Vera vd Horst wint de enige echte virtuele ‘besta voor mij’ trofee op pomgedichten punt nl – Pieter Stroop van Renen zilver en Seraphina Hassels brons

prachtige gedichten deze week in de wedstrijd (op pomgedichten punt nl) die natuurlijk geen wedstrijd is – dank zeker ook aan alle dichters  die inzonden. het thema ‘niet van de makkelijkste’ zou kunnen worden opgemerkt. ga er maar aan staan: wie mag er voor U bestaan en in welk gedicht en hoe erg? kort samengevat.

inmiddels heb ik begrepen dat op de foto geplaatst bij het gedicht van seraphina hassels  de actrice Tineke de Vries is afgebeeld – het gedicht is ook voor deze actrice/moeder geschreven. prachtige gedichten allemaal – zeker goud, zilver en brons waardig. ik licht er drie uit en rijk de edelmetalen met liefde uit hier op deze wat druilerige zondagochtend – geniet van de topgedichten van vera van der horst – goud – pieter stroop van renen zilver – en seraphina hassels brons – van harte beste dichters – de gedichten zijn hieronder te genieten:

Besta voor mij

je kwam gewoon mijn leven in gelopen
ik ben het zei je, ja ik zie het zei ik
maar misschien dachten we dat alleen
alles was snel aan je, je gebaren je woorden
hoe je verdween en ineens weer verscheen

dat kwikzilver in je ogen

Jij had jouw wereld en ik de mijne
en in de derde wereld woonden wij
onderweg naar elkaar zijn we oud geworden
misschien was dit wat het moest zijn
we hebben elkaar niet dood gekregen


Vera van der Horst

die regel met die prachtige gelatenheid overtuigt: ‘misschien was dit wat het moest zijn’ – zo als het vaak in het leven is – de wens naar meer en groter zal altijd ingehaald worden door dichters hier op de pom geopenbaarde universeel geldende regel van gelatenheid. alleen al om die regel rolt eremetaal deze week veraas kant op. verder een welgemeend advies: laat ton huizer dit gedicht maar niet lezen haha.


Bestaan

Je leven bestaat er uit
Te wachten op mijn
laatste ademtocht. Dan
weet je mij volbracht.

Huil niet, er is geen pijn,
Je moet het nu doen met jezelf.
Ik zal niet weten welk vervolg
Er komt na het vergeten van mijn lijf.

Mijn ogen sluiten stijf.
Met je lach in de pupillen
Van mijn laatst bestaan.


Pieter Stroop van Renen


Pieter heeft een HoofdLetterGebruik dat mij totaal Vreemd is. haha.  in mijn gedichten zult u nauwelijks een hoofdletter aantreffen. ik heb niets met hoofdletters – ze leiden mij ook erg af. dat zie je al aan dit commentaar hier. los daarvan: blijft de vraag wat lezen we en aan wie zijn de woorden gericht. de dichter zal het weten – het is aan de lezer om deze vraag te beantwoorden/ in te vullen.  ik vermoed toch ergens een ouder kind relatie – als dat nog mag van Ton Huizer – zie hierboven. wellicht een ouder – puber relatie – daarbij – daarin worden nog wel eens de verhoudingen op scherp gesteld – (en dat moet ook!) – dichter sluit het gedicht af met het sluiten van de ogen en wel voorgoed maar neemt ook voorgoed de lach mee van degene die nu alleen verder zal moeten. het lijkt een te pathetisch gedicht bij nader inzien roep ik – knap geschreven – subtiel de boodschap met die van een lach.
Tijdlijn


Wie ben ik zonder dromen
weet ik zeker dat ik waak
ik schud mijn geheugen af
tot dan toe koppig meegelopen


Tijd die langs mijn voorhoofd strijkt
lijnen trekt van geweten en bestaan
zonder koffer heb ik afgesloten
onherkenbaar hier vandaan


wie ik liefhad is levend vergeten
Ik ben al jaren dood gegaan


Seraphina Hassels

nog maar eens het thema uitgeschreven: wie mag er voor U bestaan en in welk gedicht en hoe erg…
seraphina schrijft een gedicht – schrijft woorden – waar de lezer niet direct vat op weet te krijgen  – we lezen over de innerlijke strijd van een ik-persoon – die een periode van tijd heeft afgesloten – wellicht een geliefde van weleer krijgt nog wat laatste woorden mee – én een bittere laatste regel toe in de slotstrofe. – doet me denken aan de regel die meau in haar prachtlied steeds herhaalt: ‘en dat heb jij gedaan’. wellicht ook anders en horen de woorden bij de bijgevoegde foto – een indrukwekkende dame uit een film? ben niet thuis in die wereld.
https://youtu.be/3uJXvC4LTMk


  • JORGE BOLLE – Beste A
  • RIK VAN BOECKEL – tot de dood het bestaan oneindig verklaart
  • FRANS TERKEN – je blijft in wat ik vasthoud
  • SERAPHINA HASSELS – wie ik liefhad is levend vergeten
  • TON HUIZER – leer een vak en ga wat doen
  • ANKE LABRIE – is dit de laatste keer
  • VERA VAN DER HORST – misschien was dit wat het moest zijn
  • PIETER STROOP VAN RENEN – Ik zal niet weten

op deze site vieren we alle vormen van poëzie van diep zwart tot hemeljuichend hoog en meestal toch met een romantisch randje – romantiek in de zwaarste – de zwartste en in de lichtste zin van het woord – dat we bestaan – wie mag er voor U bestaan en in welk gedicht en hoe erg – we lezen het zo graag deze week. u kent de regels: gedichten niet te lang svp tenzij noodzaak  – 20 regels is genoeg – insturen voor zondag 10 uur 30. stuur in op het u bekende gmail.com adres van pomgedichten@ – of benut de blauwe contact functie boven aan de pagina. of laat onder dit item een reactie achter -ik zorg er voor dat uw gedicht in het item wordt geplaatst. commentaar als altijd verzekerd.

en zo besta je

je bestaat
ik weet het
 
vanavond
word je een gedicht
 
vannacht in een duizend woorden meer
tot de vroege trage mooie ochtend
 
grote dichters
gebruiken kleine woorden
 
ik het kleinste:
besta
 
besta
voor mij
 
besta
zoals je wil
 
 
pom wolff


Beste A.

in deze brief
heb ik je liever
in deze schijn
verdwijnt er
in dit leven
bestaat geen
plan B.

geen zee
van zijn
geen zee te hoog
om te verdwijnen
te bestaan
besta je
liefs

B. Te A.

Jorge Bolle

wie mag er voor U bestaan en in welk gedicht en hoe erg – het thema deze week samengevat – ergens tussen besta en basta het themagegeven voor de dichters – Jorge maakt er een soort filosofisch woordspel van – de werkelijkheid beschreven tussen zijn en schijn  – plan B bestaat niet – de dichter houdt het bij plan A en dat is prettig voor A. met de groetjes van B.

Goedemorgen Pom
Hier vanuit Finland mijn bijdrage aan de enige virtuele.
Met dichterlijke groet,
Rik


De wals van het bestaan

Het Finse bestaan de sauna van poëzie
onverstoorbaar leggen klanken
de schoonheid van eilanden uit

sla en besta drum van de sjamaan
ga naar Halsua Turku de tijd achterna
luister naar de jazz van evergreens

neem de veerboot tot de dood
het bestaan oneindig verklaart
piano tonen de Korpo wals dansen.

Rik van Boeckel
Turku. Finland
30 juli 2022

Rik rept over het bestaan in Finland – de spiritualiteit met eeuwigheidswaarde die rik uitstraalt werkt aanstekelijk. er is overal muziek overal ritme en overal de natuurlijke schoonheid van riks euforische poëzie. riks poëzie is in de zomer een dichtbundel en reis en natuurgids.
In de wolken

Je zaterdagavondgezicht
met de poes op schoot
alsof intens tevreden
iets van altijd is

en toch dat luchtledige
waarin je opgegaan
een wolk van moederliefde
de geur van seringen

hoe je blijft
in wat ik vasthoud
afdruk op papier

het kelkje in je hand
het lepeltje dat je roert
als in een zoet bestaan


© FT 30.07.2022

met enige weemoed de woorden van Frans te lezen. alsof het van altijd is en nog steeds zo is maar zo is het niet – wel in dichters hoofd en als de dichter de pen beroert – ‘hoe je blijft in wat ik vasthoud’ – waaraan de dichter zich vasthoudt – meer zal er niet kunnen zijn.
Beste Pom, 
Ik vrees dat ik ook nu weer enigszins buiten de lijntjes aan het kleuren ben. Kan ik niet zoveel aan doen. Iets Rotterdams denk ik…
Prettig weekend,
Ton



Relatiepoëzie

Heel veel ik en heel veel
wij en mijn
romantiek of zielenpijn

ware liefde
uit mijn leven verdwenen
alle dagen zal ik wenen
minnares helaas morsdood
stil verdriet
sterk uitvergroot

eenzaam arm, maar bij jou
rijk
een zee van hartstocht
voert me mee
en ander oeverloos gezeik
lieve dichter

leven draait niet om kleffe
lyriek en romantiek
maar om dadendrang en
poen
leer een vak
en ga wat doen

Ton Huizer


ton zit echt aan de uiterste rechterkant van de lijn besta…….basta – buiten de lijntjes… kleuren noemt hij dat – de wedstrijd romantiek versus nieuwe zakelijkheid stand 1-1 – hahaha een echte ton huizer vandaag hier te pom – natuurlijk gaan wij dichters meer dan wie dan ook wel ten gronde aan liefdesleed en inktzwarte melancholie en liefst elke dag van de week. maar met de rotterdamse nuchterheid fijn getypeerd in de laatste strofe kunnen we ook goed leven hoor. een bad ter ontnuchtering de woorden van Ton.


 
haar ouders graf

alleen nog hun naam
nauwelijks meer leesbaar
op de verweerde steen

eromheen wat dode planten

veel ouder nu dan zij
is dit de laatste keer

voortaan bezoekt zij hen
in een gedicht
met nieuwe woorden

op tafel verse bloemen


anke labrie
(30-07-2020)

ze hoeft er de deur niet meer voor uit. ook thuis kan de herinnering bestaan – in een kort tafereel de vergankelijkheid beschreven.

Share This:

Gepubliceerd door Pom Wolff

Hoi, welkom op mijn site pomgedichten. De site is in langzame opbouw net als de dichter. Ik ben geboren in Amsterdam, ik leef daar en wil daar ook wel doodgaan. Ik studeerde Nederlands aan de Universiteit van Amsterdam, Rechten aan de Vrije Universiteit en werk als juridisch adviseur in de hoofdstad. Jan Arends is mijn favoriete dichter dan Kopland dan Menno Wigman. Paul van Ostaijen mijn dandyman. In slammersland geniet ik van Roop, Karlijn Groet, Peter M van der Linden - ACG natuurlijk, Ditmar Bakker, Jürgen Smit en Daan Doesborgh. En wat moet ik zeggen nog van Robin Block ( “hee ouwe wolf”) de wildemannen, lucky fonz III - Sander Koolwijk of Tom Zinger: "er is hier zeker 80 centimeter plant waar jij geen weet van hebt...." - mijn windroosmaatjes. Mijn optredens bezorgden mij eretitels: landelijk slamfinalist 2003, 2004, 2005 en brons in Tivoli in 2006, 2007 en 2010, 2011, 2012 en ook weer in 2013. - Dichter van het jaar in Delft 2005, voorts slamjaarwinnaar 2005 van de poëzieslag in Festina Len-te te Amsterdam, winnaar van Slamersfoort 2006. Jaarfinale Zeist 2007 en de BRUNA poézieprijs 2007 in mijn zak. Ik ben de hoogste nieuwe binnenkomer op de jaar-lijkse top-200 lijst van bekendste dichters Rottend Staal – Epibreren 2005. In 2008 kreeg Pom Wolff De Gouden Slamburger uitgereikt vanuit de Universiteit Utrecht – afdeling letteren en won hij het 2e Drentse open dichtfestival. op 19 april 2009 verscheen de bundel 'die ziekte van guigelton' - winnaar jaarfinale slamersfoort 2009. in 2010 won hij de dicht-slam-rap van boxtel en de dobbelslam van entiteit blauw te utrecht. in 2012 de grote prijs van Grimbergen én DE REBELPRIJS voor de poëzie van de REBELLENKLUP. Tot zover enig geronk. In 2014 presenteerde uitgeverij Douane op 22/11 in Café Eijlders de pracht bundel: 'een vrouw schrijft een jongen'. Sven Ariaans schreef in zijn juryjrapport Festina Lente Amsterdam: “Het is iemand die je zenuwen blootlegt om vervolgens op vaderlijke toon te zeggen dat die pijn jouw pijn moet zijn en dat er geen zalf bestaat. Elke cognitieve dissonantie die je voor jezelf op prettig hypocriete wijze had opgeheven, wordt je ingewreven, of zoals medejurylid Simon Vinkenoog het kernachtig zei: "hij verschaft illusieloos inzicht in de werkelijkheid". Ik voel me in deze omschrijving wel thuis.) 'je bent erg mens' van pom wolff verscheen in de befaamde Windroosserie in september 2005 en was in een mum van tijd uitverkocht. Nieuw werk - 'toen je stilte stuurde' verscheen op 18 november 2006 wederom bij Uitgeverij Holland te Haarlem. ook deze bundel was meteen uitverkocht. erik jan Harmens interviewde pom wolff over deze bundel in de avonden van villa VPRO.

Doe mee met de conversatie

1 reactie

  1. In de wolken

    Je zaterdagavondgezicht
    met de poes op schoot
    alsof intens tevreden
    iets van altijd is

    en toch dat luchtledige
    waarin je opgegaan
    een wolk van moederliefde
    de geur van seringen

    hoe je blijft
    in wat ik vasthoud
    afdruk op papier

    het kelkje in je hand
    het lepeltje dat je roert
    als in een zoet bestaan

    © FT 30.07.2022

Laat een reactie achter