Max Lerou wint de enige echte virtuele – welke vrouw in het zonnetje dan wel elke vrouw in het zonnetje – trofee op pomgedichten

een bonte verzameling vrouwen trekt op internationale vrouwendag aan ons voorbij op de pom – en zo hoort dat ook – moeders, dochters, aller Landen verenigt u – tot aan zwarte tonny op urruk – de paling nog in haar haar – dank aan alle dichters die inzonden – dank aan amanda strydom ook voor de inspiratie met dat prachtige lied tussen de liefde en de leegte – het gouden eremetaal gaat vandaag op internationale vrouwendag naar een man – een strijdbare man – die zijn woordenveldtocht tegen de onrechtvaardigheden in de wereld al jarenlang in poëzie weet te performen op onnavolgbare indringende wijze: MAX LEROU – van harte. en zwarte tonny zei/zij met ons.

zwarte tonny – paaldichteres uit urk

de schat is diabeet en dan
woont ze ook nog op een gifbelt
het zit echt nooit eens mee

sogges spuiten saves zuigen
vierentwintig zeven daar kan
niemand tegen in dit internaat
waar men zich door het donker
naar het licht toe brengen laat

waar violen zingen zonder grond
gezond verstand gemeten en je kind
gegeten als het krabbelt aan haar kruisje
vol van het verkeerde zaad

laat haar maar wieden in haar tuintje
vol met treurbiet en clichéchrysant
ze keert de grond bij eb en leeft
dan naar een tij van overvloed

ml

ja zwarte tonny – wie houdt niet van deze zwarte tonny – een heerlijke en nog immer actuele beschrijving van haar leefomgeving – als je over klassiekers spreekt dan is dit gedicht een klassieker. onovertroffen. de eerste drie regels al goud en dan moeten de volgende regels nog gelezen.
  • Magda Haan – moeders
  • Antoinette van Dijk – kunstmoeder
  • Rob Mientjes – strijdvaardige amazones
  • Rik van Boeckel – een lied
  • Frans Terken – heldin
  • Ditmar Bakker – een kado voor alle internationale vrouwen
  • Max Lerou – zwarte tonny – paaldichteres uit urk
  • Ien Verrips – bloemen
  • Luk Paard – lente
  • Cartouche – koninginnen van de dag 
  • André Heijnekamp – allemaal hetzelfde

op internationale vrouwendag mag AMANDA STRYDOM niet ontbreken op de pom – altijd maar op pad tussen liefde en de leegte – geldt dat niet ons allemaal – ik bedank amanda voor de voortdurende inspiratie. zondag is het internationale vrouwendag –  van henriette roland holst – de notarisdochterdichter – ons aller tante Jet – haar zachte krachten – ‘De zachte krachten zullen zeker winnen’- onze salonsocialiste in hart en ziel
tot aan de zachte krachten van Lucky Fonz (“De zachte krachten” is een nieuw album van singer-songwriter Lucky Fonz III, dat op 13 maart 2026 uitkomt) – van toen en nu – hoe dan ook deze zondag staat de vrouw centraal op uw pom –
wie wint de enige echte virtuele welke vrouw in het zonnetje dan wel elke vrouw in het zonnetje trofee op pomgedichten? U kent de regels: gedichten niet te lang svp tenzij noodzaak – 20 regels is genoeg – insturen voor zondag 10 uur 30. stuur in op het u bekende gmail.com adres van pomgedichten@ – of benut de blauwe contact functie boven aan pagina. of laat onder dit item een reactie achter -ik zorg er voor dat uw gedicht in het item wordt geplaatst. commentaar als altijd verzekerd.


en op deze bijzondere dag schrijf ik mijn oudste dochter-lief een brief.


brief aan mijn oudste dochter
nou ja brief ik schrijf gedichten
dat weet je ook wel
wat kan ik anders dan een beetje
voor doen hoe het ook kan: leven
 
soms een woord van troost
het gaat wel over zeg ik dan
 en dat is ook zo: alles gaat over
ook die razende tijd
waarin alles geregeld moet
 
waarin je aan iedereen voorbij raast
zoals ik dat vroeger ook
het is het lot van elk kind
dat je pas te laat weet
dat alles te vroeg ophoudt
 
pom wolff
 
…moeders. Ik denk de dapperste
onder de vrouwen. 
 
overleven
 
moeders die dapper zijn
niet omdat ze niet bang zijn
maar blijven vechten
voor wat ze hebben
 
willen koesteren
besloten hebben om 
vooruit te blijven gaan
 
moeders die zien dat
hun kinderen het gevecht 
verliezen 
 
bestolen is, belogen is
soms moet loslaten
om te overleven
 
Magda Haan 

nou ja er zijn ook dappere vrouwen die het moederschap niet dragen, vermoed ik Magda –  een toch wel vreemde en verassende wending na strofe twee hier. alsof alle moeders hun bestolen en belogen kinderen verliezen. in het gedicht wordt veralgemeniseerd – dat is het.  ik zou ‘moeten’ loslaten schrijven ipv moet – het thema ‘loslaten’ wel in een heel specifiek bijna persoonlijk perspectief behandeld. loslaten om te overleven – het is een gedachte.
kunstwerk: jacob de bruin

kunstmoeder

moeder is een woord
het hoort bij elke vrouw die ooit 
een kind droeg, en dat is het

moeder is een naam
zij wordt gegeven aan een vrouw
gedragen door haar kinderen

jij bent mijn moeder en toch niet
je kent mijn naam en noemt mij dochter

ik geef je jouw naam: moeder,
en word gedragen en geborgen


Antoinette van Dijk

een eerbetoon met een lelijke titel. het zal lief bedoeld zijn maar ik houd persoonlijk niet van te persoonlijk gerichte gedichten – in die gedichten krijgt de lezer niet de ruimte die een lezer nodig heeft – kortom een particulier gedicht schrijf je voor die ene persoon.

Vrouwendagschotel

Ik geef het u op een presenteerblad
met een zachtgekookt ei en verse jus
zwarte koffie met een wolkje melk
de diva’s van de wereld
van dame edna tot lucille ball
van olijfje tot mini mouse
adorable en lief
ik steek het niet onder stoelen en banken
het vrouwvolk zo schoon
wat zouden we zijn zonder
armetierig en droef
simpelweg niet bestaan
onbestaanbaar
it takes two to tango
in winters vol liefde
in zomers vol seks
strijdvaardige amazones
concubines vol macht
de vrouwen
onbetwistbaar op nummer een


Rob Mientjes

de man-vrouw gedachte vrolijk hier uitgerold. een ochtendontbijtje op moederdag dit gedicht – blijkt moeder toch nog vele kanten te hebben in haar kanten ondergoed. lucille ook nog even uit de mottenballen gehaald haha. en dat de vrouwen allemaal adorabel en lief zijn haha – jaja. maar niet heus.

Goedemorgen Pom
Hier mijn bijdrage aan de enige virtuele waarmee ik de vrouw in het zonnetje zet.


Een liefdeslied voor jou

Dit is een liefdeslied voor jou
een lied vol trouw
wij zijn samen een en twee
dat is een feit zo waar we zijn er voor elkaar

ik schrijf met hart en ziel 
de tijd zal rusten en de tijd zal gaan
en nodig jou uit te verblijven 
in gelukzaligheid

wij horen de melodieën en ritmes van het leven
de prachtige harmonieën van het hart
vervullen jou met zachte tederheid
zij zullen jouw geluk en liefde geven.


Rik van Boeckel 
7 maart 2026

Rik trekt  het eerbetoon in een breder muzikaal verband. en zingt zijn liefdeslied voor  de geliefde om die in euforische sferen van geluk te laten dromen.




Goedemorgen Pom, 
Ja, de vrouw in het zonnetje, ook op een grijze dag. Mijn bijdrage bij deze.
Warm weekend, 
Frans


Vertrouwen

Wie het woord ‘vertrouwen’ leest
ziet haar in letters al oplichten
vrouw die ons altijd zo nabij is
trouw aan haar eigen natuur

met het vuur in het lijf
als de omstandigheden erom vragen
heldin in een plotse noodsituatie
waarvoor zij haar krachten aanspreekt

moeder die waakt over haar kroost 
en haar lief hart en mond biedt
dochters die een vader op sleeptouw nemen
met hem de wereld groter maken

nemen ze elke zorg en pijn weg
door onder de zon bij je te zijn


© FT 07.03.2026

Frans stipt een aantal bijzondere hoedanigheden aan van de vrouw in het algemeen en naar ik vermoed ook de vrouw in het bijzonder die de dichter op het oog heeft.
Ha Pom,
Alle internationale vrouwen wens ik een fijne dag. Tenez–un cadeau.


-27 april 1945

Zijn kruis te dragen op mijn borst, vandaag—
Hij smachtte vast naar mij; verloren tijd.
Ik dien, en bracht ook offers, desgevraagd.
Gezuiverd ben ik door Zijn heerschappij.

In dit delier van hoogverraad en strijd,
ga ‘k voort, al bleef er geen god die het schraagt,
al ging Hij mijn gezelschap steeds voorbij,
Zijn kruis te dragen op mijn borst, vandaag.

Hij schonk Zijn tijd en méér aan wie, gestaag
geroepen dan, verlieten rap Zijn zij.
Geen IJzerkruis prijkt als hetgeen ik draag.
Hij smachtte vast naar mij; verloren tijd.

Hij maakte Paulus veldmaarschalk, maar hij
vermaakte Stalingrad tot nederlaag;
ze zouden voor Hem sterven, dachten wij.
Ik dien, en bracht ook offers, desgevraagd.

Paulus! Wisten we toen maar dat hij graag
verraden zou: zijn mannen niet meer vrij.
Geen huiver of vals meelij in míjn maag:
gezuiverd ben ik door Zijn heerschappij,

wijl ik hen óók behoed. Ze spelen blij
en ‘k zie ze naar me kijken, onversaagd.
Soms huil ik toch nog. Deze borst van mij,
die heeft hen toch gevoed? Maar ‘k heb vandaag
Zijn kruis te dragen.


Ditmar Bakker

dat de internationale dames van het gedicht mogen genieten – dat wens ik ze toe – mijn historisch besef is onvoldoende ontwikkeld – en op internet worden we ook niet heel veel wijzer:
27 april 1945
Overleden: Willem Idenburg (41), Nederlands verzetsstrijder
Weerextremen: Laagste etmaalgemiddelde relatieve vochtigheid 28 %
Gebeurtenissen: Oprichting van de Roemeense voetbalclub Politehnica Iaşi.
In april 1945 stierven drie staatshoofden: Franklin D. Roosevelt, Benito Mussolini en Adolf Hitler. Alle drie hadden hun land meer dan tien jaar geregeerd. Elk van hen had een grote invloed op hun land. Twee van hen, Mussolini en Hitler, stierven een onnatuurlijke dood. Roosevelt, de oudste van de drie, stierf aan een beroerte in zijn landhuis in Warm Springs, Georgia.

Vrouwendag

mocht je van je man
of vriend
een bos bloemen krijgen
deze dag
met de woorden dat het volgens hem
iedere dag vrouwendag is
knak dan de stelen één voor één
gooi de bloemen in de kliko
en doe hetzelfde met hem

maart 2026
Ien Verrips

laat Luk hieronder deze regels maar niet lezen haha. een vrouw op oorlogspad mag in deze hier op de pom bonte verzameling vrouwen niet ontbreken. Ien neemt er de tijd voor – het bosje bloemen éen voor éen de stelen geknakt en dan nog als toetje de man. dat noemen ze met recht ‘strijdbaar’.
(de rockdichter): zo de zondag ter pom wolff met de wedstrijd die geen enzoverder enzovoort en vandaag de vrouwendag…wereldwijd…al beken ik dat ‘et zowat elke dag wel vrouwendag is….omdat zij zo….jaaah zo vrouw zijn en ik lief heb….en dus schrijf’k jou tot mij en fluister…

” ontsluier jou ” 

de muze die zich nestelt in me hart
ontwaakt met mij de lente nu
er is’n wandelbosje in de buurt
met bankjes om op te zitte

er is de tijd die alles laat
terwijl de vogels hoog elkaar
in de blauwe lucht verleide

en‘k jou meeneem naar
de ure uit’n droom waarin ik zeg
laat de lente jou ontsluiere

as’n mooie vrouw en ik
van jou liefheb


© luk paard

of het gedicht bij Ien hierboven in de smaak valt is geen vraag meer haha. Luk vliegt op zijn geheel eigen wijze het thema vrouw aan en laat zijn gedicht landen in een veldje van zachte lieve lente.
Vrouwen

vrouw zijn is meer dan zee zijn
en zwanken van verlangen, golven
van diepgang, gronding en oppervlak

rivieren die meanderen, nooit verzanden
met oevers om op aan te landen

ze dragen je door
landengten en kloven – nemen je
mee als je het even niet meer ziet

aan hun zijde als je van binnen krijst
om een hand om je onvermogen te slaan

sterren uit de hemel, koninginnen
van de dag  zijn ze – als niets zeker is
dan stilte, dood en dreiging –

lepel, tong en klepel
dragers van lente in leven

08-03-2026 / Cartouche

ik zou zeggen de koninginnen van de dag zijn ook de koninginnen van de nacht. het gedicht is toch al een beetje over de top. het is Teveel dit eerbetoon – dit is Teveel voor één mens. “golven van diepgang – meanderende rivieren – landengten en kloven” – de seksualiteit van de internationale vrouw beeldend in beeld gebracht? –
dit geloof je niet, dit kan een mens niet geloven. ik stel me Cartouche voor op zijn knietjes voor een geliefde en dat hij vol vuur deze woorden aanzet – ik stel me Ien Verrips voor die dan de stelen van het aangereikte bosje tulpen een voor een knakt. zo zou een film kunnen beginnen.

 
 
Verlicht
 
  
De gedachte was stroperig
 
maar na een derde date
 
vloeide het besef.
 
 
 
Het draait maar om één ding
 
ze willen allemaal hetzelfde
 
zorgen en helpen.
 
 
 
Ongevraagd de was opvouwen
 
van kleren die ik aan wil trekken
 
zo naakt als ik mij voel.
 
 
 
En dat ik daar dan sta
 
zoals enkel zij mij zien
 
onbeschermd en kaal.


 André Heijnekamp

‘ze willen allemaal  hetzelfde’- zorgen en helpen – haha – een echte heijnekamp – op en met het hulpbehoevende lijf geschreven. in een gemiddelde slamwedstrijd levert dit gedicht alleen al goud op. soms mag een dichter functioneel generaliseren.

Share This:

Gepubliceerd door Pom Wolff

Hoi, welkom op mijn site pomgedichten. De site is in langzame opbouw net als de dichter. Ik ben geboren in Amsterdam, ik leef daar en wil daar ook wel doodgaan. Ik studeerde Nederlands aan de Universiteit van Amsterdam, Rechten aan de Vrije Universiteit en werk als juridisch adviseur in de hoofdstad. Jan Arends is mijn favoriete dichter dan Kopland dan Menno Wigman. Paul van Ostaijen mijn dandyman. In slammersland geniet ik van Roop, Karlijn Groet, Peter M van der Linden - ACG natuurlijk, Ditmar Bakker, Jürgen Smit en Daan Doesborgh. En wat moet ik zeggen nog van Robin Block ( “hee ouwe wolf”) de wildemannen, lucky fonz III - Sander Koolwijk of Tom Zinger: "er is hier zeker 80 centimeter plant waar jij geen weet van hebt...." - mijn windroosmaatjes. Mijn optredens bezorgden mij eretitels: landelijk slamfinalist 2003, 2004, 2005 en brons in Tivoli in 2006, 2007 en 2010, 2011, 2012 en ook weer in 2013. - Dichter van het jaar in Delft 2005, voorts slamjaarwinnaar 2005 van de poëzieslag in Festina Len-te te Amsterdam, winnaar van Slamersfoort 2006. Jaarfinale Zeist 2007 en de BRUNA poézieprijs 2007 in mijn zak. Ik ben de hoogste nieuwe binnenkomer op de jaar-lijkse top-200 lijst van bekendste dichters Rottend Staal – Epibreren 2005. In 2008 kreeg Pom Wolff De Gouden Slamburger uitgereikt vanuit de Universiteit Utrecht – afdeling letteren en won hij het 2e Drentse open dichtfestival. op 19 april 2009 verscheen de bundel 'die ziekte van guigelton' - winnaar jaarfinale slamersfoort 2009. in 2010 won hij de dicht-slam-rap van boxtel en de dobbelslam van entiteit blauw te utrecht. in 2012 de grote prijs van Grimbergen én DE REBELPRIJS voor de poëzie van de REBELLENKLUP. Tot zover enig geronk. In 2014 presenteerde uitgeverij Douane op 22/11 in Café Eijlders de pracht bundel: 'een vrouw schrijft een jongen'. Sven Ariaans schreef in zijn juryjrapport Festina Lente Amsterdam: “Het is iemand die je zenuwen blootlegt om vervolgens op vaderlijke toon te zeggen dat die pijn jouw pijn moet zijn en dat er geen zalf bestaat. Elke cognitieve dissonantie die je voor jezelf op prettig hypocriete wijze had opgeheven, wordt je ingewreven, of zoals medejurylid Simon Vinkenoog het kernachtig zei: "hij verschaft illusieloos inzicht in de werkelijkheid". Ik voel me in deze omschrijving wel thuis.) 'je bent erg mens' van pom wolff verscheen in de befaamde Windroosserie in september 2005 en was in een mum van tijd uitverkocht. Nieuw werk - 'toen je stilte stuurde' verscheen op 18 november 2006 wederom bij Uitgeverij Holland te Haarlem. ook deze bundel was meteen uitverkocht. erik jan Harmens interviewde pom wolff over deze bundel in de avonden van villa VPRO.

Laat een reactie achter