VERA JONGEJAN en het verlies van wie je hebt liefgehad


Inzicht

Als het licht flitst
iemand jankt
jij ondersteboven
roept
om het recht
wacht de tijd niet
slaat de deur dicht.


  Inzicht?

Teveel gehoord,  gezien
hoe een mens kan worden omgebracht
onthoofd, verbrand, ontploft, verkracht
en het verlies van wie je hebt liefgehad
er zijn geen woorden meer
voor een lijk verstopt 
onder een ingestorte stad 

intussen zit ik maar in mijn atelier
ik vervolg mijn eigen ingeslagen pad
en adem stiekem door 
want kan dat nog wel
mag ik dat?

VERA JONGEJAN

Share This:

dames dames toch! laat elkaar heel!- Anneruth Wibaut maakt gehakt van nieuwe bundel van Seraphina Hassels

Vurig activisme en lyriek met passie door Anneruth Wibaut

zo luidt de titel van de bespreking van de nieuwe bundel poëzie van Seraphina Hassels (2024). Tussen Heimwee en Verlangen. In eigen beheer, 41 blz. € 18,60. ISBN 9789465015125

Opvallend is dat Anneruth de dichter/actrice Hassels in haar bespreking ook Hessels noemt. (dat mag wel hersteld worden in deze bespreking)

We kennen Seraphina hier op de site als de dichter die ongeveer een half jaar op de vrijdag ons liet genieten van haar passievolle poëzie – en inderdaad je hoorde de actrice door de woorden heen. Anneruth Wibaut prijst in haar recensie de voordrachtskunst van Seraphina: “Als actrice beschikt Hassels over een uitmuntende voordracht, waarmee ze haar gehoor weet mee te slepen.”

Maar dan hebben we het ook wel gehad met de positieve insteek van onze Anneruth – haha – ik citeer hieronder Wibaut over Hassels – (Hessels) –

Helmen op, dames dames toch!



Anneruth Wibaut schrijft :
“(…) dat het metrum niet loopt:
 
maar op papier ziet dat er dan toch iets rommeliger uit.
 
Herhaling is goed dichterlijk gereedschap om ergernis mee kenbaar te maken. Het is helaas tegelijk een valkuil, zoals het gedicht ‘Telkens storm (en een vallend glas water)’ laat zien. Daardoor vind ik het minder sterk
 
Bij in eigen beheer uitgegeven bundels zou je de dichter soms een strenge redacteur toewensen om te wijzen op grammaticaal aanvechtbare frases, op clichés en op stoplappen.
 
Ik kon bijvoorbeeld met enig hangen en wurgen in de context van de strofe wel een verantwoording vinden voor het ontbreken van congruentie
 
Dit soort constructies leiden mij af van de poëzie. Met clichés heb ik dat probleem ook. Dan struikel ik uit het gedicht omdat ik zo’n zin al te vaak bij andere dichters heb gelezen
 
.. ga ik verlangen naar taal die zo’n beeld met nieuwe frisse woorden schetst. Mijn laatste bezwaar geldt de stoplappen die her en der de vaart en de scherpte uit een gedicht halen,
 
Weliswaar bevat het hobbels qua grammatica en een paar stoplappen, (…)”
 

Share This:

Bjorn van Rozen & Pom Wolff – Dichter bij de bron – een warm romantisch bad – 2 november Alkmaar – 1600 uur

foto: bjorn van rozen en pom wolff op de Parade te Amsterdam/Utrecht


heel soms bestaat de gehele mensheid uit twee groepen – zij die het mochten meemaakten en zij die het niet meemaakten.  op za 2 november om 1600 uur zal zo een moment zich weer voordoen – een natuurverschijnsel – maar nu in nederland – om precieser te zijn alkmaar in de De Alkenaer aan de  Ritsevoort 36.

een try-out – met een trots begin – twee sets van ongeveer een half uur –  eenmalig gratis toegankelijk – een keuze uit de zo geheel eigen romantische liedjes gebracht door bjorn van rozen met daar om heen poëtische accenten aangebracht door mijn persoon.  een eerder programma brachten we op de Parade in Amsterdam en Utrecht. als u een dik uur in volledige overgave zou willen genieten in een warm en heerlijk romantische bad – hoe zeg je dat: wij laten het voor u vollopen. u zult verbijsterd zijn. wellicht valt u om. we deden een repetitie – voor een bijzonder kritisch persoon – ik zal hier de naam niet noemen – maar zij viel om en sprak op de grond liggend de gedenkwaardige woorden: ‘dit is af en klaar en dit is mooi – te mooi bijna voor woorden!’ – het programma heet ‘dichter bij de bron’ – het slotlied waarmee bjorn de show ook afsluit.

misschien leuk om in de agenda t zetten – za 2 november 1600 uur pom en bjorn van rozen – poëtische teksten en mooie liedjes – alkmaar – gratis try out – 16:00 uur – De Alkenaer Ritsevoort 36, Alkmaar, Nederland

Share This:

PETER POSTHUMUS: over ‘het besef dat alles altijd zo zou zijn is voorgoed verdwenen..’

maar het besef dat alles
altijd zo zou zijn
is voorgoed verdwenen

foto: Ruth Hoeck


In de maat, in de herfstzon
en van achter de platanen
kwam het orkest de hoek om
in de heldere kleuren
van hun uniformen

geluid dat langzaam weg stierf
achter de toren
van waaruit God
alles in de gaten hield

wie goed luistert
kan het geluid nog horen
in de zachte wind
die door de platanen waait
maar het besef dat alles
altijd zo zou zijn
is voorgoed verdwenen


PETER POSTHUMUS

Share This:

pom wolff – en het vermoeden

foto: Lynne Greenaway


mensen, anne

niets is anders geworden
er ligt iets van wanhoop in de woorden
zoals er altijd iets van wanhoop in woorden ligt
als mensen met elkaar praten

soms lopen ze in de nacht langs een deur
waarachter een vermoeden slaapt
fietsen ze door een stad door alles heen
soms praten ze tegen muren
 
pomwolff
https://www.pomgedichten.nl/index.php/2024/10/11/2-november-is-de-dag-dat-ik-met-de-brel-van-de-lage-landen-en-eiffel-zag-dat-het-goed-was/

Share This:

PETER BERGER mooi in de herfst: Eenmaal ondergedompeld in de geur van lavendel stopt alles. Het denken gedaan…


Het was weer lekker wakker worden hier. Op zeker. Alleen plenst het sindsdien als een bezetene. Hier in la douce France. Iets met een restje orkaan. Het weer. En omdat de herfst altijd alle goten verstopt, kan je het water rondom het huis naar beneden horen klateren. Rausch! Daar slaap ik prima op. Het ochtendgloren voorbij.

Morgen de ladder uit de schuur en leegscheppen maar. De goten. Met blote handen gaat dat van een leien dakje. Afgezien van doodgevroren vingers, maar dat speelt nog niet. Vrieskou. Een uurtje ofzo. Scheppen. Morgen. Vandaag de kachelpijp demonteren en schoonschrapen. Binnenin. Geloof me dat het stinkt en kleeft. Vet en zwart als teer. Die pijp van binnen. Hout heb ik genoeg. Wel sjouwen.

Vanavond laat neem ik een loeiheet bad. Met Weleda. Eenmaal ondergedompeld in de geur van lavendel stopt alles. Het denken gedaan. De wereld gaat dan tergend langzaam kopje onder. Morgenochtend schijnt de zon en zoemt Eva in m´n kop. De herfst. Ik heb al haar goudgekleurde kuren lief.

PETER BERGER

Share This:

2 november is de dag… dat ik met de BREL van de lage landen…. en eiffel zag dat het goed was


van mij had je mogen blijven
dat weet je wel
ik ben een uur gaan zitten
met een boekje in mijn hand
een pen om je te schrijven
het was een zinloos uur
 
er is er een vertrokken
en een is blijven staan
meer is het niet
 
dat er altijd zand zal zijn
en altijd wel een kind
ik adem nog
en jij in mij niet minder
dat is het dat ik schrijven kan
dat is het dat ik dood

pomwolff

Share This:

Karlijn groet de vrijdag – ’toen alles wij en niks dan dat…’



wij

weet je nog 
toen dit heelal
uit licht en licht alleen bestond 
een eindeloos verlicht geheel 
zo ver je keek

dat die bron
geen eigen schaduw had 
groeide door de liefde 
die het voor zichzelf bezat
toen alles wij en niks dan dat

KARLIJN GROET

Share This:

VON SOLO: ‘Het leven lijkt wel Tinder. Alles zweeft tussen nep en echt. Tussen nu en nooit. Een kans van één op een miljoen of niets…’


Het is heerlijk, hoe normaal ik het vind, dat ik je daar over de Schiekade zie lopen. Ik kom aanfietsen in tegengestelde richting en jij baant je strijdvaardig een weg door de tegenwind. Je jas flappert als de cape van Batman om je heen. Daaronder draag je een strak sporttenue, dat bestaat uit een kort broekje, dat je dikke schaamheuvel en de spleet tussen de labia perfect uit doen komen. Daarboven draag je een bijpassend topje, dat het midden houdt tussen een sport-bh en Victoria Secret. Heel geheim is het niet. Daarvan onder straalt je pornogebruinde lichaam me toe. Je blonde haren complementeren het plaatje. Je hebt me misschien wel gezien, maar gunt me geen blik waardig. Mijn fiets gaat verder en jij bent weer voorbij.

Er waren tijden dat mijn leeftijdsgenoten troost zochten bij Wehkamp catalogi, waarin jij afgebeeld was in wat je nu draagt. Toen was dat de lingerie- en badmodesectie. Nu is het gewoon de straat. Van de postordercatalogus konden de pagina’s aan elkaar plakken. Het was vaak maar dun papier. Maar wel glad en glossy. Wat het liet zien, was net echt genoeg om de nodige ondersteunende fantasie bij het handwerk te bieden. Maar wat zou er gebeuren, als je ineens, als een pagina uit de catalogus behandeld zou worden? Gewoon zo op straat. Stiekem weet ik dat er altijd iemand is, die er met instemming mee weg komt. Die ene gast.  

Het leven lijkt wel Tinder. Alles zweeft tussen nep en echt. Tussen nu en nooit. Een kans van één op een miljoen of niets. Jou maakt het allemaal niet uit. Jij kan alles. Potloodventers bestaan niet als je niet naar ze kijkt. Sissende Arabieren met groepsverkrachting fantasieën kun je met een vegend gebaar van je vinger doen verdwijnen. En mij, mij laat je gewoon voorbijfietsen. Ik los mezelf op, terwijl jij de deur van de crossfit of de yoga school openslaat, als was het de eerste pagina van de Wehkamp catalogus. We hadden gelukkig het fatsoen de onpure gedachten voor onszelf te houden. Jij bent gewoon een fantasie en dat weet je. Daarom kun je wat je kunt en doe je wat je doet. Het maakt je vluchtig en ongrijpbaar. De vrouwen die hoorden bij de onderkleding kon je er nooit bij bestellen.    

VON SOLO
DICHTER, COLUMNIST,  PERFORMER EN CINEAST
Check de actualiteiten van VON SOLO op www.vonsolo.nl
Lees ook de wekelijkse column van VON SOLO op www.POMgedichten.nl

Share This:

pom wolff – hoe de dag het ook wilde…



hoe de dag het ook wilde

die van de liefde weet
meer geworden is dan wie ze was
meer dan ze laat zien
en meer nog dan ze zelf weten wilde

zo gaat alles door – drink ik koffie
kijk ik naar de tuin en hoor de stilte
van de nacht die achterbleef
 
hoe je soms dingen op schrijft
die niet te vatten zijn
en ook later als je ze nog een keer leest niet
 
pom wolff

Share This: