 21-1-2026 in het peeceekaffee van debby panken){kind=link}
Xander Jongejan – aanwezig zijn = meedoen | wijk uit stap op wees weg
Je lijf inzetten
Vrij denken is niet voldoende want dat kan je overal men kan je geest niet pakken misschien breken maar niet echt denken doe je waar dan ook wanneer dan ook dat wordt niet gezien geen wolkjes geurend gas verlaten je bij lage temperaturen niets kleurt of stelt zich in jouw lichaam is een groter wapen | straf de wereld met afwezigheid | toon gedachten in je lichaam onttrek het aan gesprek en platform kleding van de foute kant en eet geen dier en maak stof van je vrije denksels stuur je lijf aan zet het in als wapen geef je voeten opdracht weg te gaan | aanwezig zijn = meedoen | wijk uit stap op wees weg
Xander Jongejan
Met Xander – ghostwriter & tekstschrijver
Think Poets te BERCHEM – PEECEEKAFFEE – liefde en warmte voor de poëzie op deze onvergetelijke avond
Loren gaf de wereld goede raad. Frans vlinderman rekende af met Trump – poëtisch gezien zijn we definitief AF van Trump na gisteren avond – ‘het is niet zijn president!’ – nou ik ben nog steeds geheel in euforie – wat een mooie avond – en de aller aller mooiste regel kwam van de jongens van LUDO in hun romantische en maatschappijkritische boeket van songs – de regel waar alle dichters en alle songwriters zo af en toe wel last van hebben: “IK HEB LAST VAN MIJN LEVEN” – en omdat we dat hebben maken we avondjes als gisteren zo mooi zo wonderschoon. dankjewel Erwin- dank je wel frans.
Antwerpen tonight THINK POETS – Frans, Erwin en dan ook natuurlijk de herinnering aan de grote dichter Herman J. Claeys
herman
de brug is ver
het zijn geluiden
de stad
het was de wiegbrug toen
moest altijd wachten
zag de schippers
zag een klomp
zag een touw
zag ze zwaaien
moet altijd denken
dan maak ik er maar weer een gedicht van
in de ochtend
tik tik tik
ze waren er wel de eerlijke woorden
maar daar doorheen
sla
sla
tik tik
een sienjaal
herman
zo een laatste moment
ben je toch alleen
ik weet nog hoe je op me wachtte toen
ik was met haar herman
ik kon niet anders
ze weet vast de schelde nog
hoe bang ze was om te vallen
er was muziek
piano’s
we moesten zoenen
zoenden als de golven
herman
wat was ze blond
half blond
vissenogen
ze had gekropen zei ze
door zwarter bloed
door het zwartste bloed
we dronken antwerpen
tot aan onze voeten
de travestiet zong mooi
later speelde een gitarist een liefdesliedje
ik kan zo mooi kijken
als ik verliefd ben
dan spelen ze liedjes
dan zingen ze
ik kon niet anders herman
we keken water
soms sturen ze nog een kaartje
uit een ver land
schrijven ze: een goed jaar
wat rest is dan de brug
waaraan de kleine floriade
onkruid groeit
door stalen hekken roest
en ergens nog iets stroomt
dat op een rivier lijkt
dan lopen ze door herman
dan lopen ze door
pom wolff
Mirjam AL in 40 geboren, de angst, de huiver van gevaar en eindeloze ellende…
pomgedichten.nl heeft het exclusieve recht gekregen om 65 teksten van Miriam Al tweewekelijks op de woensdag te publiceren – dat gaan we doen! de teksten zijn door haar helaas overleden vriend Merik van der Torren nog net voor zijn dood uitgetypt en van een nummer voorzien én in een blauw mapje gedaan. vandaag tekst nummer 55 – dank je wel Merik – dank je wel Mirjam Al.
Peter Posthumus met woorden die er niet om hoeven te liegen
Die paar woorden hier
zijn nieuw, nog nooit zo gezegd of opgeschreven
te weinig om boeken, bibliotheken mee te vullen
te weinig om mensen bij welke les dan ook te houden
ongeschikt om mee te betalen of
ook maar één enkele broodtrommel mee te vullen
maar wel woorden
waar algoritmes nauwelijks greep op krijgen en genoeg
om iets te zeggen voor het te laat is
woorden die er niet om hoeven te liegen
kunnen aanzetten en oproepen, inspireren,
genoeg woorden, genoeg redenen om dat ook eens of nog eens te proberen.
Peter Posthumus
Blue Monday – Red de kleine miljonair!
wij van de pom kregen vandaag op blue monday een aanbod dat we niet konden weigeren. het aanbod: ‘maandelijkse column voor pomgedichten’ – de voorwaarde: ‘een pseudoniem als het maar niet naar mij is te herleiden’ – in wezen een geweldig eerbetoon aan de pomsite – een maandelijkse bijdrage van een literaire grootheid – en ik overdrijf niet – u zult de kwaliteit van de tekst aflezen – tsja welk niet herleidbaar pseudoniem zullen we kiezen? we kiezen BLUE MONDAY – elke maand dus op een maandag BLUE MONDAY op uw pom – vandaag de eerste! nu nog een foto van Blue – even zoeken. gevonden: én zie daar de eerste column voor U!
Red de kleine miljonair!
De BVMKM, de belangenvereniging voor de midden- en kleine miljonair, luidt de noodklok over de toestand van de kleine miljonair. Met name in de vermogensklasse tot 50 miljoen bereiken de vereniging steeds vaker alarmerende signalen.
Energieprijzen, de kosten van hun toch al bescheiden wagenparkjes, musicaltickets… Het groeit deze groep miljonairs in toenemende mate boven het hoofd. Er zijn de vereniging schrijnende gevallen ter ore gekomen: over miljonairskinderen in het openbaar onderwijs, in Aerdenhout werd een verwarde miljonair van straat geplukt, op zoek naar een sterrengaarkeuken, en het aantal door schuldeisers in beslag genomen Ferrari’s en Lamborghini’s was in 2023 nu al groter dan het aantal verkochte exemplaren.
De BVMKM roept daarom burgers in het hele land op, gul te geven voor de kleine miljonair, zodat deze onmisbare schakel in de economische voedselketen zich kan blijven concentreren op zijn kerntaken: belastingontduiking, golf en sloeponderhoud. Tevens maakt de vereniging zich sterk voor het zgn. “villamiljoen”, een eenmalige aankoopsubsidie voor onroerend goed in het topsegment, om leegstand in bestaande miljonairskernen tegen te gaan.
Blue Monday
BART TOP – Papieren schepen, gedempte stemmen – een recensie
BART TOP – Papieren schepen, gedempte stemmen
het was wederom zo een winterse diep donkere januari middag – een eijldersmiddag, een eijldersdichtmiddag, wederom een hele speciale die toch ook weer heel gewoon was. het café deze zondag middag warm dampend stampend vol – en achterin weer plaatsen. we namen plaats – bestelden bier – mannenliefde van de tap en bitterballen. de inhammen van het café gevuld met dichters –
de vertrouwde presentatie in handen van Seraphina en Paul – elke dichter drie gedichten – en de beurt was na verloop van dichters aan Bart Top. op de plaatsen achterin kun je de dichters op het trappetje voorin niet zien. Bart Top aan het woord en ik dacht – hee een echte dichter – effe kijken. hele sterke gedichten. het gesprekje in de pauze ging over het schrijven van gedichten – zijn vormvaste gedichten en zijn vrije gedichten – zit heel veel werk in de vormvaste begreep ik – maar ook in de vrije – toch niet zo als kopland zei ik – die een half jaar aan het schaven was aan één gedicht?
ik vroeg Bart waar ik meer poëzie van hem kon lezen – hij pakte zijn bundel – Papieren schepen, gedempte stemmen – die nu voor mij ligt. De bundel (2025) maakt deel uit van ‘de vloeibare stad’ in het kader van 020 – 750 jaar uitgegeven door ’t Bruggehuisje onder redactie van Mark van Duijn. zo langzamerhand begint een serie ‘bijzondere ontmoetingen in café Eijlders’ hier op pomgedichten vorm te krijgen – je bezoekt de dichtmiddag – de derde zondag in de maand – en je maakt kennis met bijzondere dichters die ook nog eens bijzondere uitgaven verzorgd hebben – de vorige maand was het Rob Boudestein – https://www.pomgedichten.nl/index.php/2026/01/14/rob-boudestein-beter-inkt-verspild-dan-bloed-een-recensie/
en deze maand Bart Top – een bijzondere dichter die rondleidingen/wandelingen – oa in mijn geboortestad Amsterdam verzorgt voor kleine en grote groepen – van 2 tot 7 personen – en die dan op bijzondere in de bundel beschreven plekken gedichten voordraagt van en uit eigen hand en van andere grote dichters. waar vind je dat nog? ja in 020 – door BART TOP!
Ik las trouwens vanochtend de TOP-bundel in een ruk uit – niet alleen geschreven voor Amsterdammers – ik las over zwanen, over voorspel en Pfas, over de quaggamossel en de krul, over plassen in grachten met namen van bloemen en over de vrijheid van een stad:
Zoals de stad je vrijheid bracht
brengt zij besef en pijn
van wat gesmoord is
weggemoffeld in de loop
der eeuwen, vermoord
of ondergronds gegaan.
Een bijzondere ontmoeting in Café Eijlders dat kan zeker gezegd.
Rob Mientjes – in de kroeg
Homedrinking is killing de Kroegbaas
Ik schrok wel even toen ik het kleine bordje zag hangen
‘Homedrinking is killing de Kroegbaas’
toch zeker niet de mijne
alarmbellen in mijn hoofd en in mijn maag
ik zag het toch goed … en alles sloeg op het hol
het enige juiste was binnenstappen, zonder schroom
een oproep van mijn kroegie bij mij om de hoek
drinken deed ik tot ik niet meer kon
totdat ik niet meer wist wie naast me zat
en hij me vroeg … ik ken jou niet … kom jij hier vaker
hij moest eens weten, alles voor mijn kroegbaas
die van thuis bedoel ik dan, want thuis was ook mijn kroeg
vooralsnog geen voornemens de kroegbaas te vermoorden
integendeel … hart onder de riem … ik ga vaker komen
want kroegbazen mogen niet uitsterven … never nooit niet
redders in nood … bazen met het hart op de juiste plek
onverbiddelijk zacht … immer dorstig … naar lieve klandizie
Rob Mientjes
Frans Terken weer thuis – het leven lief
Frans bericht: Goedemorgen allemaal, ik kan melden dat ik sinds gistermiddag weer thuis ben uit het LUMC; met 5 stents totaal, in 3 kransslagaders; daarbij is een ICD geplaatst; ik ga de tijd nemen om te herstellen, en rustig aante doen. Dank voor alle bemoedigende en lieve woorden, en goede wensen.
wij wensen Frans een goed herstel toe – morgen gezond weer op! hieronder zijn gedicht bij het lied – heb het leven lief….
Kind aan huis
Deze stad past als een maatpak
zeg je als je de glazen schuift
jij kind aan huis in elke kroeg
diep in de nacht nog zuig je
het vertier op als zand op de vloer
ruimhartig glijdt het vocht over tafel
zo ging je ook om met geluk
niet vragen hoe en waar het te vinden
maar doen wat van pas kwam
het schuim van de verzen happen
als het naar de rand van het glas kruipt
met je vingers tikkend op het tafelblad
in de spiegel zie je een hand op de borst
de hand die bij lamplicht woorden weegt
een mond gekust van niet vergeten
van het nachtbed dat onverwarmd
wachtte op in elkaar verdrinken
leven als een bruistablet
in liefde opgelost
FT 18.10.2019
https://fransterken.blogspot.com/
–>
‘doen wat van pas kwam’ _ (geen zoektocht naar het hoe!) een pragmatisch advies van de dichter Frans Terken bij het zo LUDIQUE aangedragen thema – heb het leven lief. we lezen een universeel slot in dit levensgedicht. wees maar niet bang zingt ludique – frans schrijft over ‘een mond gekust van niet vergeten’ – mooi – het leven als een bruistablet en dan in liefde opgelost. prachtig beeld. ja zo moet het leven. zijn. zo moet het zijn. het zijn zijn.
