- Luk Paard – en jij legde’n nieuwe dag
- Rob Mientjes – de wereld van nu, in onechtheid verbonden,
- Cartouche – de wereld schreeuwde, schreeuwt
- Rik van Boeckel – zal de hoop iets nieuws verzinnen
- Anke Labrie – ook haar jaren
wie wint de enige echte virtuele twenty six or seven trofee op pomgedichten.nl? of u nou van dit of van dat houdt – hier maakt het niet uit – je komt altijd handen tekort zo zal het ook weer in twenty six or seven zijn. gelukkig hebben we de poëzie nog – voor de verjaagden uit de wanhoop. u kent de regels: gedichten niet te lang svp tenzij noodzaak – 20 regels is genoeg – insturen voor zondag 10 uur 30. stuur in op het u bekende gmail.com adres van pomgedichten@ – of benut de blauwe contact functie boven aan pagina. of laat onder dit item een reactie achter -ik zorg er voor at uw gedicht in het item wordt geplaatst. commentaar als altijd verzekerd.
uit 26 or 7
het was zoiets als honderd uit 26 or 7
zoals ze over de dingen vertelde
maar toch ook
alsof ze nog geloven moest
in de woorden die ze sprak
én hoe ze langzaam weer in zich zelf verdween
onherbergzaam, wreed alleen
en later
toen er niet veel meer van haar over was
neuriede ze soms alleen nog die regel
die hij voor haar geschreven had
over gratie, schoonheid en bewegen
pom wolff –
voor de fijnproevers!
brengen wij – bjorn en ik – op 14 januari 2026 – een ode aan Catelijne op de boot – het einde van de wereld – haar boot – haar jubileum in nov 25, 26 or 7
vooreerst de beste wensen en alles zoveel mogelijk naar de zin en wens en veel plezier in hoedanigheid van opa! en bovenal’n goede gezondheid!
en deze is voor de zondag ter pomgedichten
groetjes, luk
(de rockdichter): ‘et jaar opnieuw al’n dagje meer….en’et is zondag dus die dag ter “pomgedichten” …ik schrijf mee zo in’et gloednieuwe jaar met:
” handenvol “
‘n kerseverse twintig 26
en jij legde’n nieuwe dag
met alle vingers
asof je zoveel hande
alle hande veel vingers
de ochtend duurde mooi
“nog zoveel ” sprak jij
we voelde enkel huid tot huid
de tijd gleed weg
vingers hielde hande
aan jij en ik asof’n dag
alleen met handenvol
© luk paard
bij het thema van de wedstrijd kan de kern van het leven belicht. over de zinloosheid der dingen en waarom het in essentie wel draait – de aarde de mens het leven – vinkenoogs adem in en adem uit – ludiques heb het leven lief – roeka’s noem het wat je wil maar noem het geen liefde – of zoals bjorn van rozen en pom wolff het in hun nieuwe programma benoemen – laat het toch maar van de liefde zijn! altijd ook weer die prachtige invulling van dit universele thema door Luk Paard en Cartouche. de uitersten in het dichtuniversum luk paard én Cartouche zijn bijna elk weekend te genieten op de pomgedichtensite. wij wensen deze dichters opnieuw een bijzonder 2026 – zo blij met hun bijdragen – indringend mooi, bruisend enerzijds en van een genadeloze schoonheid in taal anderzijds.
’t zal 26 , nee 27 zijn geweest
een januarimaand vol sneeuw
het mag dan een eeuw her lijken
het begin van het einde, de aanleg
van een dijk om het water te keren
maar nog steeds zie ik wat eens
was, de zee hier in het zuiden
hoe heerlijk zij zieden kon
woedend tekeergaan ook
handen te kort om haar
te bedwingen als ik me jouw blik
je mond voor ogen haal, de storm
vloed aan woorden – later
in zwarte inkt herhaald
die me versteld deden staan
het hart braken – de wereld
schreeuwde, schreeuwt
een wolf in het gezicht
einde verhaal
03-01-2026 / Cartouche
bij het thema van de wedstrijd kan de kern van het leven belicht. over de zinloosheid der dingen en waarom het in essentie wel draait – de aarde de mens het leven – vinkenoogs adem in en adem uit – ludiques heb het leven lief – roeka’s noem het wat je wil maar noem het geen liefde – of zoals bjorn van rozen en pom wolff het in hun nieuwe programma benoemen – laat het toch maar van de liefde zijn! altijd ook weer die prachtige invulling van dit universele thema door Luk Paard en Cartouche. de uitersten in het dichtuniversum luk paard én Cartouche zijn bijna elk weekend te genieten op de pomgedichtensite. wij wensen deze dichters opnieuw een bijzonder 2026 – zo blij met hun bijdragen – indringend mooi, bruisend enerzijds en van een genadeloze schoonheid in taal anderzijds.
Nep de wereld van nu, in onechtheid verbonden, vals als een dolle hond en mak en gewillig als een lam, want alles kan of mag in beeldtaal al dan niet gefotoshopt, al dan niet bewegend op scherm of doek.
Dia’s van een gedroomd verleden, plaatjes getuigend van een blijde jeugd, zodat vroeger alles beter leek. Bijt mezelf op tong en vingers op zoek naar echtheid, eentje die niet onthecht maar verbindt en alle mensen opnieuw broeder, zuster maakt; een echtheid die beklijft die geil en opgewonden maakt en verlangens weer de adem in de keel laat stokken.
Voor het echie in het echte treden met witte linten aan een rok, dronken van geluk na een wilde huwelijksnacht.
Kassie kijken op drie zenders en lopen met een antenne op het platte dak. Geloven, ja echt geloven, in Sinterklaas.
Rob Mientjes
wij van de pom wensen Rob ook een prachtig 2026 – altijd weer blij met zijn bijdragen aan de wedstrijd en de maandag op de pom. bijzondere bijdragen – zo ook dit persoonlijke betoog en hoe een individu op zoek kan zijn naar een betere wereld waarin de mooie dingen nog een plaats kunnen hebben. het is altijd een beetje keukenhof als Rob de site der sites bezoekt. afwiselend en van een innemende natuurlijkheid.
hoe zij de jaren
soms nog terugvindt
in bewaarde agenda’s
lang nog
zal zij 25 schrijven
in het nieuwe jaar
26 wacht geduldig
wordt toch wel
bij de eeuw gevoegd
ook haar jaren
naderen nu
een bepaalde tijd
anke labrie
Ook anke een gezond en inspirerend 2026! in een nieuwe levensfase de dichter en schilder in een nieuw optrekje in het groene buitenveldert – dat de nieuwe omgeving haar rust zal geven – en levenskracht. en dat we nog lang mogen genieten hier van haar bijzondere poëtische bijdragen waarin in de grootste eenvoud van taal de diepste gevoelens zo kleurrijk worden weergegeven.
Hier laat op zaterdagavond mijn bijdrage aan de enige virtuele: 26 en 27.
Gelukkig nieuwjaar!
De wereld van 26
De wereld van 26 brengt ons
onder wolken vol tijdelijke sneeuw
glad wandelen naar de toekomst is glijden
rond de waarde van de huidige aarde
het jaar begint helaas in Venezuela
daar doet deze tijd van de aarde niets aan
in het jaar 27 zal alles universeel anders zijn
onvoorspelbaar vanwege loze verwachting
nu de zondag er inmiddels aan begint
zal de hoop iets nieuws verzinnen.
Rik van Boeckel
3 januari 2026
wat moeten we nog van onze wereldreiziger dichter en muzikaal vormgever zeggen – dat zijn bijdragen altijd weer hemel en aarde van de pom bewegen – zijn levensritme altijd weer aanstekelijk werkt en dat de dichter altijd weer een bijzondere kant van een thema weet te belichten – altijd nieuw altijd op de grens van journalistiek muziek en poëzie. rik een fijn en bijzonder 2026! dank voor al je bijdragen.
