VON SOLO – De Overheid begint steeds meer op een idiocratie te lijken, die vooral achter de feiten aan loopt.

Geplaatst doorPom Wolff Laat een reactie achter op VON SOLO – De Overheid begint steeds meer op een idiocratie te lijken, die vooral achter de feiten aan loopt.

In het zitje schuin tegenover me in de trein zit een man. Hij ziet er op het oog heel normaal uit. Standaard New Balance schoenen. Spijkerbroek. Katoenen overhemd. Verzorgd kapsel. Rond de één meter tachtig. Slank postuur. Bruine leren schoudertas. Wat me opvalt is zijn bril. Hij draagt een META-bril. Dat is bril waarin op de hoeken twee camera’s zitten, die het mogelijk maken te filmen wat je ziet. 

Langzaam haal ik mijn iPhone uit mijn zak. Ik richt mijn camera op de man. Het duurt even voor hij ziet, dat ik mijn telefoon op hem gericht heb. Dan kijkt hij me aan. Ik zie hem door zijn smartglasses heen twijfelen. Hij besluit wat te zeggen. ‘Waarom zit je me te filmen?’ Ik zeg dat ik hem niet zit te filmen. Hij zegt, dat hij me niet gelooft en dat ik moet ophouden. Daarop vraag ik of hij me nu zit te filmen. Daarop geeft hij geen antwoord. Hij staat op en loopt de coupé uit. Mijn camera hoef ik niet uit te zetten. Die stond niet aan.

Het is soms opvallend hoe laks en lankmoedig de Overheid reageert op zogenaamde noviteiten in de samenleving. De introductie van de Fatbike bijvoorbeeld. Vanaf moment één een bedreiging voor verkeersveiligheid en openbare orde. Sommige politici koeren wel dat er wat aan gedaan moet worden. Maar acteren ho maar.
 
De META-bril vormt echter een veel grotere bedreiging. Het tegenstrijdige is, dat we zoiets als een privacy wet hebben in Nederland. Tot nu toe leidt die wet er vooral toe, dat daders van fraude tot verkrachting niet meer met naam en toenaam in beeld komen. En dat het in diverse takken van werk totaal onmogelijk geworden is nog fatsoenlijk te communiceren, omdat alle persoonsgegevens afgeschermd zijn voor de lagere goden, zodat niemand meer te vinden is. Maar als de Overheid en dan vooral de medewerkers gelieerd aan het Ministerie van Veiligheid iets zoeken, dan blijkt alles voorhanden.

En dan hebben we het nog niet eens over alle datacenters van de Overheid, die draaien op Microsoft. Zelfs Trump kan met zijn glazen bol op alles meekijken. Om van de Chinezen maar te zwijgen. En dan wordt er vervolgens een bril verzonnen, waarmee, naast de Ring- deurbel ook nog eens de wandelende camera’s worden geïntroduceerd. Als ik op een congres ben moet ik een A-4tje invullen dat ‘borgt’ dat ik niet gefotografeerd wordt als ik dat niet wil en ik moet schriftelijke toestemming geven dat mijn kind op de schoolfoto mag, maar op straat ben ik ineens vogelvrij. 

De Overheid begint in die zin steeds meer op een idiocratie te lijken, die vooral achter de feiten aan loopt. Wat ik al van mijlen ver zie aankomen, daar worden gewoon geen maatregelen meer op genomen, omdat alle regels en besluitvormingsprocedures dat onmogelijk maken. Je had fatbikes kunnen verbieden, je had de META-bril kunnen verbieden. Je had je data centers onder eigen beheer kunnen houden. Je had smartphones op scholen in de ban kunnen doen. Je had Chemours kunnen sluiten wegens het nog steeds lozen van PFAS. Je had zoveel. Zoveel meer. Als er lef en doorzettingsvermogen was geweest. Maar wat je deed, was zo weinig mogelijk, door te doen of ingrijpen niet mogelijk was. 
Je had je ziel ook NIET kunnen verkopen. 

VON SOLO
DICHTER, COLUMNIST,  PERFORMER EN CINEAST
Check de actualiteiten van VON SOLO op www.vonsolo.nl
Lees ook de wekelijkse column van VON SOLO op www.POMgedichten.nl 

Share This:

Gepubliceerd door Pom Wolff

Hoi, welkom op mijn site pomgedichten. De site is in langzame opbouw net als de dichter. Ik ben geboren in Amsterdam, ik leef daar en wil daar ook wel doodgaan. Ik studeerde Nederlands aan de Universiteit van Amsterdam, Rechten aan de Vrije Universiteit en werk als juridisch adviseur in de hoofdstad. Jan Arends is mijn favoriete dichter dan Kopland dan Menno Wigman. Paul van Ostaijen mijn dandyman. In slammersland geniet ik van Roop, Karlijn Groet, Peter M van der Linden - ACG natuurlijk, Ditmar Bakker, Jürgen Smit en Daan Doesborgh. En wat moet ik zeggen nog van Robin Block ( “hee ouwe wolf”) de wildemannen, lucky fonz III - Sander Koolwijk of Tom Zinger: "er is hier zeker 80 centimeter plant waar jij geen weet van hebt...." - mijn windroosmaatjes. Mijn optredens bezorgden mij eretitels: landelijk slamfinalist 2003, 2004, 2005 en brons in Tivoli in 2006, 2007 en 2010, 2011, 2012 en ook weer in 2013. - Dichter van het jaar in Delft 2005, voorts slamjaarwinnaar 2005 van de poëzieslag in Festina Len-te te Amsterdam, winnaar van Slamersfoort 2006. Jaarfinale Zeist 2007 en de BRUNA poézieprijs 2007 in mijn zak. Ik ben de hoogste nieuwe binnenkomer op de jaar-lijkse top-200 lijst van bekendste dichters Rottend Staal – Epibreren 2005. In 2008 kreeg Pom Wolff De Gouden Slamburger uitgereikt vanuit de Universiteit Utrecht – afdeling letteren en won hij het 2e Drentse open dichtfestival. op 19 april 2009 verscheen de bundel 'die ziekte van guigelton' - winnaar jaarfinale slamersfoort 2009. in 2010 won hij de dicht-slam-rap van boxtel en de dobbelslam van entiteit blauw te utrecht. in 2012 de grote prijs van Grimbergen én DE REBELPRIJS voor de poëzie van de REBELLENKLUP. Tot zover enig geronk. In 2014 presenteerde uitgeverij Douane op 22/11 in Café Eijlders de pracht bundel: 'een vrouw schrijft een jongen'. Sven Ariaans schreef in zijn juryjrapport Festina Lente Amsterdam: “Het is iemand die je zenuwen blootlegt om vervolgens op vaderlijke toon te zeggen dat die pijn jouw pijn moet zijn en dat er geen zalf bestaat. Elke cognitieve dissonantie die je voor jezelf op prettig hypocriete wijze had opgeheven, wordt je ingewreven, of zoals medejurylid Simon Vinkenoog het kernachtig zei: "hij verschaft illusieloos inzicht in de werkelijkheid". Ik voel me in deze omschrijving wel thuis.) 'je bent erg mens' van pom wolff verscheen in de befaamde Windroosserie in september 2005 en was in een mum van tijd uitverkocht. Nieuw werk - 'toen je stilte stuurde' verscheen op 18 november 2006 wederom bij Uitgeverij Holland te Haarlem. ook deze bundel was meteen uitverkocht. erik jan Harmens interviewde pom wolff over deze bundel in de avonden van villa VPRO.

Laat een reactie achter