve zeg maar…of van de wereld af….maar wees nooit bang en ook ik ben maar….
“ ‘n dichter “
(wees nie bang )
’n uitgevrete ziel en krakend
door elke wervel adem
terwijl ‘et boze oog zich
rond’et hart schroeide
zo werd er vlakbij ’n droom gevlochte
naar‘et nieuwe bloedbad en’et danse
in de koude met’n hoofd op steen
wat verder
ergens druppelde’n achtergelate traan
op’n vreemd gezicht
‘et bleek ik
met nog alleen in zovele woorde gedrenkt
‘et schrijve van’n dichter uit me zijn getrokke
© luk paard
de inleiding bijna nog mooier dan het gedicht – een absolute topregel in de beschrijving van een dichter is: ’et hoofd met’n waarheid
zo is het ook – luk paard weet van elke waarheid wel een gedicht te maken en van elk gedicht een gedroomde waarheid. en: alles allemaal binne handbereik….dàt schrijve dat dichter zijn…
ja zo mooi kan alleen Luk paard het beschrijven. in ieder geval een eervolle vermelding voor de gehele bijsluiter:
’n dichter….soulmannetje…rocker…stoere paratrooper….geslage hond…zielepleister….hartenbreeker…verlore zoon….fijne schoonzoon….onbeholpe vader…krachtpatser….de kleine reus met de stierenarme…de zieke….en alles wat’n wereld kan en nog veel meer en alles d’r tussenin en nog veel meer….’et hoofd met’n waarheid…alles zoveel groter dan op aarde….alles allemaal binne handbereik….dàt schrijve dat dichter zijn….zet je schrap!!
- Frans Terken – zo hopen ze je in hun tent te lokken
- Magda Haan – het woud van klemmen en regels
- Rob Mientjes – Weet eigenlijk nooit Waar naartoe
- Rik van Boeckel – reizende dichters laten de weelde horen
- Luk Paard – door elke wervel adem
- Anke Labrie – kent hij woorden sterk genoeg
- Cartouche – ze palmen je in
- Freda – ik dans
- Max Lerou – over mijn lijk
- André Heijnekamp – Dat bouwt geen huis
- MartinB – kijk uit
- Frans Vlinderman -taal is zijn wapen en uithalen zijn doel
- Vera van der Horst – tot het bloedt op papier
wie wint de enige echte virtuele KIJK UIT VOOR DICHTERS – trofee op pomgedichten.nl?
met maaike ouboter als inspiratie deze week voor het zondagochtend thema op de pom – ‘kijk uit voor dichters – (een hart kan soms breken als glas’) – ook als u uitroept – de wanhoop aanroept – ik kan het niet meer aan – er is altijd nog hoop en een hoop pom elke week weer met troostrijke poëzie voor alle verjaagden uit de wanhoop – u kent de regels: gedichten niet te lang svp tenzij noodzaak – 20 regels is genoeg – insturen voor zondag 10 uur 30. stuur in op het u bekende gmail.com adres van pomgedichten@ – of benut de blauwe contact functie boven aan pagina. of laat onder dit item een reactie achter -ik zorg er voor dat uw gedicht in het item wordt geplaatst. commentaar als altijd verzekerd.
kind
haal toch geen dichters in huis
het is raar volk
haal mij
ik boor je niets door je neus
smeer je borsten geen chocola
lik je schaamlippen niet purper
en draai je tampon
zeker niet rechts door de yoghurt
ik wil alleen een schone kamer
een bed en een koe
met weke uiers
door het thermopane heen
de natuur in drukken
pom wolff
Mooi thema weer, de dichters krijgen het met een lieflijke stem aangereikt.
Hierbij mijn bijdrage voor de weekendtrofee.
Warm weekend gewenst, met het voorjaar in aantocht, meereizen ook met de koersen die er aan komen!
Hartelijke groet, Frans
Dichters onderweg
Met dichters haal je voorjaar in huis
de schuchtere kopjes van de krokussen
kussen je wakker en maken je het hof
het frisse geel als van Van Gogh
kleurt de narcissen
en wie ‘narcisses’ zegt weet hoe
dichters naar zichzelf kijken
dat schuchtere van krokussen
is er doorgaans niet bij
het is de overrompeling met het woord
om van de daad maar te zwijgen
zoals dichters tijdens hun reizen
door de geheimen van de taal
onderweg om je heen draaien
en naar de mond praten
zo hopen ze je in hun tent te lokken
om je na een doodgevroren winter
de levende lente in te trekken
© FT 27.02.2026
de dichter door de seizoenen heen beschreven – de dichter die de geheimen van de taal beheerst of van vrouwelijke charme voorziet – maar altijd de warmte tegemoet – zo laat Frans het ons weten.
Dichters hopen,leven,overleven en beleven.
Lege mouwen
Dichters denken dat ze dubieuze zinnen moeten spreken om het volk te temmen
sabels al geslepen moeten zijn voor ze getrokken worden
woorden moeten vloeien voor de klimaatverandering
Ze betreden eerst het podium met maatregelen
en wonderen. Geven je hoop om te overleven
in het woud van klemmen en regels
Ik weet nog dat ik deze apen al uit de mouw had gerammeld.
Groetjes
Magda Haan
Magda de derde prijs winnares met een gedicht tegen kindermishandeling (afgelopen zaterdag bij de manifestatie van dichters tegen kindrmishandeling) doet ook hier een gooi naar het eremetaal – dichters geven een hoop – de korte samenvatting van dit gedicht:
Geven je hoop om te overleven
in het woud van klemmen en regels
wat mij betreft de mooiste passage
Dichterbij
Oranje dons gestreept
Weet noch van woord noch van wanten
Bezoemd de godganse dag zijn leven
Draait met z’n kont
Heeft nooit regels
Weet eigenlijk nooit
Waar naartoe
Trappelt wat in het luchtledige
Hangt aan zijn eigen vleugels
De dichterbij komt nooit dichterbij
Beziet alles van veraf
Totdat ie wordt gestoken
Door al het leed en onleed op aard
En weet … beseft
Ook ik zal ooit eens sterven
Rob Mientjes
het dierenleed in de titel gegeven. of het beeld van een rondzoemende dichter het thema helemaal haalt is de vraag – het antwoord laat ik aan de dichter.
De reizende dichters
De poëzie is voor anderen onbegrijpelijk
zit vast in een diepe betekenis
de reizende dichters laten de weelde horen
van vele landen steden en verre zeeën
de poëtische reisgids roept jaloezie op
literaire herinnering zal dit weerstaan
in Portugal is de dichtkunst van fado
met geen enkel woord te verstaan
de reizende dichters roepen obrigado
het dankwoord voor zingende fadista’s
zo staat poëzie in elke taal
vol vertrouwen op de voorgrond
op het podium laat de dichter
alle betekenisvolle woorden horen
en zinnen vol bestemmingen
voor geduldig luisterende lezers
onbegrip kan de voordracht verstoren
er wordt om zinvolle betekenis gevraagd.
Rik van Boeckel
27 februari 2026
het gedicht bijna een selfie Rik!
opnieuw een dichter
kan ik me weer onstuimig storten
in de armen van een dichter
of mag ik alleen maar schuren
tegen blanke verzen aan
slechts een prikkel voor de taal
kent hij woorden sterk genoeg
om de muren af te breken
vol met teksten van mijn ex
heeft hij wel een pen met ballen
hard genoeg voor deze sloop
keer ik hem mijn andere wang toe
als hij door het lint zal gaan
en mijn kant van het verhaal
dat hij ongerijmd verklaart
ingebonden voor hem ligt
kies ik toch weer voor een dichter
zijn tengels eeuwig in de taal
elke komma neukend die hij tegenkomt
omdat alleen hij zo mooi beschrijven kan
hoe ik later bij hem weg zal gaan
anke labrie
ik geloof dat ze voor deze woorden van Anke het ietsje minder lieflijke woord venijnig hebben uitgevonden. het gedicht eindigt met twee werkelijk schitterende regels waarin één rake constatering is vastgelegd.
nou weten dichters in ieder geval ook weer dat ze ‘tengels’ bezitten voor het geval ze dat vergeten waren.
Kijk
ze palmen je in
vervoeren je naar stranden
met vloeipapieren woorden
spiegelen ze je een land van melk
en honing voor als je hen volgt
en nog voor je het door hebt
ben je half op weg en hebben ze je
hart al gebroken, in glas waar damp
zich tegen doodslaat, thermopeen
van laag rendement, dubbelglas
dat beslagen
kun je niet langer aan, alleen
voor even is er hoop gezaaid – dus kijk
vooral uit voor dichters, wees niet naïef
en verzet je zinnen, dan blijf je dichter
bij jezelf – denk je was het maar waar
loopt toch nog een keer terug
om samen naar de haaien
28-02-2026 / Cartouche
een inkijkje in het dichterschap van de dichter Cartouche – haha – nee hoor – een mooie samenvatting van thema en liedje in de taal van Cartouche – goede raad en ietsje van liefde in de twee slotregels. relativerend ook.
is dit een dichter
is dit een dichter
die met zachte klanken
mijn oren streelt
magnifieke metrums weeft
ik dans op dactylus en anapest
de polka wals op jazz
hij speelt de saxofoon met
losse zeden
is dit een dichter
hoe ik in zijn timbre zweef
tot hij plots een volta heeft
de voorkeur geeft aan
vrije verzen
Freda
het gedicht een mooie verzameling van het dichterlijk DNA – het zijn vaak onberekenbare sujetten dichters freda – je hebt gelijk.
de wereld in de fik en de dichters maar blussen zeker
over mijn lijk
mankeert dit graf
een dichter
gooi ik de kuil
zelf wel vol
het schaap scheert zo
zijn eigen wol en raakt u
een dichter lichter
ml
reve indachtig – met de touch van lerou. geestig.
kijk uit
overstekende dichter
hij neemt voorrang
u wacht
MartinB
Ja B weet wat een lezer nodig heeft. rust & ruimte. en het zal B niet zijn die deze ruimte niet inneemt. en voor 200 procent opvult. en wij maar wachten – op wat eigenlijk?
We solliciteren nogmaals voor je spamfolder. We haalden onderstaande voor jou naar boven, naar buiten, zet het op de schandpaal, want ‘nagelen aan’ doet te veel wee. De zon schijnt hier trouwens, hoe zit het daar bij jullie?
opgedicht
hij neemt het woord
diep en dichter in het oor
bedaard als immer
gaat hij door met
sotto voce
in overreding
in overtreding
taal is zijn wapen
en uithalen zijn doel
tot de laatste duit eraan
over Panama via de maan
en finaal op zijn eigen conto
zonder iemand aan zijn broek
of zelfs maar ietwat echt
achter zijn vermeende veren
hij is dichter
in een anders huis
en als hij daar niet
meer te vinden
is hij wel elders
aan de phishing
Hartelijk Frans Vlinderman
ha de odido gegevens boeven aan het woord in de poëzie – het is oppassen geblazen als taal het wapen is dan is uithalen dus soms te vrezen – een bijzondere kijk op het dichterschap – de dichter als voorloper van het geboefte dat erop uit is om de lezer op te lichten.
Pas op voor de mens met de pen in de hand
je verdriet wordt gestolen voor een trefzeker woord
een breekbaar kasteel wordt gebouwd van je tranen
niets blijft van jou wat niet wordt verstoord
blijf weg uit de schaduw van een vlijmscherpe pen die fileert wat je voelt
tot het bloedt op papier
Vera van der Horst
ook onze vera heeft het niet altijd op met dichters mogen we begrijpen. het is onbetrouwbaar volluk meneer zegt ze zoals onze bettie het ook al formuleerde. nee een veilig gezelschap is het niet – die dichters om je heen. toch als ik verjaardagen van vera bezoek zie ik altijd in alle hoeken en gaten van haar huis dichters zitten, hangen, drinken, roken. wel gezellig hoor.
