Pieter Stroop van Renen wint de enige echte virtuele – vrij naar een Meander interview met een wijsneus – dichters kennen een eigen werkelijkheid – trofee op pomgedichten punt nl

na de reis terug uit Berlijn in het overwegend rustige dorpje aan de noordzee – we noemen het al eeuwenlang amsterdam – genietend van de werkelijk prachtige bijdragen van hele bijzondere dichters – dichters dank jullie wel – en vanmiddag na de vaste maandagbijdrage van Karin Beumkes hier op de site – doen we het nog eens dunnetjes over met een drieluik van ANKE LABRIE – is het aan mij de eer om eremetaal uit te reiken. ik houd het bij goud! goud voor het de lezer innemende en zo originele gedicht van
  • Pieter Stroop van Renen
  • – onder zijn gedicht leest waarom – van harte Pieter!



    <!-} –>
    Toch wel fijn dat Pieter de weg heeft gevonden naar de pomgedichten zondagochtendwedstrijd. hier in Berlijn glimlach ik om het zeer geestige gedicht van deze dichter. je moet altijd als dichter  oppassen dat je niet de cabaretier uithangt. in dat vak zijn cabaretiers nu eenmaal meer bedreven. maar hier wordt geestigheid toch echt verbonden met een knap staaltje dichtkunst. Pieters performance in Café Eijlders vorige maand was ook al zo sterk – en zijn optreden deze week hier op de pom niet minder. zo een gedicht dat de dichter na aan het leven staat. dat is een vorm van light verse en indrukwekkend origineel. dichters aller landen pas op uw woorden.
    • met een antwoord van Vera van der Horst
    • Rik van Boeckel: hij fluistert zijn zinnen de hemel in…
    • Max Lerou: Ik ben een winterdichter
    • Frans Terken: water verplaatsen tegen de golven in
    • Pieter Stroop van Renen: door een vrouw bedreigd – herstel: door een gedicht
    • Cartouche: zo zie ik ons – het liefst elke dag een ‘minuut’

    wie wint de enige echte virtuele – vrij naar een Meander interview met een wijsneus – dichters kennen hun eigen werkelijkheid trofee op pomgedichten punt nl?

    altijd op zoek naar een werkelijkheid die er toe doet – zo zijn dichters. we lezen het elke week heel graag hier op de site – wat is uw werkelijkheid? u kent de regels: gedichten niet te lang svp tenzij noodzaak  – 20 regels is genoeg – insturen voor zondag 10 uur 30. stuur in op het u bekende gmail.com adres van pomgedichten@ – of benut de blauwe contact functie boven aan de pagina. of laat onder dit item een reactie achter -ik zorg er voor dat uw gedicht in het item wordt geplaatst. commentaar als altijd verzekerd. (de uitslag zal maandag bekend worden gemaakt)


    dichter
     
    natuurlijk weet ik
    wat ik  (…)
    je deed
     
    hoe de wereld
    anders was (…)
    naast me
     
    hoe je uitkeek
    naar (…)
    vul maar in
     
    alles
    omarmde
    zelfs (…)
     
    maar ja
    het leven is geen (…)
    carnaval
     
    en een dichter niet echt
    een (…)
    nee echt niet
     
    daar zijn ze
    niet voor in de wieg
    gelegd
     
    maar weerstaan zal ik je niet
    je tover pracht aan woorden
    maar ook wie je bent hoor
     
    pom wolff
    dichter
     
    natuurlijk weet ik
    wat ik nagelaten heb
     
    hoe de wereld
    anders was geweest
    als ik je had toegelaten
     
    hoe je uitkeek
    naar ook maar enige aanmoediging
     
    alles
    omarmde
    zelfs (durf ik niet te zeggen)
     
    maar ja
    het leven is geen lolletje

     en een dichter niet echt
    een versierder
    nee echt niet
     
    daar zijn ze
    niet voor in de wieg
    gelegd
     
    maar weerstaan zal ik je niet
    je tover pracht aan woorden
    maar ook wie je bent hoor
     
    Vera van der Horst hahaha dank je wel lieve vera voor de antwoorden op de niet gestelde vragen. de laatste strofe geldt jou zeker – waarom zou ik ook jou moeten weerstaan – en zo heel vaak ook je mooie woorden hier in de ‘wedstrijd’ en wie je bent zal ik niet vergeten.


    De maanfluisteraar

     
    De maan hangt hoog en licht
    kraters luisteren naar de stilte
     
    op het platform fluisteren woorden
    op het ritme van de zachte wind
     
    de maanfluisteraar heft zijn armen
    naar de lichtende herfstige hemel
     
    kosmische energie daalt langzaam neer
    in zijn door ritmes gedragen handen
     
    de levenslijn sluipt verder in seconden
    overdenkt de dagen en weken achter hem
     
    de maan kijkt rustig toe en zwijgt
    hij fluistert poëzie zij stijgt en stijgt
     
    het ritme van de natuur bonst op zijn hart
    hij fluistert zijn zinnen de hemel in.
     
    Rik van Boeckel
    Terra Aguila. Ibiza
    21 oktober 2021


    <! –>
    rik zit lekker op Ibiza. op FB zijn de foto’s te bewonderen. van hoog tot laag, van de zon en de maan – het leven, de jaargetijden, de natuur, de kosmos, de poëzie en de ritmes – ze doen allemaal mee om van een gedicht een echte rik van  boeckel te maken – zo schept een dichter een bestaande werkelijkheid en vormt deze tot een rik van boeckel universum zonder weerga.

    Ik ben een winterdichter

    Bij mooi weer verblijf ik aan de zeereep
    Noem mij zomerhedonist

    De stad de mensen en de zee
    Het zijn de bronnen waaraan ik mij laaf

    De mensen merken wel eens op dat ik zo weinig over de liefde schrijf
    Het klinkt als een verwijt

    Ik vertel ze dan dat harde woorden ook van liefde kunnen zijn
    zoals gesteente soms zacht

    De stad brult meerstemmig
    Eenstemmig klinkt het

    De zee wacht
    De zee ruist


    ml


    <!–>
    Max Lerou voor al uw dichtwerkzaamheden! hahaha. rekent de winterschilder halve prijzen – bij Lerou is geen korting te verkrijgen op poëzie. en zo hoort het ook. exclusief geschreven, exclusief geplaatst en alleen voor de poëzie- liefhebber toegankelijk. harde woorden van de liefde die in een vorm van contemplatie de weg vinden aan het einde van dit gedicht.
    Invulling

    Kijk of je steeds meer invulling
    kunt blijven geven
    roept de coach op de racefiets
    vanaf het jaagpad

    makkelijk praten met wind in de rug
    terwijl de spanen met moeite
    water verplaatsen tegen de golven in
    kromt de rug dan knikken de knieën

    de dijk bevolkt met een colonne fietsers
    roeiers trekken zich bijna uit elkaar
    halen nog eens heel diep adem
    alsof het dan genoeg ingevuld is

    de wandelaar loopt maar in de weg
    gaat als er weer een bel klinkt even opzij
    twee stappen vooruit en een achteruit
    de invulling van een springprocessie


    © FT 23.10.2021


    <!–
    –>
    alsof Frans een wandelingetje heeft gemaakt langs de Amstel – daar kom je deze tafereeltjes tegen. door de dichter zorgvuldig in de strofen geplaatst – frans heeft natuurlijk op een bankje ezeten langs de amstel in de zon. de poëzie voltrekt zich voor zijn neus – in bloed zweet en tranen de werkelijkheid.



    <!–
    wie wint de enige echte virtuele – vrij naar een Meander interview met een wijsneus dichters kennen hun eigen werkelijkheid trofee op pomgedichten punt nl?
    altijd op zoek naar een werkelijkheid die er toe doet – zo zijn dichters. we lezen het elke week heel graag hier op de site – wat is uw werkelijkheid?



    Verdraaid
     
    mooi zoals jij mij dacht
    in die verlate avonduren
    hoe we ons helemaal gaven
    – what’s up liefde bedreven –
    in brief en videochatbericht
     
    ansichten van azuur en zee
    golven die langzaam komen
    aanrollen, zand uit ogen spoelen
    de horizon nader brengen
    tot alles op zijn kop
     
    jouw buik mijn mond
    je lippen de mijne, hoe we ons
    bovenhalen in elkaar verslikken
    en verstrikken – de wereld
    terugbrengen van knoop
    tot knop die op springen

    zo zie ik ons – het liefst
    elke dag een ‘minuut’
     
    23-10-2021
    Cartouche


    Cartouche schetst op zijn eigen wijze zijn werkelijkheid. altijd is zij aanwezig – de ondoorgrondelijke schoonheid die hem elke week weer opnieuw voor existentiële levensvragen stelt. altijd weer wordt er ook iets van een afrekening meegegeven aan de woorden (verslikken/verstikken) en altijd weer is er ook sprake van iets van een conclusie: zie daar hoe het leven is, we doen het er maar mee – we moeten wel. de lezer weet hoe mooi het leven (én haar lichaam) kan zijn en hoe verstikkend evenzeer het samen zijn. de werkelijkheid van de dichter is ook die van de lezer.

    Share This:

    Gepubliceerd door Pom Wolff

    Hoi, welkom op mijn site pomgedichten. De site is in langzame opbouw net als de dichter. Ik ben geboren in Amsterdam, ik leef daar en wil daar ook wel doodgaan. Ik studeerde Nederlands aan de Universiteit van Amsterdam, Rechten aan de Vrije Universiteit en werk als juridisch adviseur in de hoofdstad. Jan Arends is mijn favoriete dichter dan Kopland dan Menno Wigman. Paul van Ostaijen mijn dandyman. In slammersland geniet ik van Roop, Karlijn Groet, Peter M van der Linden - ACG natuurlijk, Ditmar Bakker, Jürgen Smit en Daan Doesborgh. En wat moet ik zeggen nog van Robin Block ( “hee ouwe wolf”) de wildemannen, lucky fonz III - Sander Koolwijk of Tom Zinger: "er is hier zeker 80 centimeter plant waar jij geen weet van hebt...." - mijn windroosmaatjes. Mijn optredens bezorgden mij eretitels: landelijk slamfinalist 2003, 2004, 2005 en brons in Tivoli in 2006, 2007 en 2010, 2011, 2012 en ook weer in 2013. - Dichter van het jaar in Delft 2005, voorts slamjaarwinnaar 2005 van de poëzieslag in Festina Len-te te Amsterdam, winnaar van Slamersfoort 2006. Jaarfinale Zeist 2007 en de BRUNA poézieprijs 2007 in mijn zak. Ik ben de hoogste nieuwe binnenkomer op de jaar-lijkse top-200 lijst van bekendste dichters Rottend Staal – Epibreren 2005. In 2008 kreeg Pom Wolff De Gouden Slamburger uitgereikt vanuit de Universiteit Utrecht – afdeling letteren en won hij het 2e Drentse open dichtfestival. op 19 april 2009 verscheen de bundel 'die ziekte van guigelton' - winnaar jaarfinale slamersfoort 2009. in 2010 won hij de dicht-slam-rap van boxtel en de dobbelslam van entiteit blauw te utrecht. in 2012 de grote prijs van Grimbergen én DE REBELPRIJS voor de poëzie van de REBELLENKLUP. Tot zover enig geronk. In 2014 presenteerde uitgeverij Douane op 22/11 in Café Eijlders de pracht bundel: 'een vrouw schrijft een jongen'. Sven Ariaans schreef in zijn juryjrapport Festina Lente Amsterdam: “Het is iemand die je zenuwen blootlegt om vervolgens op vaderlijke toon te zeggen dat die pijn jouw pijn moet zijn en dat er geen zalf bestaat. Elke cognitieve dissonantie die je voor jezelf op prettig hypocriete wijze had opgeheven, wordt je ingewreven, of zoals medejurylid Simon Vinkenoog het kernachtig zei: "hij verschaft illusieloos inzicht in de werkelijkheid". Ik voel me in deze omschrijving wel thuis.) 'je bent erg mens' van pom wolff verscheen in de befaamde Windroosserie in september 2005 en was in een mum van tijd uitverkocht. Nieuw werk - 'toen je stilte stuurde' verscheen op 18 november 2006 wederom bij Uitgeverij Holland te Haarlem. ook deze bundel was meteen uitverkocht. erik jan Harmens interviewde pom wolff over deze bundel in de avonden van villa VPRO.

    Doe mee met de conversatie

    1 reactie

    1. Invulling

      Kijk of je steeds meer invulling
      kunt blijven geven
      roept de coach op de racefiets
      vanaf het jaagpad

      makkelijk praten met wind in de rug
      terwijl de spanen met moeite
      water verplaatsen tegen de golven in
      kromt de rug dan knikken de knieën

      de dijk bevolkt met een colonne fietsers
      roeiers trekken zich bijna uit elkaar
      halen nog eens heel diep adem
      alsof het dan genoeg ingevuld is

      de wandelaar loopt maar in de weg
      gaat als er weer een bel klinkt even opzij
      twee stappen vooruit en een achteruit
      de invulling van een springprocessie

      © FT 23.10.2021

    Laat een reactie achter