VON SOLO aan het werk

Geplaatst doorPom Wolff Laat een reactie achter op VON SOLO aan het werk


Naast hem op de vloer staan vier niet uitgepakte verhuisdozen. De CV-ketel is stil. Zelfs het niet weggewerkte leidingwerk geeft geen tik. Een ventilator zoemt en blaast lucht. Het velux raam in het schuine dak staat open voor de tocht. Aan het wasrek hangen de uitgelubberde onderbroeken van zijn vrouw. Sommige vlekken gaan er misschien nooit meer uit. Hij zit op een oude bureaustoel, die ooit van één van de kinderen is geweest. Het bureau is een oude tafel. Er hangen geen posters om de zaak op te leuken. Alles moet nog eens goed geïsoleerd worden voor de winter en netjes afgewerkt met gipsplaten. Hij had nog overwogen in zijn onderbroek te gaan zitten vanwege de warmte, maar koos toch voor een joggingbroek. 

Op het scherm ziet hij er tussen de andere tegeltjes onopvallend uit. Gewoon een overhemd met een nietszeggend hoofd met de microfoon op stil. Als achtergrondje een fris en licht kantoor. Zo lekker standaard. En blijkbaar zitten er meerdere deelnemers aan de Teams vergadering er net zo bij. Bij slechts één van de miniatuurweergaven is een zolderraam te zien en een poster van Mega Mindy. De voordelen van het thuiswerken.

Sinds de tijd van de grote pandemie hebben veel kantoormensen hun vertrouwde habitat verruild voor ongeïnspireerde zolder- en achterkamertjes in jaren 80 wijken of de vinex. Schulpen waar ze met hun productiviteit weggekropen zitten tussen de was en de dozen uit het verleden. Die ze verhullen met frisse niets zeggende achtergronden. Alsof ze in een toneelstuk spelen en ze zelf het decor mogen kiezen. Net echt. Zo heb ik zelf als ik eens deelnam aan zo’n treurspel tijden lang in de bunker van Stalin gezeten. Als ik een keer grappig wilde doen ruilde ik de kamer voor die van Hitler in de voormalige Rijkskanselarij. Niemand die het doorhad. Daar ben ik mee gestopt. Ik woon zo leuk, dat ik de echte achtergrond mag hebben.

Maar in de regel vermijd ik dit soort vergaderingen als de pest. Ik snap ook niet, dat je thuis gaat zitten, als je kunt beschikken over een kantoor met luchtbehandeling, redelijke, gratis koffie, collega’s en een in hoogte verstelbaar bureau met luxe bureaustoel. Nee, dan samen als avatars tegen de prachtigste achtergronden doen of je werkt aan grootse dingen. Misschien is het wel gewoon een illusie. Een betovering, waar je zelf in bent gaan geloven. Alsof de mottige zolder verdwijnt als je de digisfeer in gaat. Doen alsof je werkt op een plek waarvan je wat weet, dat die niet bestaat. Helaas is er altijd het moment, dat de vergadering eindigt. En alles oplost in wat je het liefst voor anderen verbergt en voor jezelf ontkent. Je zou toch ooit die zolder nog eens moeten afmaken. Maar dan in het echt.

VON SOLO
DICHTER, COLUMNIST,  PERFORMER EN CINEAST
Check de actualiteiten van VON SOLO op www.vonsolo.nl
Lees ook de wekelijkse column van VON SOLO op www.POMgedichten.nl 

Share This:

Gepubliceerd door Pom Wolff

Hoi, welkom op mijn site pomgedichten. De site is in langzame opbouw net als de dichter. Ik ben geboren in Amsterdam, ik leef daar en wil daar ook wel doodgaan. Ik studeerde Nederlands aan de Universiteit van Amsterdam, Rechten aan de Vrije Universiteit en werk als juridisch adviseur in de hoofdstad. Jan Arends is mijn favoriete dichter dan Kopland dan Menno Wigman. Paul van Ostaijen mijn dandyman. In slammersland geniet ik van Roop, Karlijn Groet, Peter M van der Linden - ACG natuurlijk, Ditmar Bakker, Jürgen Smit en Daan Doesborgh. En wat moet ik zeggen nog van Robin Block ( “hee ouwe wolf”) de wildemannen, lucky fonz III - Sander Koolwijk of Tom Zinger: "er is hier zeker 80 centimeter plant waar jij geen weet van hebt...." - mijn windroosmaatjes. Mijn optredens bezorgden mij eretitels: landelijk slamfinalist 2003, 2004, 2005 en brons in Tivoli in 2006, 2007 en 2010, 2011, 2012 en ook weer in 2013. - Dichter van het jaar in Delft 2005, voorts slamjaarwinnaar 2005 van de poëzieslag in Festina Len-te te Amsterdam, winnaar van Slamersfoort 2006. Jaarfinale Zeist 2007 en de BRUNA poézieprijs 2007 in mijn zak. Ik ben de hoogste nieuwe binnenkomer op de jaar-lijkse top-200 lijst van bekendste dichters Rottend Staal – Epibreren 2005. In 2008 kreeg Pom Wolff De Gouden Slamburger uitgereikt vanuit de Universiteit Utrecht – afdeling letteren en won hij het 2e Drentse open dichtfestival. op 19 april 2009 verscheen de bundel 'die ziekte van guigelton' - winnaar jaarfinale slamersfoort 2009. in 2010 won hij de dicht-slam-rap van boxtel en de dobbelslam van entiteit blauw te utrecht. in 2012 de grote prijs van Grimbergen én DE REBELPRIJS voor de poëzie van de REBELLENKLUP. Tot zover enig geronk. In 2014 presenteerde uitgeverij Douane op 22/11 in Café Eijlders de pracht bundel: 'een vrouw schrijft een jongen'. Sven Ariaans schreef in zijn juryjrapport Festina Lente Amsterdam: “Het is iemand die je zenuwen blootlegt om vervolgens op vaderlijke toon te zeggen dat die pijn jouw pijn moet zijn en dat er geen zalf bestaat. Elke cognitieve dissonantie die je voor jezelf op prettig hypocriete wijze had opgeheven, wordt je ingewreven, of zoals medejurylid Simon Vinkenoog het kernachtig zei: "hij verschaft illusieloos inzicht in de werkelijkheid". Ik voel me in deze omschrijving wel thuis.) 'je bent erg mens' van pom wolff verscheen in de befaamde Windroosserie in september 2005 en was in een mum van tijd uitverkocht. Nieuw werk - 'toen je stilte stuurde' verscheen op 18 november 2006 wederom bij Uitgeverij Holland te Haarlem. ook deze bundel was meteen uitverkocht. erik jan Harmens interviewde pom wolff over deze bundel in de avonden van villa VPRO.

Laat een reactie achter