wie wint de enige echte virtuele – zigzaggend thuiskomen – zondagochtendwedstrijd op pomgedichten.nl? 

  • Karel Wasch – elke stap een onderhandeling tussen lichaam en zwaartekracht…
  • MartinB – Prijzen en erkenning doen er volgens mij  
    niet toe. Vooral zolang ik ze niet krijg…column Ingmar Heytze
  • Rik van Boeckel – fietsers passeren zigzaggend
  • Luk Paard – zij en ik zigzaggend vernield
  • Rob Mientjes – bowie himself daalt op me neer
‘wie wint de enige echte virtuele zigzaggend thuiskomen zondagochtendwedstrijd op pomgedichten.nl? 
 
ach we kennen het gevoel allemaal wel – en zeker in het weekend wordt er nogal wat gezigzagd – zo ook in letterland – ook voor dichters openbaart zich het wonderbaarlijke thuiskomen: dat er thuisgekomen is is op zich al een wonder maar dat daarbij en/of  daarnaast de mens ook nog in staat is tot dat bovenaardse sierlijke gezigzag is in wezen meer dan een wonder – en zo betreden we dit weekend het domein van de poëzie – we lezen u graag – u kent de regels:  gedichten niet te lang svp tenzij noodzaak – 20 regels is genoeg – insturen voor zondag 10 uur 30. stuur in op het u bekende gmail.com adres van pomgedichten@ – of benut de blauwe contact functie boven aan pagina. of laat onder dit item een reactie achter -ik zorg er voor dat uw gedicht in het item wordt geplaatst. commentaar als altijd verzekerd.
 

—————————————-
 
kijk ze varen – zie ze gaan
 
er lagen trage schepen stil
net voor de einder         
ik riep wat een water allemaal
waar heb ik dat aan verdiend 

ik groette de aanwezigen
als jullie dit het einde vinden
prima hoor – maar ik moet gaan
ik moet nog schrijven

kloppende gedichten schrijven
eenmaal thuis aan lager wal 
riep ik – geef mij water heel veel water
en kijk ze varen – zie ze gaan
 
zag de slepend trage schepen
in de wallen van haar ogen
verder gaan – dacht – nooit gekregen
wat ik altijd heb gewild
 
 
pom wolff

 
zigzaggend thuiskomen
 
De straat is langer dan normaal
zelfs de stoep beweegt een beetje mee
lantaarnpalen staan uit het lood
 
Mijn voeten trekken ieder een eigen plan
de linker wil naar huis,
rechts vindt dat er nog genoeg nacht is.
 
De sleutel past opeens nauwelijks meer in zijn slot,
mijn jas heb ik verloren
de gedachten bleven achter bij het laatste glas.
 
Ik probeer recht te lopen
maar de wereld om mij heen
vraagt kennelijk om bochten
elke stap een onderhandeling
tussen lichaam en zwaartekracht.
 
De deur valt-toch nog- achter mij dicht
stilte in huis voelt vertrouwd.
Eerst schoenen uit 
dan een groot glas water en
de belofte dat dit de laatste keer is..
 
Tot de volgende keer.
 
Karel Wasch

 

Stoomcursus poëzie

Er bestaat dus echt een stoomcursus poëzie. Twee zaterdagen voor 350 euro.  
Het is een geruststellende gedachte dat er in de poëzie nog geld te verdienen
valt. Alleen niet met gedichten.

De cursus wordt gegeven door Ingmar Heytze. Ik heb niets tegen Heytze.  
Dat lijkt me wederzijds. Hij kan schrijven en zal ongetwijfeld verstandige
dingen vertellen over ritme, beeldspraak en schrappen. Vooral dat laatste
lijkt me nuttig.  

Volgens de cursusomschrijving leer je kijken, werken en denken als een
dichter. Ik probeer het al jaren en kom niet verder dan kijken of iemand mijn
werk heeft gelezen, werken aan mijn zelfoverschatting en denken dat de rest
van Nederland er niets van begrijpt.

Er wordt zelfs gesproken over een lifehack voor dichters.
Een lifehack. Voor poëzie. Voor 350 euro verwacht ik minstens dat mijn
verzameld werk wordt vernietigd.

Ik beschouw mezelf als kritisch buitenstaander. Dat klinkt beter dan iemand
die nergens voor wordt uitgenodigd. Prijzen en erkenning doen er volgens mij  
niet toe. Vooral zolang ik ze niet krijg. Wanneer een jury mijn gedicht afwijst, verandert die binnen enkele seconden in een verzameling ongeletterde
aardappelen.

Ook ik wil eerlijke kritiek. Totdat iemand ermee komt. Dan leg ik uit welke
diepere laag de lezer heeft gemist en waarom die zwakke passage  
juist essentieel is. Na afloop noem ik die persoon een zeikerd.

Ik zou best naar die cursus willen. Niet om dichter te worden. Dat ben ik al.
Dat staat nergens officieel geregistreerd, maar mijn moeder heeft ooit gezegd
dat ik mooi kon schrijven. Ik stel me voor dat Heytze mijn gedicht leest, een
strofe schrapt en vraagt waarom ik eigenlijk drie keer hetzelfde zeg. Ik zou
hem geduldig uitleggen dat herhaling een belangrijk stijlmiddel is.
Vervolgens zou ik hem vragen of hij zelf weleens iets fatsoenlijks heeft
geschreven. Het lijkt me verstandig vooraf te informeren of de cursusprijs
inclusief ruzie is.

Maar misschien moet ik die 350 euro gewoon betalen. Twee zaterdagen
luisteren, aantekeningen maken en mijn grote mond houden. Stel dat Heytze
gelijk heeft. Dat mijn gedicht inderdaad beter wordt wanneer ik de helft weggooi.

Dat zou verschrikkelijk zijn.

Dan heb ik jarenlang niet alleen slechte gedichten geschreven, maar ze ook
nog met grote overtuiging verdedigd. Ik zou hem bedanken, naar huis gaan  
en het verbeterde gedicht opnieuw lezen. Vervolgens zou ik een vernietigende
column schrijven over een dichter die voor 350 euro andere mensen leert hoe
ze moeten schrijven.

Ik zou die column nog eens kritisch nalezen, er drie overbodige alinea’s uit
schrappen en tevreden vaststellen dat hij regelrecht uitstekend was.

MARTIN-B

De zigzag wandeling

Voeten wandelen rustig door de stad 
door straten vol winkels en huizen
voetgangers en fietsers passeren
zigzaggend mijn armen en benen 

soms begint de dag met mooie zon
een andere keer met wolken vol regen
dat verschilt wisselvallig per uur
de paraplu vergeten is geen zegen 

het zebrapad leidt naar huis
langs bomen met kale herfst takken
en bladeren op de stoep
schoenen kunnen niks ontwijken 

de huisdeur opent via de juiste sleutel 
schoenen uit sloffen aan
zo is zigzaggen voorbij gegaan
het raam laat verkeer in mijn ogen staan.


Rik van Boeckel 
20 november 2026

(de rockdichter): zo weeral is de week gaan vliege…zondag dus en ter pom u weet wel de dichter…en de dichters…en de wedstrijd die geen…aaah en zig zag…zigzaggend (dàt thema)…heen en weer dus…slappe bene…knappe bene…sterke bene en weer op…na’et neergegaan…zo de zigzag…links rechts overhelle…ik veer op met muziek gedrage…dans dans dans…the dance-hall druipt zweet…’n band speelt ten dans…dans dans dans…ik ben’et mannetje uit me drome…sterk en onweerstaanbaar…zij…de meisjes dansend langs me heen…eentje lonkt me naar haar toe…goddedomme ik wankel…verlies me in’n droom…’k wil de knal…en zij en ik zigzaggend ‘et helemaal opgaan in elkaar!

 ” knal “

zaterdag in de nacht
klaar om te score
’n grote wereld geopend
ik word high

 jonge tijgers sneuvele
wilde honde vrete
lange bene om rond te kronkele
 
zal ze danse aan me wang
en op me lippe dan de hare
de mure moete om
 
zweet en kippenvel
trillende bene
k’maan laat ons doorgaan
knal nog es lieverd

 vannacht moge we
strompelend
volledig wrak

zij en ik
zigzaggend
vernield in elkaar

 
© luk paard
 
 



Ziggy zigzag

Ik neem de straat drie keer
middenin de nacht
bij volle maan
zie spoken op het dak
schimmels en ander gespuis
over de bezem gesprongen
in mijn stamcafé
gesprongen niet echt
eerder gestruikeld
en geduwd
beatles, stones
dreunen nog na
nogmaals neem ik drie keer de straat
als schuinsmarcheerder
niemand die het ziet
zwalkend val ik om
en aanschouw wat sterrenstof
bowie himself daalt op me neer
zalig strek ik mijn benen
proef de nacht op mijn tong
het licht gaat uit

Rob Mientjes

Share This:

Gepubliceerd door Pom Wolff

Hoi, welkom op mijn site pomgedichten. De site is in langzame opbouw net als de dichter. Ik ben geboren in Amsterdam, ik leef daar en wil daar ook wel doodgaan. Ik studeerde Nederlands aan de Universiteit van Amsterdam, Rechten aan de Vrije Universiteit en werk als juridisch adviseur in de hoofdstad. Jan Arends is mijn favoriete dichter dan Kopland dan Menno Wigman. Paul van Ostaijen mijn dandyman. In slammersland geniet ik van Roop, Karlijn Groet, Peter M van der Linden - ACG natuurlijk, Ditmar Bakker, Jürgen Smit en Daan Doesborgh. En wat moet ik zeggen nog van Robin Block ( “hee ouwe wolf”) de wildemannen, lucky fonz III - Sander Koolwijk of Tom Zinger: "er is hier zeker 80 centimeter plant waar jij geen weet van hebt...." - mijn windroosmaatjes. Mijn optredens bezorgden mij eretitels: landelijk slamfinalist 2003, 2004, 2005 en brons in Tivoli in 2006, 2007 en 2010, 2011, 2012 en ook weer in 2013. - Dichter van het jaar in Delft 2005, voorts slamjaarwinnaar 2005 van de poëzieslag in Festina Len-te te Amsterdam, winnaar van Slamersfoort 2006. Jaarfinale Zeist 2007 en de BRUNA poézieprijs 2007 in mijn zak. Ik ben de hoogste nieuwe binnenkomer op de jaar-lijkse top-200 lijst van bekendste dichters Rottend Staal – Epibreren 2005. In 2008 kreeg Pom Wolff De Gouden Slamburger uitgereikt vanuit de Universiteit Utrecht – afdeling letteren en won hij het 2e Drentse open dichtfestival. op 19 april 2009 verscheen de bundel 'die ziekte van guigelton' - winnaar jaarfinale slamersfoort 2009. in 2010 won hij de dicht-slam-rap van boxtel en de dobbelslam van entiteit blauw te utrecht. in 2012 de grote prijs van Grimbergen én DE REBELPRIJS voor de poëzie van de REBELLENKLUP. Tot zover enig geronk. In 2014 presenteerde uitgeverij Douane op 22/11 in Café Eijlders de pracht bundel: 'een vrouw schrijft een jongen'. Sven Ariaans schreef in zijn juryjrapport Festina Lente Amsterdam: “Het is iemand die je zenuwen blootlegt om vervolgens op vaderlijke toon te zeggen dat die pijn jouw pijn moet zijn en dat er geen zalf bestaat. Elke cognitieve dissonantie die je voor jezelf op prettig hypocriete wijze had opgeheven, wordt je ingewreven, of zoals medejurylid Simon Vinkenoog het kernachtig zei: "hij verschaft illusieloos inzicht in de werkelijkheid". Ik voel me in deze omschrijving wel thuis.) 'je bent erg mens' van pom wolff verscheen in de befaamde Windroosserie in september 2005 en was in een mum van tijd uitverkocht. Nieuw werk - 'toen je stilte stuurde' verscheen op 18 november 2006 wederom bij Uitgeverij Holland te Haarlem. ook deze bundel was meteen uitverkocht. erik jan Harmens interviewde pom wolff over deze bundel in de avonden van villa VPRO.

Laat een reactie achter