pomgedichten.nl – Pagina 60 – Pom Wolff – gedichten – nieuws – rellen

Peter Posthumus – het nieuwe jaar in – maar niet op maandag

foto: Ruth Hoeck

Maandag
was ooit goed
voor een begin
op die dag begon een god
in al zijn luister
aan een schepping
door het scheiden
van licht en duister
ging vervolgens helemaal los,
keek daar toen op zondag al op terug
en zag een puinhoop
een permanente chaos

dus als je zelf
al is ’t maar een gedicht
eens zoiets doet
dan natuurlijk nooit op maandag,
zeg ook niet op
zondag al : zo is het goed

maar denk ruimschoots
na, een week, een maand
een jaar is niks
maak een plan een lijst met
aandachts punten, sla niet
meteen vanuit het niets
aan het stunten

Peter Posthumus

Rob Mientjes – maandaggeluiden

wij van de pom zijn verheugd Rob Mientjes bereid gevonden te hebben de maandag te verrijken met zijn bijzondere teksten – hij neemt de vaste maandagplaats op de pom in van Peter Berger.

Dishoek

Met de voeten in de klei
En de handen vol met woorden
Stamp ik het gedicht in elkaar

Primeur ligt voor mij op wacht
Het liefst trap ik het af
Wat moet ik met applaus

Een nieuw jaar is geboren
Het hoofd propvol met grote dromen
Rijgt moeizaam zinnen aan elkaar

Wartaal sla ik uit voor bühne
Stuiter achter veel geweten aan
Trek mezelf door eb en vloed

Ze moeten het maar doen
De dikke woorden en de dunne zinnen
In digitale vrijheid de eeuwigheid tegemoet

Rob Mientjes

pom wolff – altijd al

altijd al

ik dacht dat ik nooit meer mooier
toch was je niet de voorbijganger
die ik vermoedde

ik heb precies het juiste gedaan
onbewust maar vanuit ervaring geweten schreef je
en als er iemand in deze wereld bestaat
die me de hoeken van mijn hart liet zien
ben jij dat – schreef je ook

ooit schreef ik hoe fragieler hoe mooier
en wanneer gaan we weer eens samen huilen
alleen wist ik toen niet
dat ik daar altijd naar zou blijven verlangen
ik heb het je altijd al willen zeggen

pw

Andrea van Herk wint de enige echte virtuele – en toch was het mooi dat jij me zag – trofee op pomgedichten

dank aan alle dichters die inzonden – de commentaren zijn te lezen onder de geplaatste gedichten – het virtuele goud gaat deze week naar Andrea – die tegenwoordig in warme sneeuwarme streken verblijft – in 010 is ze wellicht vergeten maar wij denken nog aan haar – aan haar bijdragen ook aan de pomsite – aan haar eeuwige lente – altijd inspirerend – van harte.

2025 I

Er wordt aan je gedacht
al ben je allang vertrokken
er wordt aan je gedacht
ook -of juist- op plaatsen waar jij je hart verloor
er wordt aan je gedacht
lege minuten in wachtruimtes
er wordt aan je gedacht
en tussen al die overpeinzingen
baan jij een weg vrij

2025 II

We hebben geoogst
gedanst en gevreeën
maar nu gaan we slapen
slapen tot het lente wordt
want in de lente
wil ik weer met jou
buitenspelen
maar nu wil ik slapen
slapen tot het lente wordt

Andrea van Herk

wat fijn en leuk om andrea weer een keer te ontmoeten op de site – en een goed jaar toe te wensen – ik herinner me nog de tijden dat geheel dichterlijk 010 verliefd op haar was wanneer ze café de schouw betrad bij tineke. ja wie zo direct over de liefde schrijft wordt natuurlijk welkom geheten op elke site – in elk literair café – vandaag aan de pom de eer. prachtige mantraregel ook – ‘er wordt aan je gedacht’- en dan de subtiele andrea-touch erbij: ‘ook -of juist- op plaatsen waar jij je hart verloor…’ – en dat het maar snel lente zal zijn – vermoed ik zullen veel 0-tieners nu denken. maar ja café de schouw van tineke is gesloten, andrea verblijft elders – ze schrijft over de dagen die lichter waren dan alle andere dagen – ach ja wie kent ze niet.

Andrea van Herk – We hebben geoogst gedanst en gevreeën
Rob Mientjes – Marianne so long –
Rik van Boeckel – dat jij mij op het trottoir zag
Vera van der Horst – zelfs je rug
Frans Terken – kom binnen en blijf
Luk Paard – dat bolgevormde hemd

wie wint de enige echte virtuele – en toch was het mooi dat jij me zag – trofee op pomgedichten?

we hebben het weer gehaald 2025 – ‘de beste mensen’ – van max lerou weer gelezen – dat het een onvergetelijk jaar mag zijn voor U – de wedstrijd als vanouds op de site – maandag verwelkomen we een nieuwe columnist – zijn naam houden we nog even geheim – heeft ie nog één rustig weekend dit jaar haha – en de romantische kleur houden we ook 2025 hoog in het vaandel hier – liefde als tegengif te voeren bij de wanstaltigheden en onsmakelijkheden van alledag in deze wereld. zoeken we nog even een mooi nederlands liedje op – wat betreft de wedstrijd die geen wedstrijd is – u kent de regels: gedichten niet te lang svp tenzij noodzaak – 20 regels is genoeg – insturen voor zondag 10 uur 30. stuur in op het u bekende gmail.com adres van pomgedichten@ – of benut de blauwe contact functie boven aan de pagina. of laat onder dit item een reactie achter -ik zorg er voor dat uw gedicht in het item wordt geplaatst. commentaar als altijd verzekerd.

O

o ben jij die én die
zal ik wel gezegd hebben
ik geloof niet dat je naar woorden zocht

en toch was het mooi dat jij me zag
je gevoel inzette
en met me het nieuwe jaar in danste

gedichten hoeven niet hoogdravend
een nieuw jaar niet bezongen
twee mensen niet zonder

pom wolff

wat mij betreft het mooiste en meest indringende liedje dat ik hoorde in 2024

Mooi dat ik je zag
In alle kleuren
Van de regenboog

Ik noem ze hier niet op
Mick, Keith en Brian
Zij doen aan ruilhandel

Marianne so long
Overal komt ze
In zeven tinten grijs

On tour
In de wacht
Pretty young thing

Es war einmahl

Rob Mientjes

over hoe de tijden verglijden – soms zijn de mooie lieve dingen van weleer nog even hoorbaar en voelbaar in oude songs – een top tweeduizend 25 gedicht.

Hallo Pom
Ik wens jou een mooi poëtisch 2025.
Dit is mijn zorgvuldige bijdrage aan de enige virtuele. Het is mooi hoe jij mij ziet.
Met dichterlijke groet
Rik van Boeckel

De bewegende tijd van verleden en heden

Ga liever de tijd vooruit
tijdens een magisch jaar
met wakkere maanden

dus beweeg als een soort mens
vol liefde in handen en voeten
dansend door de tijd als een strateeg

op lippen lijken woorden te zwijgen
tot zinnen beginnen te spreken
in een lied over vreugde en verdriet

zo zie je mij tijdens de eerste week
vol waardevolle dagen van moed
na alle nachten van weemoed

dromen worden wakker na het ontbijt
dat de dageraad van mijn twijfel bevrijdt
en confrontatie zorgvuldig vermijdt

zo gaat men als oude of jonge herder verder
tijdens de zacht of hard zingende dagen
bij de ontdekking van nieuwe elementen

zing zo lekker met de tijd mee
dit is het idee van verleden en heden
tijdens de uren dat jij mij op het trottoir zag.

Rik van Boeckel
4 januari 2025

rik is er duidelijk klaar voor – voor 2025 – een niet afziende ritmische woordenstroom staat voor de deur om ons lezers in onder te dompelen.

Gezien

Je zag me met alle ogen
die je nodig had om me te zien
en nam me in gedachten mee
schudde me ‘ s ochtends uit je haren

Niemand kende mijn ogen, zoals jij
ze zag, als ik ze droogde, je wist
waar mijn gedachten waren
doorzag mijn lach

Soms keek je met je blik gesloten
je wist mijn handen, mijn gebaren
zelfs je rug verraadde me
dat ik bij je was

Vera van der Horst

met alle ogen? mensen hebben er toch maar twee lieve vera. we hebben van een hele hoop dingen er maar twee hoor en van sommige – de meest interessante – maar een. zie daar dichters overdrijven erg graag. hier wordt een niet nader genoemd personage volledig ontleed – ontkleed. nouja in psychologische zin dan. toch schuilt in psychologiseren van de geliefde gevaar – het huilen nader dan het lachen gevaar – dat laatste wel eerlijk beschreven ook.

Zien en gezien worden

Ik zocht een thuis
dat ergens woont
en me op wilde nemen

het was mooi hoe jij zag
dat ik daar dolend een blik wierp
op de warmte van je haard

jij die altijd en overal
vrienden verwelkomt
wenkte mij vanachter het raam

legde met gastvrij gebaar
een welgemeende uitnodiging
aan mijn vermoeide voeten

zei wie hier huist
zal met liefde zien
en gezien worden

kom binnen en blijf

© FT 04.01.2025

een romantisch begin: die dolende blik ‘op de warmte van je haard’ in een verder multi interpretabel gedicht – ‘vanachter het raam’? – de laatste regel als mooie afsluiting van het geheel.

(de rockdichter): zo…’et is nacht wanneer’k schrijf en dan kan’et zus dan kan’et zo…zoas’n nacht wel es kan zijn…

“ zo mooi hoe jij me zag “

je had nog zo prachtig
dat bolgevormde hemd
waar ik met grijpende
handenvol

jij die me liever nog
terwijl ik alleen maar
en hoe dan snel vergete

toch bleef jij blij
en ik maar eventjes
tenzij misschien nog
in’n stille nacht

© luk paard

luk paard raast aan haar voorbij in taal en tekst en leven. de bijsluiter aan de lezer meegegeven – zoals het wel eens kan zijn in een nacht. ok.

pom wolff en de grandmarnier

middaggedicht

je weet toch
dat er geen tranen in een gedicht
maar django dan met zijn tears?
gespeeld door holovaty brouwer en nog wat
rare combi wel

eerst maar eens
een frans kaasje schat
de kaasboer zei dit vind ik nou de lekkerste
ik zei geef mij daar dan maar een groot stuk van

en nu zitten we hier aan de grandmarnier
en aan god mag weten welk kaasje
dat noemen ze nieuw jaar
douce ambiance spelen ze
ook weer van django – en stevens is die derde

pom wolff

https://www.gemistvoornmt.nl/aflevering/2235657-vpro-vrije-geluiden-sessies-trio-holovaty-brouwer-stevens

Karlijn groet de vrijdag – en de zwanen

grazende zwanen

ik schrijf dit gedicht
voor een later moment
het zal kouder zijn
met nog meer honger
in bepaalde, niet nader
te beschermen delen
van de wereld

ik denk aan het betoog
‘een bescheiden voorstel’
dat verwijst naar een tijd
waarin een teveel aan
weeskinderen èn een
gebrek aan voedsel, in
één keer wordt opgelost

hoe je samen met de
schrijver uitkomt bij de
enige logische conclusie
te weten het verkopen
van ten dode opgeschreven
kinderen aan de hongerige
magen van de rijken

ik doe een klein experiment
en vraag aan chat gpt
om een betoog
met dezelfde uitkomst
maar zijn ethiek
beschermt wel alle kinderen
en hij schrijft het niet

ik schrijf ook eigenlijk liever
over grazende zwanen
in winterse mist gehuld
over wat er híer
op dìt moment
met oogkleppen op
nog valt te zien

Karlijn Groet

VON SOLO met – Een groet voor 2025

Een groet voor 2025

Het is niet wat je denkt
Of wat je doet
Dat maakt, dat er niets gebeurt

Het zijn niet alle inspanningen, die je levert
Of wat je zorgvuldig op schrift zet
Dat maakt dat er niets verandert

Je doet zo hard je best
Met alle beste bedoelingen
En wat je doet klopt ook gewoon
En toch kom je geen steek vooruit

Je zegt, dat het niet eerlijk is
En dat mensen zouden
Kunnen zeggen, dat je gelijk hebt
En zo voelt het ook

De meesten zijn het met je eens
Dat het zo niet verder kan
Er moet iets gebeuren
En jij blijft vlijtig
En onmachtig

Stapt in je Tesla
En hebt het nog steeds niet door

VON SOLO
DICHTER, COLUMNIST, PERFORMER EN CINEAST
Check de actualiteiten van VON SOLO op www.vonsolo.nl
Lees ook de wekelijkse column van VON SOLO op www.POMgedichten.nl

Antony Oomen met oud én nieuw – die jongen van 14

Aan een jongen van 14

Ik stel me voor dat je bloedmooi bent geweest
Dat je stoer was en voor niks en niemand bang
Je speelde graag met vuur schat ik zo
Onbevangen, argeloos, onnozel

Niet wetend dat je laatste uur
Veel eerder zou slaan dan verwacht
In de nacht, die vermaledijde nacht
Waarin mannen graag met vuur spelen

Ja, je laatste uur had allang geslagen
Toen je op pad ging in de nieuwjaarsnacht
Ik heb echt vaak aan je gedacht
Nadat ik hoorde dat je was ontploft

Antony Oomen
1.I/2025

pom wolff – niet zonder

O

o ben jij die én die
zal ik wel gezegd hebben
ik geloof niet dat je naar woorden zocht

mij is niemand anders dan de zon
een antwoord schuldig
zei ik en ging naast je zitten

jij begon aan een monoloog
niet uitgesproken mensen verzachten
probeerde ik nog

en toch was het mooi dat jij me zag
je gevoel inzette
en met me het nieuwe jaar in danste

gedichten hoeven niet hoogdravend
een nieuw jaar niet bezongen
twee mensen niet zonder

pom wolff

Mirjam AL – hier zijn uw medicijnen voor vandaag!

www.pomgedichten.nl heeft het exclusieve recht gekregen om 65 teksten van Miriam Al tweewekelijks op de woensdag te publiceren – dat gaan we doen! de teksten zijn door haar helaas overleden vriend Merik van der Torren nog net voor zijn dood uitgetypt en van een nummer voorzien én in een blauw mapje gedaan. vandaag tekst nummer 27 – dank je wel Merik – dank je wel Mirjam Al.