wij van de pom kregen een aanbod dat we niet konden weigeren. het aanbod: ‘maandelijkse column voor pomgedichten’ – de voorwaarde: ‘een pseudoniem als het maar niet naar mij is te herleiden’ – in wezen een geweldig eerbetoon aan de pomsite – een maandelijkse bijdrage van een literaire grootheid – en ik overdrijf niet – u zult de kwaliteit van de tekst aflezen – tsja welk niet herleidbaar pseudoniem zullen we kiezen? we kiezen BLUE MONDAY – elke maand dus op een maandag BLUE MONDAY op uw pom – vandaag de volgende!
Geert is dood
De oude krijger voor het blanke en christelijke mensdeel is een beetje moe. Eerst konden zijn gelaatstrekken nog enigszins worden opgevijzeld door operatieve ingrepen, maar intussen begint het gezicht steeds verder tussen de steigers weg te zakken. Je merkt dat de stelschroef in zijn nek tot aan de allerlaatste aanslag is aangedraaid, hij kent nog maar één gezichtsuitdrukking. Hij hoeft alleen zijn linkerarm nog maar slap te laten hangen om bij de argeloze toeschouwer het vermoeden van een stevige beroerte op te laten komen, maar de eenvoudige waarheid is dat bij dit konijntje de batterijen op zijn.
Moe van het vechten voor het behoud van Nederlandse waarden en normen staat hij daar nu als eenzame kopvoddendrenkeling langzaam te verzuipen in zijn eigen retoriek. We kijken naar het laatste ophoesten van 10.000 dagen oud slijm “ïslamisering rochel rochel”, “AZC uche uche weg ermee”, “Eigen volk eerst hoest hoest”… We hebben het allemaal al 10.000 lange dagen eerder gehoord en onze wijze uit het oosten begint nu zelf langzaam te bezwijken onder zijn eeuwige herhalingen. Het is dan ook niet makkelijk om jaar in, jaar uit in je eentje Het Volk te zijn.
Natuurlijk kun je ook niet uitsluiten dat hem op een dag zijn medestanders ter rechterzijde in een droom zijn verschenen: tijdens een afschuwelijke nachtmerrie moest hij Lidewij beffen terwijl Joost hem genadeloos van achteren nam. Dit alles op de klanken van de Götterdämmerung in de versie van de Snollebollekes met Mona Keijzer als dirigent van het Big White Agro Choir. je zou van minder verstrakken.
Waar ik me zorgen over maak bij de teloorgang van deze haatveteraan is het verlies van folkloristische waarde. Wij gaan deze klompendans in Springer Stiefeln nog missen. Ik ben daarom voorstander van het idee om in het Arnhemse Openluchtmuseum een eigen stijlkamer aan Wilders te wijden. Het hele terrein staat al stampvol met boeren- en arbeidersrelikwieën, maar de bruine kamer ontbreekt nog. We zien Het Volk, zittend in zijn werkkamer schrijvend aan een spraakmakende speech, en na het inwerpen van een 50c-muntje schalt uit de luidsprekers het klassieke “Willen jullie meer of minder Marokkanen?”. Met een eenvoudige tekstuele ingreep laat zich dit ook gebruiken voor het wijzen op de vuilnisbakken, waarin het recreatiesediment dient te worden gedeponeerd. Geert heeft het in zich om groter te worden dan zijn concurrent Gijs in de Efteling.
Laat ons Geert eren op de manier die Geert verdient: als visionaire taalvernieuwer, als volk en klokkenluider en natuurlijk als aandrager van oplossingen, die dat niet zijn. Een vechter in woorden voor de zgn. gerechtvaardigde zorgen van de gewone Nederlanders in Bomberjacken en Zeeman-printjes en een verlengde arm van de VVD als het er daadwerkelijk om gaat om iets voor die gewone Nederlander door de Tweede Kamer te krijgen. Lang leve Geert!
Blue Monday
Share This:
Gepubliceerd door Pom Wolff
Hoi, welkom op mijn site pomgedichten. De site is in langzame opbouw net als de dichter. Ik ben geboren in Amsterdam, ik leef daar en wil daar ook wel doodgaan. Ik studeerde Nederlands aan de Universiteit van Amsterdam, Rechten aan de Vrije Universiteit en werk als juridisch adviseur in de hoofdstad. Jan Arends is mijn favoriete dichter dan Kopland dan Menno Wigman. Paul van Ostaijen mijn dandyman.
In slammersland geniet ik van Roop, Karlijn Groet, Peter M van der Linden - ACG natuurlijk, Ditmar Bakker, Jürgen Smit en Daan Doesborgh. En wat moet ik zeggen nog van Robin Block ( “hee ouwe wolf”) de wildemannen, lucky fonz III - Sander Koolwijk of Tom Zinger: "er is hier zeker 80 centimeter plant waar jij geen weet van hebt...." - mijn windroosmaatjes.
Mijn optredens bezorgden mij eretitels: landelijk slamfinalist 2003, 2004, 2005 en brons in Tivoli in 2006, 2007 en 2010, 2011, 2012 en ook weer in 2013. - Dichter van het jaar in Delft 2005, voorts slamjaarwinnaar 2005 van de poëzieslag in Festina Len-te te Amsterdam, winnaar van Slamersfoort 2006. Jaarfinale Zeist 2007 en de BRUNA poézieprijs 2007 in mijn zak. Ik ben de hoogste nieuwe binnenkomer op de jaar-lijkse top-200 lijst van bekendste dichters Rottend Staal – Epibreren 2005. In 2008 kreeg Pom Wolff De Gouden Slamburger uitgereikt vanuit de Universiteit Utrecht – afdeling letteren en won hij het 2e Drentse open dichtfestival. op 19 april 2009 verscheen de bundel 'die ziekte van guigelton' - winnaar jaarfinale slamersfoort 2009. in 2010 won hij de dicht-slam-rap van boxtel en de dobbelslam van entiteit blauw te utrecht. in 2012 de grote prijs van Grimbergen én DE REBELPRIJS voor de poëzie van de REBELLENKLUP. Tot zover enig geronk. In 2014 presenteerde uitgeverij Douane op 22/11 in Café Eijlders de pracht bundel: 'een vrouw schrijft een jongen'.
Sven Ariaans schreef in zijn juryjrapport Festina Lente Amsterdam: “Het is iemand die je zenuwen blootlegt om vervolgens op vaderlijke toon te zeggen dat die pijn jouw pijn moet zijn en dat er geen zalf bestaat. Elke cognitieve dissonantie die je voor jezelf op prettig hypocriete wijze had opgeheven, wordt je ingewreven, of zoals medejurylid Simon Vinkenoog het kernachtig zei: "hij verschaft illusieloos inzicht in de werkelijkheid". Ik voel me in deze omschrijving wel thuis.)
'je bent erg mens' van pom wolff verscheen in de befaamde Windroosserie in september 2005 en was in een mum van tijd uitverkocht. Nieuw werk - 'toen je stilte stuurde' verscheen op 18 november 2006 wederom bij Uitgeverij Holland te Haarlem. ook deze bundel was meteen uitverkocht. erik jan Harmens interviewde pom wolff over deze bundel in de avonden van villa VPRO.
Bekijk meer berichten
