HET WOORD IN RUIGOORD – edition december 2015 – EEN KORTE ROES WERKELIJKHED – consternatie na METERHOGE VAL VAN HAGAR PEETERS van het ruigoordpodium

 

HET WOORD IN RUIGOORD – edition december 2015 – EEN KORTE ROES WERKELIJKHED – consternatie na METERHOGE VAL VAN HAGAR PEETERS van het ruigoordpodium – max lerou met een ode aan catelijne.

ach laten we met DE VAL beginnen. dan gebeurt er tenminste weer eens wat in de poëzie. DE VAL, DE FOTO waarop de handen zo liefdevol worden uitgestrekt naar de gevallen dichteres. Yvonne van Doorn had een gloedvol betoog gehouden ter intro van dichteres en schrijfster Hagar Peeters, over haar debuutroman Malva. Hans Plomp de mede presentator van HET WOORD heette Hager een warm welkom op het toneel. en zie daar hoe parmantig zij de weg vindt naar het dichtgestoelte. bijna te snel voor de foto.

niet veel later lag dichteres op de grond in de zaal. zelf vond ik haar optreden minder strak. een mengelmoes van fragmenten uit die nieuwe roman, wat fragmenten uit haar poëzie en allemaal even nonchalant gebracht. met diezelfde nonchalance donderde ze naar beneden van het podium de ruigoordzaal in. er moest een pauze worden ingelast. het optreden van max lerou werd verschoven tot na de pauze. als een tommie simson in het ravijn van de montventoux werd hagar verzorgd. liefde vol de blikken van hans plomp die meteen ter plaatse was, de uitgestrekte handen van velen, zuurstofflessen met wierook, de dichteres die uit haar coma weer glimlachend tevoorschijn kwam. je kunt die situaties beschrijven maar één foto zegt alles en genoeg.

 

 

het optreden van Max Lerou na de pauze eindigde met een eerbetoon aan CATELIJNE:

 

wanneer het regent

fiets ik nog eerder in een korte broek
of in mijn blote kont desnoods
met witte sokken in sandalen – birckenstock
voor mijn part rodenstock
een minder merk wie maalt daarom

ik rij als het echt niet anders kan
met een plastic zakje op mijn kop
een duikbril zou dan nog bijzonder zijn
hoewel te zeer bedacht

maar alles ja echt alles liever
dan dat catelijne mij op een dag ziet fietsen
in een regenpak

max Lerou

 

 

Max Lerou stevig op het podium voor dat de beatdichter, rookaktivist John Sinclair de middag besloot in bezwerende formules met mark ritsema aan zijn zijde, geniaal gitarist uit 010. en het pastte, het pastte goed: na max de man van de “John Sinclair Freedom Rally” van 1971, een protestbijeenkomst waar vele bekende muzikanten en dichters de vrijlating van Sinclair en versoepeling van de wet op cannabisbezit bepleitten, waaronder Allen Ginsberg en Stevie Wonder. John Lennon schreef een protestlied voor John Sinclair en trad, samen met Yoko Ono op op de bijeenkomst.

 

Voor de pauze Gerben Hellinga met een keuze uit de werken van bijna vergeten dichters – trots op de poëzie – ‘zoals we in een stroom de gelijke stemmen van elkaar kunnen horen door alles heen’.

 

 

Voor de pauze een eerbetoon aan ARMAND. de hele middag door alles heen aanwezig in de kerk. vurige tongen in 2016 zal een groots eerbetoon zijn kondigde hans plomp aan.  En voor de pauze PETER POSTHUMUS – poëzie – met een bijzondere uitgave verzorgd door MC ALFREDEX van de REBELLENKLUP. een juweeltje. in 44 gedichten. Als je alfredex of peter tegenkomt probeer het uit hun handen te krijgen – dit wonderwerkje:

 

 

ze weet nog wat ze denkt
ze kent nog wat ze ziet
ze is nog het bewijs van
ooit eens een orgasme
waar niemand weet van had

ze leeft met onbezworen angst
in de ontgoocheling van
wie was dat

dagen zonder afscheid
en niets om meer bij
stil te staan
nooit zal iemand weten
hoe ze is verdwenen
met het laatste kaarsvet in de vlam

Peter Posthumus

 

 

EN ZO VIEL ALLES MAAR DAN OOK ALLES OP ZIJN PLAATS IN HET WOORD VAN RUIGOORD van Yvonne & Hans – februari 2016 nieuwe woorden.