- Luk Paard -as’et maar stroopt charly
- Rob Mientjes -languit op de bank
- Vera van der Horst – gehuld in onbeweeglijke ernst.
- Frans Terken – in de warmte van de radiator
- Jorge Bolle -gewoonweg zijn
- Rik van Boeckel – weg voor de komende hond

we sterven wat af
nou weet ik wel
dat het leven in je gaat zitten
als houtrot
en dat je krijgt wat je verdient
maar om het allemaal
maar op te schrijven is ook zoiets
weet je ik hecht aan kleine dingen
een glimlach, een manier van zitten
een poes in een tuin
pw

groetje, luk
<<<>>>
(de rockdichter): zo zondag en dus…inderdaad pomtijd en zo…thema is nie van de poes of jawel net wel en echt…poestijd…poesthema…poes poes kom poes tompoes…whatever poes….poes in de stroop…oooh maak me gek…
“poes jij”
(ondertitel/and’re titel: as’et maar stroopt charly)
laat ons van zoet en plakkerig
de hele doos jij
in de stroop
tot aan je navel
candy-woman
as’n poes
as’n wilde tijger
oh ik hou van stroop
wil naveldiep kusse
wil in de doos
wil in wil uit
wil plakke stroop
wil aan je hange
smeer me zoet
smeer jij ik jou
tot alles op
laat ons schoon
veelvuldig aroma
poes mij met stroop
aan jou
© luk paard
EN ik maak er zelfs werkwoordjes van… lustwoordjes…paardwoordjes…ik poes jou/jij poest mij…stroop jou (dàt lekkers dus…nie ville….maar omhange/behange met.…)

Niet voor de poes
Knagen aan kikker of konijn
vogelen met muizen
achteloos en misselijkmakend
snorremans kijkt nergens naar om
met hangbuik welgevallig
languit op de bank
laat zich kroelen waar dan ook
likkebaardend vlooiend
pruttelen en brommen
gelukzalig
in lage versnelling
en dan die ogen … dwars door je heen
een glimlach
minzaam rond de mond
eigenzinnig hoog de rug
wie is hier het baasje
de pis nooit lauw
pootjes spik en span
en altijd poepen …
bij de buren
Rob MIentjes

Het roodharige ochtendgloren
Voor ik te bedde ga, ben jij er al,
je rode vacht gevleid daar waar ik meestal lig.
Met een trage, koppige eenvoud
staar je me aan,
een teder soort onbegrip van logica.
Dus ik voeg me maar, je hebt gelijk—
het bed is groot genoeg.
Nog voor de wekker gaat,
raak je zacht mijn gesloten ogen aan;
een tasten of ik al op wil staan.
Dan zit je daar, gehuld in onbeweeglijke ernst.
Je aanschouwt het ochtendritueel;
vooral het kleden blijft zeer mysterieus.
Je verzet geen poot,
tot ik de dag open met:
kom maar.
Pas dan breek je de ban,
loopt trots en breekbaar voor me uit.
Een oude gids die de treden naar beneden
al zestien jaar dromen kan.
Vera van der Horst

Ja , elke poes heeft zo zijn of haar gewoonten, deze bijdrage opgedragen aan onze Bambi.
Weekendgroet, Frans
Rituelen
De dag begint boven op de trap
waar je mauwend zit te wachten
van komt er nog wat van luiaards
eenmaal beneden meteen op schoot
de pootjes tegen de buik gevouwen
het snorren neemt in volume toe
even toch voor de vensterbank lokt
behaaglijk in de warmte van de radiator
en uitzicht op de vogels in de tuin
een beetje koeren naar de duiven
mekkeren als de ekster zich vertoont
mezen en mussen volgen met het oog
mooi opgerold in het mandje gaan liggen
nog weer likken en kopjes geven
dan de krabpaal een flinke beurt
en op naar buiten voor een rondje
met een loopje weer terug in huis
de bakjes voer dat is pas pluis
© FT 07.11.2026

We konden haar niet vinden
niet in de tuin
niet op haar vaste plek
op de bank
en haar eten was onaangeroerd
na lang zoeken
vonden we je in een kast
rustig, maar moe
nog vier dagen ben je bij ons gebleven
na negentien jaar
snoezen, jagen, kroelen
eten, slapen, miauwen
en er gewoonweg zijn
sliep je in
zag ik 3 vrouwen om je treuren
de stilte in het huis
is oorverdovend
Jorge Bolle

Het vertrouwen van katten
Het lijfje van de kat met de klauw
roept in de tuin zo rustig miauw miauw
zij is al heel lang zo gezond
en rent weg voor de komende hond
de poes ontmoet graag de kater
in de tuin groeten ze elkaar later
en verwijderen snel de muis
want zij zijn de katten van hun huis
net als de Siamees met de lange staart
deze katten zijn hun vriendschap waard
zij spelen miauwend met hun klauwen
voor alle kattenrassen het juiste vertrouwen.
Rik van Boeckel
7 november 2026
