pomgedichten.nl – Pagina 59 – Pom Wolff – gedichten – nieuws

even een nieuwtje tussendoor – 13 maart 20uur30 – Bjorn van Rozen sings Pom Wolff – in de ROODE REMISE 020

Evenement van **Roode Remise**
Haarlemmerplein 11h, 1013 HP Amsterdam Centrum, Netherlands

Donderdag, 13 maart, 20:30 uur

Bjorn van Rozen – ooit door een criticus – de Brel van de lage landen – genoemd – is de singer songwriter van Utrecht – Hij treedt op met eigen gecomponeerde – min of meer romantische – songs.
De samenwerking tussen Bjorn van Rozen en de Amsterdamse dichter Pom Wolff begon jaren geleden. De songs ‘Trots’, ‘Van mij had je mogen blijven’, ‘Iemand als jij’ en ‘Gewonde vogels zingen het mooiste lied’ gelardeerd met poëzie zijn oa door en in deze samenwerking tot stand gekomen en zullen in het programma te genieten zijn.
Bjorn van Rozen en Pom Wolff verzorgden meerdere jaren op de Parade in Utrecht en Amsterdam een programma waar de singer songwriter en tal van dichters te genieten waren.

en natuurlijk zijn we – doen we TROTS

Mirjam Al – we dronken het zonlicht en wisten dat het nooit meer zo zou zijn.

www.pomgedichten.nl heeft het exclusieve recht gekregen om 65 teksten van Miriam Al tweewekelijks op de woensdag te publiceren – dat gaan we doen! de teksten zijn door haar helaas overleden vriend Merik van der Torren nog net voor zijn dood uitgetypt en van een nummer voorzien én in een blauw mapje gedaan. vandaag tekst nummer 28 – dank je wel Merik – dank je wel Mirjam Al.

pom wolff – als ik mijn voet

met dat boekenweekthema lijfelijkheid mogen we toch hopen
dat we het woke gebeuren een beetje verlaten – niet nog meer ideale schoonzoon dichters
asjeblieft nee – met van die mierzoete ideale schoonzoon gedichten, niet nog meer vrouwen dichters die overal last van hebben, van hun hoofd van het hart en van hun leden – u kent ze wel. maar ik ben er niet gerust op – op de boot het einde van de wereld waar ik vorige week optrad en oa een gedicht over eenzaamheid voordroeg – was het commentaar niet van de lucht –
‘ik keek en zag je schaamlippen bewegen…’
–
was een regel uit dat gedicht – ik werd bijna gelyncht – zelfs Catelijne kon er niet over uit. ze begon te schreeuwen – ik keek vanaf het podium en zag haar…. – ik vrees dat het boekenweekthema alleen maar zoete lieve zachte zeurpoëzie gaat opleveren. je past je aan – je moet toch wat – het volgende gedichtje zal ik maar voor mezelf houden:

**als ik mijn voet in je bek steek**

soms sta je te kijk
wordt er door je heen gekeken
ga je door de grond

dood gaan is makkelijker
gooien ze een bloem op je
heb je nog wat

anders dan die afstraffing
die totale ontmaskering
en de vernedering

als ik mijn voet in je bek steek
de conversatie

pom wolff

Ien Verrips – er zijn er die….

ze zijn er die geloven in het eind der tijden
veel valt er niet aan te doen
alleen in stilte wordt het stof verzameld
het beklimmen van de juist berg op het juiste moment
niet vergeten wat je mee wil nemen

er zijn er die zich prepareren op een pandemie
van welke aard dan ook
de doden strekken zich
hun schuur staat vol met wc papier en pakken meel
en dergelijke dingen

er komt geen oorlog wordt gezegd althans niet hier
al blijven de ganzen niet eeuwig grazen
maar onlangs toch iets vreemds opgepikt
een noodpakket met korting
binnenkort verkrijgbaar

IEN VERRIPS

Rob Mientjes – maandaggeluiden – laat mij maar wonen in mijn hart

**No risk**

Wil niet wonen in Panama
Dat is me te nauw
Wil niet wonen in Groenland
Dat is me te koud

Laat ons dobbelen
Met ronde stenen
Elkaar verwoorden
Om des keizers baard

Laat ons zeeslag spelen
Met bommen en granaten
Dobberen op een grijze zee
Waar ijsblokken verhit in smelten

Tranen rollen uit wolvenogen
Wie vangt wie in trojka af
Vladimir Mark Donald Xi
Werelden in wanorde

Laat mij maar wonen
In mijn hart
De enige plek op aarde
Die mogelijk nog lacht

Rob Mientjes

Max Lerou en Cartouche winnen de enige echte virtuele – heeft u ook van die dagen dat alles tegenzit – trofee op pomgedichten

alle pomkanonnen zijn al langs geweest – dus we kunnen aan de eremetalen. dichters dank jullie wel oor het insturen van de teksten. ik hoop op mooie dagen al staat los angeles in de fik – het zo actuele gedicht van max lerou heeft het kenmerk van de gouden glans die over los angeles momenteel nog steeds nederdaalt -een heerlijk actueel gedicht. hollywood in de fik – kan mij het schelen – kan mij ook niks schelen zou mijn kleinzoon mij nazeggen – nouja we leven mee – of zoals anke labrie ramses citeerde – we leven nog (en niet zeuren) – gelukkig maar. naast max lerou moet het goud deze week toch ook naar Cartouche – die pakt de dagen die maar niet willen meezitten heerlijk uit. grote troost voor de lezer – niet alleen de lezer treft alledaags ongemak – in ieder geval kent ook dichter cartouche die dagen – mooi gedaan – max en gérard van harte.