VON SOLO over al onze gevoeligheden – ‘Er is geen winst mee te behalen. Een beetje hardliner zal je er direct op afschrijven.’

Geplaatst doorPom Wolff Laat een reactie achter op VON SOLO over al onze gevoeligheden – ‘Er is geen winst mee te behalen. Een beetje hardliner zal je er direct op afschrijven.’

zo dacht Von in maart 2017

 

POMgedichten presenteert de donderdag column:

VON SOLO, FEAR AND LOATHING IN POWEZIE LAND!!!

Openhartige openbaringen van de Jeff Koons van de vaderlandse powezie.

Homeopathie is iets voor linkse verkiezingslosers. Sympathie is een overschat fenomeen van geitewollesokkerbreiers. En empathie, daar moet je enkel aan beginnen als je niets meer te verliezen hebt en accepteert dat je een halfzacht ei bent, dat klaar is voor de volgende burn-out of dosis vrolijk-pillen. Behoorlijk pathetisch allemaal.

 

Deel 174. Empaat

Pathos. Oftewel emotioneel gelummel. Je hebt er geen zak aan. Er is geen winst mee te behalen. Een beetje hardliner zal je er direct op afschrijven. En dan empathie. Met enige regelmaat word ik op social media geconfronteerd met lijstjes waarom ‘empathische mensen’ zó bijzonder zijn. Ze kunnen alles zo veel beter voelen, ze lopen over en sensitiviteit en je moet vooral niet te ruw met ze om gaan, want daar kunnen ze niet tegen. Het lijken wel rechtse politici. Die kunnen ook niet tegen een geintje. Of begrijpen het gewoon niet. Bij empathische mensen is dat gebrek aan begrip ook niet zo vreemd. Die voelen dan ook vooral.

En toch. Als ik een boek lees merk ik dat ik me onwillekeurig in de sfeer ervan begeef. De personen komen in mijn onderbewuste tot leven en ik word ze ook een beetje. Bepaalde boeken geven me een aangename emotie mee en andere een wat meer bedrukte. En zo gaat het ook met de mensen waar ik mee om ga. Mensen die alleen zeuren, praten over werk, over geld, over ambitie of jankverhalen ophangen, kunnen mij in een stemming brengen waar ik liever niet in verkeer. Vrolijke mensen met verrassende ideeën en uitdagende mensen met een gedrevenheid daarentegen zinnen me weer wel. Maar ook niet te veel. Want tè veel enthousiasme schept ook weer zoveel onrust in mijn toch al overvolle hoofd.

Hoe graag ik het ook ontkennen zou, ook ik heb in zekere mate last van een beetje (em)pathos op zijn tijd. Het grappige is onder de streep dat al die mensen die helemaal niets ophebben met al die empaten toch ook wel beschikken over iets pathisch. Ze zijn namelijk apathisch. Maar daar voelen ze zelf gelukkig niets van, als ze in de rij staan voor de volgende blockbuster bij het Pathé.

 

https://youtu.be/LFY_6mSBi9E

Please allow me to introduce myself
I’m a man of wealth and taste
I’ve been around for a long, long year
Stole many a man’s soul to waste

I watched with glee
While your kings and queens
Fought for ten decades
For the gods they made

Just as every cop is a criminal
And all the sinners saints
As heads is tails
Just call me Lucifer
‘Cause I’m in need of some restraint

So if you meet me
Have some courtesy
Have some sympathy, and some taste
Use all your well-learned politesse
Or I’ll lay your soul to waste

(uit ‘Sympathy for the Devil’, Guns N’ Roses, 1994)

 

 

VON SOLO

DICHTER, PERFORMER, COLUMNIST EN CINEAST

www.vonsolo.nl

 Lees ook de wekelijkse column van VON SOLO op www.POMgedichten.nl 

En volg VON SOLO ook op Facebook, Twitter en LinkedIn!!!

Share This:

Gepubliceerd door Pom Wolff

Hoi, welkom op mijn site pomgedichten. De site is in langzame opbouw net als de dichter. Ik ben geboren in Amsterdam, ik leef daar en wil daar ook wel doodgaan. Ik studeerde Nederlands aan de Universiteit van Amsterdam, Rechten aan de Vrije Universiteit en werk als juridisch adviseur in de hoofdstad. Jan Arends is mijn favoriete dichter dan Kopland dan Menno Wigman. Paul van Ostaijen mijn dandyman. In slammersland geniet ik van Roop, Karlijn Groet, Peter M van der Linden - ACG natuurlijk, Ditmar Bakker, Jürgen Smit en Daan Doesborgh. En wat moet ik zeggen nog van Robin Block ( “hee ouwe wolf”) de wildemannen, lucky fonz III - Sander Koolwijk of Tom Zinger: "er is hier zeker 80 centimeter plant waar jij geen weet van hebt...." - mijn windroosmaatjes. Mijn optredens bezorgden mij eretitels: landelijk slamfinalist 2003, 2004, 2005 en brons in Tivoli in 2006, 2007 en 2010, 2011, 2012 en ook weer in 2013. - Dichter van het jaar in Delft 2005, voorts slamjaarwinnaar 2005 van de poëzieslag in Festina Len-te te Amsterdam, winnaar van Slamersfoort 2006. Jaarfinale Zeist 2007 en de BRUNA poézieprijs 2007 in mijn zak. Ik ben de hoogste nieuwe binnenkomer op de jaar-lijkse top-200 lijst van bekendste dichters Rottend Staal – Epibreren 2005. In 2008 kreeg Pom Wolff De Gouden Slamburger uitgereikt vanuit de Universiteit Utrecht – afdeling letteren en won hij het 2e Drentse open dichtfestival. op 19 april 2009 verscheen de bundel 'die ziekte van guigelton' - winnaar jaarfinale slamersfoort 2009. in 2010 won hij de dicht-slam-rap van boxtel en de dobbelslam van entiteit blauw te utrecht. in 2012 de grote prijs van Grimbergen én DE REBELPRIJS voor de poëzie van de REBELLENKLUP. Tot zover enig geronk. In 2014 presenteerde uitgeverij Douane op 22/11 in Café Eijlders de pracht bundel: 'een vrouw schrijft een jongen'. Sven Ariaans schreef in zijn juryjrapport Festina Lente Amsterdam: “Het is iemand die je zenuwen blootlegt om vervolgens op vaderlijke toon te zeggen dat die pijn jouw pijn moet zijn en dat er geen zalf bestaat. Elke cognitieve dissonantie die je voor jezelf op prettig hypocriete wijze had opgeheven, wordt je ingewreven, of zoals medejurylid Simon Vinkenoog het kernachtig zei: "hij verschaft illusieloos inzicht in de werkelijkheid". Ik voel me in deze omschrijving wel thuis.) 'je bent erg mens' van pom wolff verscheen in de befaamde Windroosserie in september 2005 en was in een mum van tijd uitverkocht. Nieuw werk - 'toen je stilte stuurde' verscheen op 18 november 2006 wederom bij Uitgeverij Holland te Haarlem. ook deze bundel was meteen uitverkocht. erik jan Harmens interviewde pom wolff over deze bundel in de avonden van villa VPRO.

Laat een reactie achter