Rob Mientjes – Laat alle meneer de presidenten maar zacht slapen…


Hersenspinsels in mêlee

Mijn kasteel trilt op haar veste. Het huis van weleer, waarvan torens zich aftekenen, glowing in the dark. Thuisvoelen, het wordt steeds moeilijker in een wereld die van zichzelf vervreemd. Waar mensen in het begin van de nacht, elkaar met vuurwerk bestoken, in plaats van het glas te heffen op nieuwe dromen en kleine beetjes vrede. Nachtmerries schieten uit de loop; moet het slechte dan toch zegevieren? Kristalhelder zou deze nacht moeten zijn, waarin het licht een plek verovert en dwars door tunnels schijnt. Lege hulsen dwalen achter mobiele pistolen, mitrailleurs die alles, maar dan ook alles voor de eeuwigheid vastleggen, in snapshots van een foute oorlog.

Alles voor YouTube. Een eeuwigheid in terminus, want hoe vluchtig en kortstondig is het leven van mobiel. Een Apple voor de dorst, een Samsung die Delilah keelt. Zelfredzaamheid, handhaving, alles gaat naar de Filistijnen.

Je maintendrai en drink iedere dag vier liter water, zorg dat alle batterijen geladen zijn, hoed mezelf voor kanonnenvlees, maak van mijn kasteel een vesting, onneembaar en hang het vol met prikkende rode rozen. Liefde moet bloeien en bloeden. Laat alle meneer de presidenten maar zacht slapen. Het leven is en blijft een sprookje, een gebed zonder end. Op de kast naast de tv kijkt Boeddha mij droevig aan en houdt de handen op zijn oren. Ongehoord zen. Niets meer wil hij horen. Van niets meer wil hij weten. Zou ik hem nu nog geloven, aanbidden, zou ik eindelijk weten wie ik ben. Om dan te beseffen dat het niet van deze wereld is. Zo los ik op in space, zie slechts droomkastelen zonder entree, hersenspinsels in mêlee.

Rob Mientjes

Share This:

Gepubliceerd door Pom Wolff

Hoi, welkom op mijn site pomgedichten. De site is in langzame opbouw net als de dichter. Ik ben geboren in Amsterdam, ik leef daar en wil daar ook wel doodgaan. Ik studeerde Nederlands aan de Universiteit van Amsterdam, Rechten aan de Vrije Universiteit en werk als juridisch adviseur in de hoofdstad. Jan Arends is mijn favoriete dichter dan Kopland dan Menno Wigman. Paul van Ostaijen mijn dandyman. In slammersland geniet ik van Roop, Karlijn Groet, Peter M van der Linden - ACG natuurlijk, Ditmar Bakker, Jürgen Smit en Daan Doesborgh. En wat moet ik zeggen nog van Robin Block ( “hee ouwe wolf”) de wildemannen, lucky fonz III - Sander Koolwijk of Tom Zinger: "er is hier zeker 80 centimeter plant waar jij geen weet van hebt...." - mijn windroosmaatjes. Mijn optredens bezorgden mij eretitels: landelijk slamfinalist 2003, 2004, 2005 en brons in Tivoli in 2006, 2007 en 2010, 2011, 2012 en ook weer in 2013. - Dichter van het jaar in Delft 2005, voorts slamjaarwinnaar 2005 van de poëzieslag in Festina Len-te te Amsterdam, winnaar van Slamersfoort 2006. Jaarfinale Zeist 2007 en de BRUNA poézieprijs 2007 in mijn zak. Ik ben de hoogste nieuwe binnenkomer op de jaar-lijkse top-200 lijst van bekendste dichters Rottend Staal – Epibreren 2005. In 2008 kreeg Pom Wolff De Gouden Slamburger uitgereikt vanuit de Universiteit Utrecht – afdeling letteren en won hij het 2e Drentse open dichtfestival. op 19 april 2009 verscheen de bundel 'die ziekte van guigelton' - winnaar jaarfinale slamersfoort 2009. in 2010 won hij de dicht-slam-rap van boxtel en de dobbelslam van entiteit blauw te utrecht. in 2012 de grote prijs van Grimbergen én DE REBELPRIJS voor de poëzie van de REBELLENKLUP. Tot zover enig geronk. In 2014 presenteerde uitgeverij Douane op 22/11 in Café Eijlders de pracht bundel: 'een vrouw schrijft een jongen'. Sven Ariaans schreef in zijn juryjrapport Festina Lente Amsterdam: “Het is iemand die je zenuwen blootlegt om vervolgens op vaderlijke toon te zeggen dat die pijn jouw pijn moet zijn en dat er geen zalf bestaat. Elke cognitieve dissonantie die je voor jezelf op prettig hypocriete wijze had opgeheven, wordt je ingewreven, of zoals medejurylid Simon Vinkenoog het kernachtig zei: "hij verschaft illusieloos inzicht in de werkelijkheid". Ik voel me in deze omschrijving wel thuis.) 'je bent erg mens' van pom wolff verscheen in de befaamde Windroosserie in september 2005 en was in een mum van tijd uitverkocht. Nieuw werk - 'toen je stilte stuurde' verscheen op 18 november 2006 wederom bij Uitgeverij Holland te Haarlem. ook deze bundel was meteen uitverkocht. erik jan Harmens interviewde pom wolff over deze bundel in de avonden van villa VPRO.

Laat een reactie achter