Frans Terken en Anke Labrie winnen de enige echte virtuele belofte -trofee op pomgedichten.nl

Geplaatst doorPom Wolff Laat een reactie achter op Frans Terken en Anke Labrie winnen de enige echte virtuele belofte -trofee op pomgedichten.nl
met dank aan de koningin van poëtisch Texel Karin Beumkes voor de dichterlijke inspiratie – zo net voor moederdag en koningsdag – de enige echte koninginnedag vieren we natuurlijk vandaag op de pom. dank aan de dichters die inzonden – Frans Terken en zijn woorden van liefde in een levenslang eerbetoon en Anke Labrie met haar indringende ontwapenende en het leven in de schaduw overwonnen woorden – delen vandaag het eremetaal. van harte!

het masker is voorgoed verdwenen  
zo nabij kon ik nog nooit 
ik houd haar hand nog even vast
die nu pas mijn warmte kan ontvangen 

deze blijkt mijn leven lang  
ondanks alle barre winters  
toch ergens te zijn opgeslagen

voor het eerst geen u 
ook moeder past hier niet 
hier ligt een doodmoe kind 
dat altijd groot moest zijn

zacht fluister ik haar meisjesnaam

anke labrie 

een bijna schokkend tafereel – een besef – een overweging die aankomt bij de lezer en binnenkomt bij de ik-persoon van het gedicht. de leeswijzer is in de eerste regel gegeven – we kunnen veel ophouden maar daar houd je altijd wat van over.
Goedemorgen Pom,
Mooi om je bij de koningin van Texel te zien, ze houdt de belofte levend!

Koninklijke groet,
Frans

Glans

Hoe je hart zich openstelt
de klop zwelt aan bij het zien
van zoveel tederheid
de hand over het oude grijze haar

strijkt de herinnering boven
dat grootse van hoe je bewoog
sierlijk en toch daadkrachtig
tot je in rimpels verdronk

als een vlies over vroeger
lippen die blonken van levenslust
zoals ze elke ochtend gekust

de glans van gouden jaren
nog in een foto aan de muur
de belofte van toen waargemaakt

© FT 25.04.2026

de herinnering beschreven in woorden van liefde – de foto aan de muur die nu in een poëtisch licht wordt geplaatst – die wonderschone tweede strofe ook:
 
strijkt de herinnering boven
dat grootse van hoe je bewoog
sierlijk en toch daadkrachtig
tot je in rimpels verdronk

  • André Heijnekamp – lief
  • Karlijn Groet – ..en voor
  • Rob Mientjes – beloven doe ik niets meer
  • Rik van Boeckel – Dansen met jou ..
  • Frans Terken – de belofte van toen
  • Luk Paard – de ure late we ongeteld
  • Anke Labrie – zo nabij kon ik nog nooit 
  • Cartouche -je sprekende ogen
  • MartinB – geen onderwerp
en zie daar de zondagochtendwedstrijd – wie wint de enige echte virtuele belofte -trofee op pomgedichten.nl – de poëzie koningin van Tessel – zij die nog als enige in ons land koninginnedag mag vieren – en wij vieren het met haar mee – lees ook dat prachtige eerbetoon aan haar moeder – Karin Beumkes is onze liefdevolle inspiratiebron voor deze week – voor dit weekend in de zondagochtendwedstrijd – welke grootheid, welke liefde, welk eerbetoon of welke bijzonderheid belooft U aan ons lezers? – lieve dichter – we lezen u – wij lezen het zo graag. u kent de regels: gedichten niet te lang svp tenzij noodzaak – 20 regels is genoeg – insturen voor zondag 10 uur 30. stuur in op het u bekende gmail.com adres van pomgedichten@ – of benut de blauwe contact functie boven aan pagina. of laat onder dit item een reactie achter -ik zorg er voor dat uw gedicht in het item wordt geplaatst. commentaar als altijd verzekerd.


Belofte

`t Wordt buiten kouder
en de ballerina`s van de zomer
maken plaats voor de diva`s van de herfst.

De bolle spinnen walsen op het rag
en ergens op de wereld begint Maria Callas
een herderslied te zingen.

Het geluid van onze radio draagt ver
de stem zingt van haar bladwerk uit ledergebonden boeken
mijn mamma gaat de dikke bramen zoeken
noemt de krekeltjes cicaden
olijfgroen is haar hoed.

En als mijn mamma sterft
hoef ik niets van haar te erven
ik zal haar lippen verven
omdat de engelen in de hemel
zo dol op mooie doden zijn.


Karin Beumkes

https://www.facebook.com/reel/2044393589836251


ergens met jou

ik wil niets
anders dan zien
hoe de wolken zich gedragen
en over elkaar schuiven

niets anders
dan in het zand liggen
en luisteren hoe de golven
op ons afkomen

niets wil ik anders dan
een fles witte wijn
de volle belofte nog
die enorme heerlijkheid

over indringend gesproken
 
pom wolff

 

Lief
 
 Alles wat we meenemen
zit weer in andere kasten
 het zand onder de schoenen
 is hier vette klei.
 
 Je jas is dikker geworden
 je stappen kleiner in de dagen
 die zo kort lijken door de zon
 die eerder onder gaat.
 
 Je wilde niet weg van de plek
die in een foto album ligt
 ik heb de beelden meegenomen
 en ze naast je bed gelegd.
 
 Vanavond blader ik tot je slaapt
 ik zal de dekens toe stoppen
je voorhoofd kussen en zeggen
welterusten lief.


André Heijnekamp

zonder meer een lief gedicht – feel good poëzie – ik schrijf de waardering op zonder enige vorm van cynisme – want ik houd van feel good poëzie – de strofen laten nog genoeg te raden over – wat is er aan de hand met deze lief die eigenlijk niet naar die andere plek wilde verhuizen. en welke plek is bedoeld? wellicht is hier een moeder beschreven die een plek heeft veroverd in een verzorgingstehuis.
 
karlijn groet die de eigen woorden liever loslaat in liedjes tegenwoordig – liever dan in de prachtige gedichten van haar hand in schrift. het is een keuze. een lied vol gulzigheid – iemand – die geliefde – noem het geen liefde – zingt alex roeka –  wordt met huid en haar verorberd – nou ja die wens is te  lezen in de wellustige woorden van de singersongwriter in een wel lustig tafereeltje.

Apollo gone

Vlieg naar de maan
riep ik hem nog toe
ik geloof je niet
hij had ze juist gebracht
de muntjes waar ik om had gevraagd
mijn ongeloof is daar getart
voor eeuwig de twijfel geworteld
een jeugdig trauma

hij had ze daadwerkelijk gebracht
de munten die ontbraken
Apollo 11, 12, 13 weet ik veel
het deed er niet meer toe
de hele collectie moest ik weggeven
want beloofd is beloofd
sindsdien geloof ik iedereen
beloven doe ik niets meer

Rob Mientjes

het verzoek aan de dichters was: welke grootheid, welke liefde, welk eerbetoon of welke bijzonderheid belooft U aan ons lezers? een jeugdtrauma beschreven – ieder kind heeft wel iets of een voorwerp dat nooit verloren mag gaan en toch verloren gaat – een gedicht om terug te gaan naar de jaren van vroeger, de herinnering aan pijn.

Goedemorgen Pom
Ik ben geïnspireerd door haar gedicht en ben ook vaak op Texel geweest. 


Het trouwe eiland 

Dansen met jou geeft ons trouw
mooie diva van de poëzie 
de tijd laat ons soms rusten
tijdens deze dagen vol betekenis 

De Koog en Den Burg zijn bekend 
op het eiland dat iedereen verwent
elk jaar onder de zon op het strand 
van dit gelukzalige weelderige eiland 

fietsen naar het noorden
brengt ons naar De Cocksdorp
een van de geliefde oorden
om samen te zijn en te genieten. 

Rik van Boeckel 
25 april 2026

een eerbetoon aan de enige echte koningin van de poëzie – karin beumkes – en aan dat eiland ook
 
En als mijn mamma sterft
hoef ik niets van haar te erven
ik zal haar lippen verven
omdat de engelen in de hemel
zo dol op mooie doden zijn.

Karin Beumkes
 
ja wie zo kan schrijven maakt zichzelf in de wereld van de poëzie onsterfelijk.


(de rockdichter): de zondag en dus draaf ik ter pom…u kent’et….en nu de lente echt is en alles dan toch mooier…ik hoor al hoe vogels zich nestelend bezig zijn…zie mooie lichtblauwe wolkjes…hoor’n bij…voel hoe liefde ja lentelief hoe lief…en dat’k haar bezing omdat’k ook romantisch kan toch…’et mag gewete zijn….oh dans zo jij lentelief


“ lentelief “

dans je dartel om me heen
lichtvoetig en graai naar mij
plof je hande in me buik
grijp de vlinders

laat ze uit me
weef ze om ons
we late ze de tijd drage
en fladdere saampjes
dartel net asof’et lente is
uit ons ontstaan

geurend
kleurig
vlinder me vlinder ik jou
vlinder ons

we strele lente tot elkaar
de ure late we ongeteld

© luk paard

luk heeft zijn eigen bijsluiter al geschreven – scheelt werk op de vroege zondagochtend – wie ben ik om de woorden anders te zien. de bijsluiter als een gedicht op zich:
 
ik hoor al hoe vogels zich nestelend bezig zijn
…zie mooie lichtblauwe wolkjes
…hoor’n bij…voel hoe liefde
ja lentelief hoe lief…
en dat’k haar bezing
mdat’k ook romantisch kan toch…’
et mag gewete zijn….
oh dans zo jij lentelief



Nooit genoeg

geloofd heb ik je
en geprezen de hemel in
van top tot tenen, hoger reiken
kon niet dan golven, hun kracht
– als druppels die rots uithollen –
die oevers weet te verzachten

samen oplopen
langs het water, dagen
zonder einde maken, een nieuwe lente
niet om zon verlegen, je sprekende ogen
een belofte – van lang leven

eeuwig
blijf ik in gebreke

25-05-2026 / Cartouche

dichter doet in ieder geval een poging om de eeuwigheid hier in het gedicht te bezweren – ik weet niet of de laatste twee regels hier wel hoeven. zonder die regels krijgt de lezer meer ruimte om aan die prachtregels van de dichter  aan het einde van het gedicht een eigen verhaal te denken:
 
 
een nieuwe lente
niet om zon verlegen, je sprekende ogen
een belofte – van lang leven





james wright


hij schrijft te laat


man met handen vol nacht
die nergens passen


een stilstaand paard
in sneeuw


niet dood verklaard
wel verdwenen


woorden in de mond
die niets meer uitvoeren


liggen nog even


meer niet

MartinB

altijd een beetje in de contramine onze B – hebben we eindelijk een onderwerp mailt hij ‘geen onderwerp’ – hebben we eindelijk de meest begenadigde schrijfster der lage landen te gast – de beum van texel – komt B aanzetten met die wright – die gezien wordt door velen als de allerbeste VS auteur die ooit geleefd heeft op dat continent. zeggen ze van wright dat ie kon schrijven weet B dat de man nog geen dood paard uit een sloot weet te trekken of anders dat de goeie man geen paard in de sneeuw in beweging weet te krijgen. alsof de lammetjes op texel daar boodschap aan hebben. ik moet B toch waarschuwen – er loopt een schrijver op texel rond die nog niet klaar is met B. verder grappig dichie.

Share This:

Gepubliceerd door Pom Wolff

Hoi, welkom op mijn site pomgedichten. De site is in langzame opbouw net als de dichter. Ik ben geboren in Amsterdam, ik leef daar en wil daar ook wel doodgaan. Ik studeerde Nederlands aan de Universiteit van Amsterdam, Rechten aan de Vrije Universiteit en werk als juridisch adviseur in de hoofdstad. Jan Arends is mijn favoriete dichter dan Kopland dan Menno Wigman. Paul van Ostaijen mijn dandyman. In slammersland geniet ik van Roop, Karlijn Groet, Peter M van der Linden - ACG natuurlijk, Ditmar Bakker, Jürgen Smit en Daan Doesborgh. En wat moet ik zeggen nog van Robin Block ( “hee ouwe wolf”) de wildemannen, lucky fonz III - Sander Koolwijk of Tom Zinger: "er is hier zeker 80 centimeter plant waar jij geen weet van hebt...." - mijn windroosmaatjes. Mijn optredens bezorgden mij eretitels: landelijk slamfinalist 2003, 2004, 2005 en brons in Tivoli in 2006, 2007 en 2010, 2011, 2012 en ook weer in 2013. - Dichter van het jaar in Delft 2005, voorts slamjaarwinnaar 2005 van de poëzieslag in Festina Len-te te Amsterdam, winnaar van Slamersfoort 2006. Jaarfinale Zeist 2007 en de BRUNA poézieprijs 2007 in mijn zak. Ik ben de hoogste nieuwe binnenkomer op de jaar-lijkse top-200 lijst van bekendste dichters Rottend Staal – Epibreren 2005. In 2008 kreeg Pom Wolff De Gouden Slamburger uitgereikt vanuit de Universiteit Utrecht – afdeling letteren en won hij het 2e Drentse open dichtfestival. op 19 april 2009 verscheen de bundel 'die ziekte van guigelton' - winnaar jaarfinale slamersfoort 2009. in 2010 won hij de dicht-slam-rap van boxtel en de dobbelslam van entiteit blauw te utrecht. in 2012 de grote prijs van Grimbergen én DE REBELPRIJS voor de poëzie van de REBELLENKLUP. Tot zover enig geronk. In 2014 presenteerde uitgeverij Douane op 22/11 in Café Eijlders de pracht bundel: 'een vrouw schrijft een jongen'. Sven Ariaans schreef in zijn juryjrapport Festina Lente Amsterdam: “Het is iemand die je zenuwen blootlegt om vervolgens op vaderlijke toon te zeggen dat die pijn jouw pijn moet zijn en dat er geen zalf bestaat. Elke cognitieve dissonantie die je voor jezelf op prettig hypocriete wijze had opgeheven, wordt je ingewreven, of zoals medejurylid Simon Vinkenoog het kernachtig zei: "hij verschaft illusieloos inzicht in de werkelijkheid". Ik voel me in deze omschrijving wel thuis.) 'je bent erg mens' van pom wolff verscheen in de befaamde Windroosserie in september 2005 en was in een mum van tijd uitverkocht. Nieuw werk - 'toen je stilte stuurde' verscheen op 18 november 2006 wederom bij Uitgeverij Holland te Haarlem. ook deze bundel was meteen uitverkocht. erik jan Harmens interviewde pom wolff over deze bundel in de avonden van villa VPRO.

Laat een reactie achter