Frans Terken wint de enige echte virtuele – ja ja als je haar maar goed zit – zondagochtendtrofee op pomgedichten.nl

dank aan alle inzenders – maar vandaag hebben wij van de pom weinig woorden nodig – in de eenvoud ligt het gouden eremetaal te glimmen – het goud vandaag voor FRANS TERKEN – in het commentaar leest u waarom. van harte Frans:


Geknipt voor mij

Met de dag het haar dunner
niet om alles beter te willen zien
of verder te kunnen kijken
maar de afdracht van jaren

hoe er haren voor het netvlies zweven
die scheurtjes ontstaan in de tijd maskeren
zoals zij die verknocht aan haar 
krultang de watergolven fixeert 
tegen tranen van verlies

dat het daar niet om draait
maar dat zij en ik er nog zijn
en het haar zo behaagt
naast me te gaan 
zo geknipt voor mij


© FT 29.11.2025

een lieflijk eerbetoon bij het verstrijken van de jaren. samengevat in een liefdevolle laatste strofe. eenvoud behoeft geen grote woorden.
 
  • Jorge Bolle – voor Frans
  • Rob Mientjes – over haar gesproken
  • Rik van Boeckel – kapsels zijn verdwenen in de tijd 
  • Frans Terken – dat ‘het haar zo behaagt’ naast hem te gaan
  • Cartouche –  zo draag ik haar
  • Ien Verrips – zo mooi was je
  • Vera van der Horst – zoekende
  • Anke Labrie – kapt

wie wint de enige echte virtuele – ja ja als je haar maar goed zit – zondagochtendtrofee op pomgedichten.nl? ach black saterday of black sunday wat maakt het uit – de buitenkant is soms toch ook belangrijk – het eerste gezicht, het eerste aanzicht – onderweg naar liefde zeg maar. hoe denken dichters eigenlijk over de buitenkant? – altijd maar dat innerlijk ook – u kent de regels: gedichten niet te lang svp tenzij noodzaak  – 20 regels is genoeg – insturen voor zondag 10 uur 30. stuur in op het u bekende gmail.com adres van pomgedichten@ – of benut de blauwe contact functie boven aan de pagina. of laat onder dit item een reactie achter -ik zorg er voor dat uw gedicht in het item wordt geplaatst. commentaar als altijd verzekerd.




goed bij het hoofd
 


het hoofd het dacht:
van jou houd ik meer
dan ik kan leven
 

het hoofd het dacht:
ook aan haar
bewerkelijke onuitputtelijke lichaam


het hoofd het dacht:
alles rook goed
en alles naar haar

pom wolff

Klein eerbetoon

Frans Halsema zong
met zijn nooit te vergeten stem
een tijdloos lied over liefde,
voor haar

zijn leven werd kortgeknipt
in zijn laatjes
nog zoveel meer
melodie en woord
gulle lach
en muziek

hij verstond de kunst
van bij ons horen
maar zijn lichaam ging niet mee
deze woorden zijn niet voor haar
maar voor hem

Jorge Bolle

dank je wel voor de passende bijdrage Jorge – frans halsema uit het stof gehaald – nou ja zijn stem – mooi liedje. een eerbetoon.

Over haar gesproken

Over haar gesproken
dat zit lang niet altijd goed

over haar gesproken
soms te lang en soms te kort

over haar gesproken
soms uitgesproken soms kort door de bocht

over haar gesproken
soms vet onstuimig soms strak omhoog

over haar gesproken
in alle kleuren van de regenboog

over haar gesproken
soms dom blond dan weer pikzwart

over haar gesproken
met hoog knuffelgehalte en altijd lief

Rob Mientjes

een opsomming – mannelijke dichters zijn altijd goed in opsommingen – betoogde ooit een groningse of friese dichteres – zal het drente geweest zijn – maria van dalen met een of twee aas was haar naam dacht ik – vrouwen schrijven meer over gevoel. dat zei ze ook. vervolgens somde ze talloze gedichten van mannen op met opsommingen.

Het haar van de tijd 

Het haar van de tijd laat van alles zien 
lang kort of krullend langs oren en wangen 
blond bruin zwart of vanouds grijs 
niemand raakt van dat haar van de wijs
  
het hoofd daalt soms neer naar de baard
woorden over haren zijn de moeite waard 
wees dus dapper ga rustig naar de kapper 
de lange haren verwachten kort te worden 

vrouwen dragen weelderige kapsels 
mannen hebben moeite met het kalende hoofd
hun kapsels zijn verdwenen in de tijd 
mutsen of petten laten dat nauwelijks zien. 


Rik van Boeckel 
29 november 2025

rik vliegt het thema procesmatig aan. wensen wij hem tevens een prachtig optreden in het verre buitenland – dichter doet Marokko aan – een reisverslag met of zonder foto’s van dames met ‘weelderige kapsels’ – we zijn benieuwd. mannen hoeven daar geen hoofddoek om. maar ja – ‘hun kapsels zijn verdwenen in de tijd’- mooi gezegd.


Haar

nog zie ik haar – bloot
gegeven huid, warm de lucht
zich over zandig gras begeven

naar de bisonbaai
waar zij zich drenken kon
aan beeld van water, aarde

wapperende manen langs
een edel hoofd en wakker oog
dat onvervaard de einder peilt

tenen krommend tot 
een soepel afwikkelen
treden in tomeloze pas

schrapende benen
die wolken gaandeweg
tot vloedlijn schragen

zo draag ik haar
voorgoed binnenin mij mee


28-11-2025 / Cartouche

ergens vermoed ik dat Cartouche zijn ouwe trouwe hond beschrijft – het kunnen ook paarden zijn met al die wapperende manen. wellicht bedoelt de dichter alle vrouwen die voor hem op de loop zijn gegaan. het is me nog te vroeg in de ochtend voor dit soort snelheid. maar het is allemaal goed gekomen lezen we in de laatste strofe.

ik vatte vlam
toen ik je zag
zo mooi was je

ik wist niet wat ik zag (zo mooi)
maar zeker dat ik
daar wil zijn dichtbij
bij jou wil zijn

en dat terwijl
die anderen 
deden alsof ze niet zagen
hoe mooi je was
jou doodgewoon 
tegemoet traden
als één van ons
en jij deed mee

pas later hoorde ik
jouw antecedent van
verschroeide aarde

maar toen daar zag ik jou 
nakende schoonheid
ontbrandende hartstocht
verzengend vuur
wij

Ien Verrips

heel veel buitenkant ineens gepresenteerd hier op de pom en dat dan nog voor het ontbijt. moet kunnen. wel uitkijken hoor daar in het zaanse met al die brandbare licht ontvlambare houten huisjes. voor je het weet is het china in zaandam.

Als het haar maar goed zit

Vanochtend lag mijn hoofd
naast mijn gedachten
het ene wilde opstaan
het andere bleef liggen.

en zo zat ook mijn haar

mijn gezicht een landschap
waar je vaak geweest bent
waar je zoekt
naar wat vroeger anders was.

Vera van der Horst

het thema kort en bondig aangevlogen. zo zien we het graag bij mevrouw van der horst – nou nog even dat hoofd in de reparatie en alles zal regt kom. voorlopige stand van zaken – een verwilderd geheel – ik zou zeggen gewoon blijven liggen – kruip nog maar even lekker onder de warme dekens – dat haar komt wel goed ergens op de zondagochtend laat.








herfst
 
zodra de kruin weer zichtbaar is
wordt ze gekapt
 
hazelnoot
goudbruin
dieprood
 
zij ziet haar eigen herfst niet graag
 
pas als ze gelooft
dat zij minstens een eik is
viert ze elk jaargetij
 
anke labrie

een meer natuurlijke benadering van het thema door Anke Labrie. in herfstkleuren uitgevoerd. ik begrijp dat de ene boom de andere niet is. altijd uitkijken voor de processierups – roepen ze hier in het nachtcafé. mevrouw van der horst tracht haar gedachten in haar hoofd te houden. Mevrouw Verrips vat vlam. Meneer Cartouche verhaalt over wapperende manen. De heer Bolle zingt met Frans Halsema mee  en voor haar – In het nachtcafé valt het leven best wel mee. wellicht een goed advies – de natuur weer in de lente het café voor in de winter. en de herfst.

Share This:

Gepubliceerd door Pom Wolff

Hoi, welkom op mijn site pomgedichten. De site is in langzame opbouw net als de dichter. Ik ben geboren in Amsterdam, ik leef daar en wil daar ook wel doodgaan. Ik studeerde Nederlands aan de Universiteit van Amsterdam, Rechten aan de Vrije Universiteit en werk als juridisch adviseur in de hoofdstad. Jan Arends is mijn favoriete dichter dan Kopland dan Menno Wigman. Paul van Ostaijen mijn dandyman. In slammersland geniet ik van Roop, Karlijn Groet, Peter M van der Linden - ACG natuurlijk, Ditmar Bakker, Jürgen Smit en Daan Doesborgh. En wat moet ik zeggen nog van Robin Block ( “hee ouwe wolf”) de wildemannen, lucky fonz III - Sander Koolwijk of Tom Zinger: "er is hier zeker 80 centimeter plant waar jij geen weet van hebt...." - mijn windroosmaatjes. Mijn optredens bezorgden mij eretitels: landelijk slamfinalist 2003, 2004, 2005 en brons in Tivoli in 2006, 2007 en 2010, 2011, 2012 en ook weer in 2013. - Dichter van het jaar in Delft 2005, voorts slamjaarwinnaar 2005 van de poëzieslag in Festina Len-te te Amsterdam, winnaar van Slamersfoort 2006. Jaarfinale Zeist 2007 en de BRUNA poézieprijs 2007 in mijn zak. Ik ben de hoogste nieuwe binnenkomer op de jaar-lijkse top-200 lijst van bekendste dichters Rottend Staal – Epibreren 2005. In 2008 kreeg Pom Wolff De Gouden Slamburger uitgereikt vanuit de Universiteit Utrecht – afdeling letteren en won hij het 2e Drentse open dichtfestival. op 19 april 2009 verscheen de bundel 'die ziekte van guigelton' - winnaar jaarfinale slamersfoort 2009. in 2010 won hij de dicht-slam-rap van boxtel en de dobbelslam van entiteit blauw te utrecht. in 2012 de grote prijs van Grimbergen én DE REBELPRIJS voor de poëzie van de REBELLENKLUP. Tot zover enig geronk. In 2014 presenteerde uitgeverij Douane op 22/11 in Café Eijlders de pracht bundel: 'een vrouw schrijft een jongen'. Sven Ariaans schreef in zijn juryjrapport Festina Lente Amsterdam: “Het is iemand die je zenuwen blootlegt om vervolgens op vaderlijke toon te zeggen dat die pijn jouw pijn moet zijn en dat er geen zalf bestaat. Elke cognitieve dissonantie die je voor jezelf op prettig hypocriete wijze had opgeheven, wordt je ingewreven, of zoals medejurylid Simon Vinkenoog het kernachtig zei: "hij verschaft illusieloos inzicht in de werkelijkheid". Ik voel me in deze omschrijving wel thuis.) 'je bent erg mens' van pom wolff verscheen in de befaamde Windroosserie in september 2005 en was in een mum van tijd uitverkocht. Nieuw werk - 'toen je stilte stuurde' verscheen op 18 november 2006 wederom bij Uitgeverij Holland te Haarlem. ook deze bundel was meteen uitverkocht. erik jan Harmens interviewde pom wolff over deze bundel in de avonden van villa VPRO.

Laat een reactie achter