wie wint de enige echte virtuele ‘de vrouw die je net een hand gaf dat was je moeder jongen’ trofee op pomgedichten?

max lerou: ik blijf altijd nog haar kind ditmar bakker: zij baarde mij, en ik baarde u kunst. frans terken: zie ik mijn moeder weer bij de voordeur vragend petra maria: het zonlicht door de grijzende haren erika de stercke: vind ik jou niet meer terug anke labrie: vleugels maken nog geen moeder cartouche: moeder […]

Lisan Lauvenberg: ‘Alleen dit aardse van onkruid bevrijde bericht.’

Laag bij de aarde Voorjaar Op mijn knieën, die knielen willen. Dicht bij de aarde. Het onkruid tussen de aardbeienplantjes weghalen. Verwondering over de schoonheid van de schillende soorten onkruid. Hoe het de aarde bij elkaar houdt. Hoe mooi de bloempjes zijn. Hoe stevig de kleine wortels verankerd zijn in de aarde. Hoe koud deze […]

MERIK groet de dingen in de ochtend

Groeten De groeten staken uit mijn fietstas en morsten liefjes op straat; voor het muurbloempje aan de overkant, voor het vergeet-mij-nietje op zolder. Groeten naar de bewolkte hemel, waaruit het misère hagelt en regent. Groeten naar de engelen boven. Er valt een liefje voor mijn voeten, bloeit op met geel hart en witte krans. Merik […]

jolies heij – Het is het familie-uurtje in de literatuur, lieve lezer. Moeders paraderen al geruime tijd door de kolommen ….

Over pistool & rozen Het is het familie-uurtje in de literatuur, lieve lezer. In aanloop naar de boekenweek paraderen al geruime tijd moeders door de kolommen en over de podia, want vrouwen die geen moeder zijn hebben toch een minder aureool, volgens de heren bedenkers van dit thema. Wist u overigens dat weduwes supersexy zijn? […]

PETRA MARIA wint de enige echte virtuele trofee der zinloosheid op pomgedichten- Cartouche zilver en Frans Terken brons – deze week – (naar een gedicht van peter posthumus)

petra maria – een lichte dag waarop het regent frans terken – ik weet er vandaag geen woorden voor cartouche – klaar voor de sprong naar een nieuwe zon marc tiefenthal – Gewonnen, verloren, verloren gewonnen. aratrios – De spiegel wijst het hoofd op denken rik van boeckel – oh boot van de liefde oh […]

LIEVE LISAN – ik zou wel eens willen weten… (de nieuwe rubriek)

Lieve Lisan, Vanochtend dacht ik ineens dat ik het leuk zou vinden om een lieve Lita site te hebben, een plek waar mensen de meest onzinnige vragen mogen stellen over hun leven over wat wel en niet mag qua etiquette en ook over de liefde, het verlangen en afscheid nemen. Nu ik toch al wekelijks […]

het tweewekelijks gedicht van PETER POSTHUMUS: ‘al dat genadeloos gesodemieter gejakker en gesjagger’

Hoi Pom. al dat genadeloos gesodemieter gejakker en gesjagger die hele helse bende die drijft op oude angsten op gestolde stress op zinloosheid , op leegte op verpletterende overbodigheid bestemd voor de vergetelheid zoiets als golven die ontraceerbaar beuken op de kust onstuimig, zonder ballast ongrijpbaar, zonder houvast golven zonder zin zonder verveling tegen ieder […]

Abraham von Solo 40! – ‘Voor het eerst voelde geluk niet zwaar en broos, maar veilig….’

Deel 328. Veertig Een aluminium, stervormig constructieprofiel. De koelte die het gaf als ik er met mijn wang tegenaan stond, terwijl ik naar de spelende kinderen keek. De paaltjes, die vlekken maakten op mijn broek, in de zomer als het teer smolt. Het smalle gootje van zand tussen diezelfde paaltje bij het knikkerkuiltje, waarvan ik […]