ik was de laatste die het wist soms dacht ik dat het aan mij lag
mijn hele leven de laatste die iets wist de laatste die linksom of rechtsom steeds overschoot de laatste bij gym, afwezig bij feestjes en fuiven ik die in de nacht geen oog dichtdeed maar met een broze steen op de maag aftelde naar de ochtend
ik was de laatste die doorhad dat iemand zomaar in een oogwenk kon verdwijnen ik die zelf ooit bruusk was verwijderd altijd bang voortdurend wegkomend altijd tastend in het duister ik wist niet dat je oorverdovend terloops in rook kon opgaan
dat moest ik ’s avonds van mijn moeder leren die zomerdag dat wij lui in de zon hadden gelegen aan het water naast Wolkers’ gebroken spiegels nooit meer ongeschonden weerkaatsing van Hollandse luchten “nooit meer Auschwitz” ik was de laatste die het wist
ik was de laatste die het wist dat de zonnebloemen uren geleden al geknakt waren dat ze zicht nooit meer tot de zon richtten dat mijn taal geen klank meer had toen ik niet meer uit mijn woorden maar uit mijn woestheid kwam toen mijn mond alleen nog gewichtloos gestamel voortbracht
ik was de laatste die weet had van de vermorzelende hand van de brokstukken van het einde van het begin van de vurige hartstocht van de vriendschap ik wist van niks ik onnozele was weer eens de laatste die het wist
antony oomen 17.vii/2021 amsterdam
Share This:
Gepubliceerd door Pom Wolff
Hoi, welkom op mijn site pomgedichten. De site is in langzame opbouw net als de dichter. Ik ben geboren in Amsterdam, ik leef daar en wil daar ook wel doodgaan. Ik studeerde Nederlands aan de Universiteit van Amsterdam, Rechten aan de Vrije Universiteit en werk als juridisch adviseur in de hoofdstad. Jan Arends is mijn favoriete dichter dan Kopland dan Menno Wigman. Paul van Ostaijen mijn dandyman.
In slammersland geniet ik van Roop, Karlijn Groet, Peter M van der Linden - ACG natuurlijk, Ditmar Bakker, Jürgen Smit en Daan Doesborgh. En wat moet ik zeggen nog van Robin Block ( “hee ouwe wolf”) de wildemannen, lucky fonz III - Sander Koolwijk of Tom Zinger: "er is hier zeker 80 centimeter plant waar jij geen weet van hebt...." - mijn windroosmaatjes.
Mijn optredens bezorgden mij eretitels: landelijk slamfinalist 2003, 2004, 2005 en brons in Tivoli in 2006, 2007 en 2010, 2011, 2012 en ook weer in 2013. - Dichter van het jaar in Delft 2005, voorts slamjaarwinnaar 2005 van de poëzieslag in Festina Len-te te Amsterdam, winnaar van Slamersfoort 2006. Jaarfinale Zeist 2007 en de BRUNA poézieprijs 2007 in mijn zak. Ik ben de hoogste nieuwe binnenkomer op de jaar-lijkse top-200 lijst van bekendste dichters Rottend Staal – Epibreren 2005. In 2008 kreeg Pom Wolff De Gouden Slamburger uitgereikt vanuit de Universiteit Utrecht – afdeling letteren en won hij het 2e Drentse open dichtfestival. op 19 april 2009 verscheen de bundel 'die ziekte van guigelton' - winnaar jaarfinale slamersfoort 2009. in 2010 won hij de dicht-slam-rap van boxtel en de dobbelslam van entiteit blauw te utrecht. in 2012 de grote prijs van Grimbergen én DE REBELPRIJS voor de poëzie van de REBELLENKLUP. Tot zover enig geronk. In 2014 presenteerde uitgeverij Douane op 22/11 in Café Eijlders de pracht bundel: 'een vrouw schrijft een jongen'.
Sven Ariaans schreef in zijn juryjrapport Festina Lente Amsterdam: “Het is iemand die je zenuwen blootlegt om vervolgens op vaderlijke toon te zeggen dat die pijn jouw pijn moet zijn en dat er geen zalf bestaat. Elke cognitieve dissonantie die je voor jezelf op prettig hypocriete wijze had opgeheven, wordt je ingewreven, of zoals medejurylid Simon Vinkenoog het kernachtig zei: "hij verschaft illusieloos inzicht in de werkelijkheid". Ik voel me in deze omschrijving wel thuis.)
'je bent erg mens' van pom wolff verscheen in de befaamde Windroosserie in september 2005 en was in een mum van tijd uitverkocht. Nieuw werk - 'toen je stilte stuurde' verscheen op 18 november 2006 wederom bij Uitgeverij Holland te Haarlem. ook deze bundel was meteen uitverkocht. erik jan Harmens interviewde pom wolff over deze bundel in de avonden van villa VPRO.
Bekijk meer berichten