Blue Monday – over de nieuwe partijleider die de grootvaderlandsche eer ten deel valt, de reïncarnatie van de kapper van Leni Riefenstahl te hebben opgespoord.
wij van de pom kregen een aanbod dat we niet konden weigeren. het aanbod: ‘maandelijkse column voor pomgedichten’ – de voorwaarde: ‘een pseudoniem als het maar niet naar mij is te herleiden’ – in wezen een geweldig eerbetoon aan de pomsite – een maandelijkse bijdrage van een literaire grootheid – en ik overdrijf niet – u zult de kwaliteit van de tekst aflezen – tsja welk niet herleidbaar pseudoniem zullen we kiezen? we kiezen BLUE MONDAY – elke maand dus op een maandag BLUE MONDAY op uw pom – vandaag de tweede!
Blue monday
Het zal de oplettende kiezer niet zijn ontgaan: in het kielzog van Wilders’ afbrokkelende kiesveestapel kon de partij van Neerlands boreale sneeuwschuiver zijn plaats in het spectrum van de miskenden en hopelozen deels innemen. Helaas gaan de Fahnen niet hoch en worden de Reihen niet fest geschlossen met voornoemde poederneus als vaandeldrager, want dan waren twee zetels het hoogst haalbare geweest. Nee, er waait een frisse wind door het het Forum voor Demagogie, in deze darkroom voor doorgesnoven corpsballen en hooligans is nu een vrouw aan het roer.
De nieuwe partijleider valt de grootvaderlandsche eer ten deel, de reïncarnatie van de kapper van Leni Riefenstahl te hebben opgespoord. Alleen daarvoor heeft ze al een ijzeren kruis verdiend, hoewel een vluchtige blik op haar kapsel de verdenking voedt dat haar kruis sowieso bij Krupp is geproduceerd.
We zien een vrouw die, omringd en geliefd door vooraanstaande Europese neonazi’s, bij ieder orgasme – je weet wel wat – schreeuwt. Als Alice Weidel een liefdeskind met Hermann Goering had gebaard – wat je als lesbienne al niet over hebt voor de toekomst van Duitsland – zou Lidewij de Vos im Stechschritt uit de Reichslenden zijn gemarcheerd. En de nieuwe wind? Die ruikt naar de scheten van het voormalig kopstuk na een avond stevig doorhalen op boeuf ketamine: bruin.
Voor de laatste zevenendertig linkse kiezers doet het er verder natuurlijk niet toe welk etiket de laatste resten solidariteit uit de samenleving gaat slopen. Geert, Lidewij of DJ Jopie… Zij maken de muziek waarop Yesilgöz danst en met haar ook de toekomstig premier en zijn liefste Bontebal. En de hardwerkende Nederlander? Die blijkt eens te meer een dom rund dat voor de zoveelste keer zijn eigen slager heeft gekozen.
Blue Monday
Share This:
Gepubliceerd door Pom Wolff
Hoi, welkom op mijn site pomgedichten. De site is in langzame opbouw net als de dichter. Ik ben geboren in Amsterdam, ik leef daar en wil daar ook wel doodgaan. Ik studeerde Nederlands aan de Universiteit van Amsterdam, Rechten aan de Vrije Universiteit en werk als juridisch adviseur in de hoofdstad. Jan Arends is mijn favoriete dichter dan Kopland dan Menno Wigman. Paul van Ostaijen mijn dandyman.
In slammersland geniet ik van Roop, Karlijn Groet, Peter M van der Linden - ACG natuurlijk, Ditmar Bakker, Jürgen Smit en Daan Doesborgh. En wat moet ik zeggen nog van Robin Block ( “hee ouwe wolf”) de wildemannen, lucky fonz III - Sander Koolwijk of Tom Zinger: "er is hier zeker 80 centimeter plant waar jij geen weet van hebt...." - mijn windroosmaatjes.
Mijn optredens bezorgden mij eretitels: landelijk slamfinalist 2003, 2004, 2005 en brons in Tivoli in 2006, 2007 en 2010, 2011, 2012 en ook weer in 2013. - Dichter van het jaar in Delft 2005, voorts slamjaarwinnaar 2005 van de poëzieslag in Festina Len-te te Amsterdam, winnaar van Slamersfoort 2006. Jaarfinale Zeist 2007 en de BRUNA poézieprijs 2007 in mijn zak. Ik ben de hoogste nieuwe binnenkomer op de jaar-lijkse top-200 lijst van bekendste dichters Rottend Staal – Epibreren 2005. In 2008 kreeg Pom Wolff De Gouden Slamburger uitgereikt vanuit de Universiteit Utrecht – afdeling letteren en won hij het 2e Drentse open dichtfestival. op 19 april 2009 verscheen de bundel 'die ziekte van guigelton' - winnaar jaarfinale slamersfoort 2009. in 2010 won hij de dicht-slam-rap van boxtel en de dobbelslam van entiteit blauw te utrecht. in 2012 de grote prijs van Grimbergen én DE REBELPRIJS voor de poëzie van de REBELLENKLUP. Tot zover enig geronk. In 2014 presenteerde uitgeverij Douane op 22/11 in Café Eijlders de pracht bundel: 'een vrouw schrijft een jongen'.
Sven Ariaans schreef in zijn juryjrapport Festina Lente Amsterdam: “Het is iemand die je zenuwen blootlegt om vervolgens op vaderlijke toon te zeggen dat die pijn jouw pijn moet zijn en dat er geen zalf bestaat. Elke cognitieve dissonantie die je voor jezelf op prettig hypocriete wijze had opgeheven, wordt je ingewreven, of zoals medejurylid Simon Vinkenoog het kernachtig zei: "hij verschaft illusieloos inzicht in de werkelijkheid". Ik voel me in deze omschrijving wel thuis.)
'je bent erg mens' van pom wolff verscheen in de befaamde Windroosserie in september 2005 en was in een mum van tijd uitverkocht. Nieuw werk - 'toen je stilte stuurde' verscheen op 18 november 2006 wederom bij Uitgeverij Holland te Haarlem. ook deze bundel was meteen uitverkocht. erik jan Harmens interviewde pom wolff over deze bundel in de avonden van villa VPRO.
Bekijk meer berichten
