dank aan alle inzenders – heerlijke zonnige poëzie mochten we genieten op deze zondagochtend – Frans Terken wint vandaag – terug in het leven terug met poëzie – het leven weer langzaam genietend binnen de mogelijkheden die hem nu weer gegeven zijn – en dat wij van zijn gedichten kunnen blijven genieten – zo zal het zijn op pomgedichten. geniet van de gedichten – de commentaren onder de gedichten en het met goud geladen gedicht van Frans Terken:
Mooi zo, Antwerpen en een terras in de zon, dat is het betere leven.
Het gaat nog wel even duren voordat ik zover ben.
Tot die tijd maar vanuit huis, het komt wel weer.
Zonnige groet,
Frans
Achter ademwolkjes aan
Hadden wij de zon niet
wij zaten in tijdloos donker en
alle schijn tegen op wat licht brengt
laat het de glazen vullen
met zang en dans
een winterschittering
om het lijf warm te houden
ik zie de stralende ogen om mij heen
het klinkt als muziek in onze oren
dat ik hier zo mag staan
dat grijpen naar de stralen
die ik bijna kwijt was
zo in de zon te lopen en te mogen blijven
gaan achter ademwolkjes aan
in het licht van een nieuwe dag
© FT 24.01.2026
ik zie er naar uit Frans – een wijntje in de zon op een terras met jou – dat we proosten op het leven – grijpen we gulzig naar de warmte – alle warmte. al het leven!
- Pieter Stroop van Renen – die zonderling, die Franse zon
- Ien Verrips – recept voor moeilijke tijden
- Anke Labrie – gekoesterd door de zon
- Cartouche -o, zon zing mij een gezicht
- Elbert Gonggrijp – in het uitnodigend licht
- Rob Mientjes -in oranje einder
- Frans Terken – in het licht van een nieuwe dag
- Rik van Boeckel – het open licht van de toekomst
- Luk Paard – en de zonnestrale door je lijf
zie daar de zondagochtendwedstrijd – wie wint de enige echte virtuele – naar het heerlijke optimisme van de topband LUDO op hun zonneterras – ‘de zon schijnt in mijn ogen en weerspiegelt in mijn glas – wij blijven hier tot aan het eind – wij blijven tot de zon weer schijnt…’ – de zonnetrofee op pomgedichten.nl? een beetje optimisme kunnen we wel gebruiken in deze maanden – al dan niet met een bolleke in de hand – de topband LUDO gaat ons voor – U kent de regels: gedichten niet te lang svp tenzij noodzaak – 20 regels is genoeg – insturen voor zondag 10 uur 30. stuur in op het u bekende gmail.com adres van pomgedichten@ – of benut de blauwe contact functie boven aan pagina. of laat onder dit item een reactie achter -ik zorg er voor dat uw gedicht in het item wordt geplaatst. commentaar als altijd verzekerd.
ochtend
het was een ochtend
die zo de poëzie in kan
maar die ik toch nog even
voor mij houden wil
alles was er
waar dichters over schrijven
een wit bed om uit te rusten
een croissant en koffie ook
maar dat de zon scheen
in je tuin in december
en deze ochtend in haar handen nam
zoals jij die van mij
is het mooiste dat mij overkwam
in de hardste winter van mijn zijn
pomwolff
De Franse zon
Ruikt naar asfalt dat gesmolten
Aan je voeten ligt,
Naar de lucht uit drooggevallen putten
In het straatje en het geluid van zwaluwen,
Laag over.
Een Orangina maakt een
Geel getrokken schaduw
Bij het menu van een vakantie.
Een rode plek maakt je wakker,
Hij glimt en gloeit
Op de schedel van de ober.
Komt dat zien, die
zonderling, die Franse zon.
Pieter Stroop van Renen
heerlijke zonnige gedichten toch weer in de koude vriesnacht verstuurd – en er vliegen al zwaluwen door de poëzie van Pieter heen – zoals altijd lezen we intense woorden bij deze dichter – is er vakantie dan is er ook vakantie met hier zo her en der zonderlinge kleurrijke vlekjes.
meerdere zwaluwen maken hier met enige voorzichtigheid een zomers gedicht.
Marisol
Jij zult nu zelf gaan
wonen in het wonder
vol sprekend huis van al
je sprankelende woorden
de drempel overschreden
heb je mij als vette klei
bevloeid, gewekt tot leven
een woonboot van papyrus
uit eigen riet gesneden
met zeilen lentegroen
op weg naar ooit
als ster herboren godenkind
dat met jouw zonnelied en naam
nieuwe wereld schept – mij
doet laven aan je stralen
over een bloem-bezaaide aarde
strijkend in tinten helend licht
o, zon
zing mij een gezicht
24-01-2026 / Cartouche
Cartouche is altijd goed in vrouwen of in mooie meisjes – (Marisol: populaire Spaanse meisjesnaam betekent ‘zonnige zee’ of ‘Onze-Lieve-Vrouw van de Eenzaamheid’. of nog beter vaak – het (terug)verlangen naar vrouwelijk moois – welke marisol de dichter hier ook beschrijft – het is in de warmte van een magistrale stralende zon – om de dichter van doorn nog maar eens te citeren – zingt smeekt de dichter hier de zon haar te zien. we worden er warm van.
De zon te zien in jouw ogen, in het fonkelende glas,
op zo’n mooie avond, op zo’n zeldzaam mooie dag –
Niets gebeurt voor niets en het gaat maar niet
voorbij – ik zeg het je, het geeft niet, je had
net zo goed niet hier hoeven zijn,
moet ik je nog zien uit te vinden,
ben ik je in het zoeken kwijtgeraakt –
hier in het uitnodigend licht, daar
waar ik je niet eerder heb waargenomen,
drink ik de wijn, proost ik op ons beiden,
verblijf ik elders, heb ik jouw vandaag
voorlopig nog te gissen –
Elbert Gonggrijp
ook elbert houdt van opsparen – niet alles in ene – de dichter schrijft beetje voor beetje het schone geluk tegemoet – hij neemt er wel een wijntje bij – zoals het een goed verlangen betaamt.
gedragen door zacht kabbelende golven
gewoon alleen maar drijven
heel ver uit de kust
gekoesterd door de zon
die al haar warmte gaf die dag
de winter langzaam weg liet ebben
in de verte kinderstemmen
net nog hoorbaar
spelend en vol levenslust
na een kleine aarzeling
toch maar terug gezwommen
anke labrie
heel even ver weg van alles – wegdromend de winter uit – de verre warmte in van ooit of nooit meer zo – een gevoel dat beschreven kan worden in gedichten – of in liedjes – om ook weer terug te keren – een breekbaar gedicht. ‘we zouden niet bezwijken…’ zingt alex roeka hier.
kijk hooguit 1 keer nieuws per dag
zet de radio maar op muziek
en zoek de vreugde
die zich altijd vinden laat
laat de krant maar op de mat
parkeer de onrust
loop rechtop en
zoek de vreugde
koop wat extra chocola
voor in je noodpakket
en zet het buiten ‘t zicht
in de kelderkast misschien
zoek de vreugde, zoek de lach
en het plezier maar
laat je niet blij maken met een dooie mus
zoek de ware vreugde die zich zeker vinden laat
je zult merken dat je niet de enige bent
alleen dat al
jan 2026/IEN VERRIPS
goede raad van de dichter nooit weg – maar die extra sjokola mag best in het zicht hoor – die moet niet in het donker in mijn hoofd branden – dan leef ik niet meer rustig haha. trouwens dat hele noodpakket kan het raam uit hier in de jordaan op drie hoog achter. wijn, gevulde koeken van de hartog en de chocola van prenger en nog een gebakje van holtkamp toe – ZO komen we de winter door. én wat lieve zonnestralen in poëzie of van de singer songwriter. of echte.
De minstreel van de morgenstond
De minstreel kruipt uit zijn tent
met een lach hahaha
hij is de minstreel met een vrolijk gezicht
de minstreel van het licht
hij drinkt cappuccino bij zijn tent
op een stoel onder stralen van de zon
zo warm en rond in de morgenstond
en schrijft zo zijn wakkere lied
muziek houdt hem jong
zingt zijn stem naar de dag
het open licht van de toekomst
is wat hem ‘s ochtends toelaat
de minstreel van de morgenstond
is zo wakker en gezond.
Rik van Boeckel
24 januari 2026
ja Rik begrijp ik wel – ik zie een camping voor mij – de ochtendzon – de vroege koffie – opkomende warmte – een geliefde die ook aan de koffie is naast je – mooie dingen schrijven – leest hij of zij haar of hem voor – mooi leven.
“ zon mij as’n zomer “
( uit de rudolf valentino-reeks maar dan des paard)
laat ons zomer houde en de zonnestrale
door je lijf prieme zodat je zou gloeie
en ik van minder nie houd dan gebrand
in je hele lijf
ik wil zomer houde en van jou
zonder te hoeve spreke en
me naam door alles heen
je zien danse door dag en nacht
van dag tot dag met de warmte
van me hart
ik wil zomer houde
dat jij straalt zoas’n
mooiste zon op huid
© luk paard
(voor’et meisje)
nou het meisje zal gloeien. zoveel hartstocht heerlijk – zo nodig in dit koude jaargetijde. en laat dat maar aan de rockdichter over – met zijn nieuwe hart – nog hartstochtelijker de woorden de regels de stralen de dansen dan het oude hart geven kon. bij luk paard is het in elk gedicht zomer.
Vrolijkheid ten top. Himmelhoch jaugzend. Vanuit het zonnige Zuiden.
Ollekebolleke
repesolleke
zon op ons gezicht
ogen branden vuur
het hart slaat naar buiten
polsen stuwen volle kracht
schuimkoppen op de glazen
bitterballen in het vet
en de zee maar kabbelen
over wel en wee
en eb en vloed
die regelmatig stoeien
zon popt op aan horizon
lacht met big smile
ons leven toe
om na een dag vol schijn
zacht te zakken
in oranje einder
Rob Mientjes
het zonnige zuiden door Rob hier onder de aandacht gebracht. ik dacht even aan douce france maar het is limburg of brabant – want er zijn bitterballen – IK KOM ERAAN! haha – zeer zonnig gedicht – geef mij ook zon bitterballen en gevulde glazen. oja en de liefde.
